Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دلی دیدم بسی تیمار دیدهفراوان سختی و خواری کشیده
Qitə 123ای نیکخوی مردم ای نیک خوی شاهتو نیکخواه شاه و ترا بخت نیکخواه
Qitə 131ای گشته یادگار ز کردار تو شهیدیدار تو مبارک و گفتار تو بهی
Qitə 144دلم بدیگر جای و تنم بدیگر جایتنم بغربت و دل با تو مانده اندر وای
Qitə 147چونان شدم از شادی زین نامه که گفتیدادند بمن خط بملک دو جهانی
Rübai 6مادر چو بزاد آن بدعا خواسته راکردهاست نشان آن مه پیراسته را
Rübai 14چون دیدهٔ من دید ترا روز نخستمسکین دل من هوای دیدار تو جست
Rübai 28تا پرده روی ماه من عنبر گشتآن دل که بر او فتنه شدی زو برگشت
Rübai 34هر کان رخ و آن زلف و دهان و لب دیدمی معدن سیم و روز جفت شب دید
Rübai 42بادامِ تو گاهِ غمزه لشگر شکندیاقوت تو گاه بوسه شکّر شکند
Rübai 44بر شاخ گل دولت تو خار نماندجز بخت تو هیچ بخت بیدار نماند
Rübai 55آنرا که چتو نگار دلکش باشدپیوسته ز خرمی دلش کش باشد
Rübai 61ای گشته به بیداد و بدی کردن چیرهرگز نشود دلت ز بیدادی سیر
Rübai 63چون کشته ببینیام دو لب کرده فرازوز جان تهی این قالب فرسوده به آز
Rübai 68خاموش بوم تا نکند چندین نازاو کرد گنه کرده بعذر آید باز
Rübai 70آن بت که بهین لفظ بود دشنامشاز حسن و لطافتست هفت اندامش
Rübai 74چون چشمهٔ آفتاب بر چرخ فلکبر پیل نشسته شاه با فر ملک
Rübai 75دیدار بتان بیغش و دلشان غشناکدیدار تو پاک و دلت چون دیدن پاک
Rübai 78گویند مرا به هِجر آن ماه چگلبَر نِهْ ز شکیب و صبر زنجیر به دل
Rübai 80تا کرد جهان زیر قلم میر اجلبر چرخ برین بزد علم میر اجل
Rübai 85هر چند که بی بهانه دوری ز برممن خویشتن از جمله همانجا شمرم
Rübai 86زان قد چو شمشاد بفریاد دلمزان روی چو لاله یافته داد دلم
Rübai 88ما شاخ هوای تو ز دل برکندیممهر تو ز جان و دل برون افکندیم
Rübai 89ما نامهٔ عزل مهر تو بنوشتیمگسترده وصال چهر تو بنوشتیم
Rübai 93کوشم که بپوشم اندوه نخروشمپیدا کند این دو دیده تا کی پوشم
Rübai 94از بهر تو گنج خویشتن پالودمپالودم گنج و دردِ دل بزدودم
Rübai 114ای کام دل من و بلای حورانروی تو می و چشم تو از مخموران
Rübai 115بر چرخ جوانمرد شبیخون کردنچون خون علی بقصد صدخون کردن
Rübai 116در کار جهانیان گشاد است از تورنجت گنجست و جور داد است از تو
Rübai 120سرگشته و زار و بیقرارم بی توآشفته و رنجور و فکارم بی تو