Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نوبهار آمد کز او گیتی جوان گردد همیروی هامون همچو روی نیکوان گردد همی
Tərkibbənd 6باغ و بستان را بسعی ابر کرد آباد بادصد هزاران آفرین حق بر ابر و باد باد
Qitə 8سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک نابآفت دلهاست و اندر دیدهام چون آفتاب
Qitə 12ای آنکه مر ترا بجهان در نظیر نیستآنکو خطر نیافت ز فیضت خطیر نیست
Qitə 24بدست تو ملکا ملک خسروانی هستبدین جهانت فرمان و کامرانی هست
Qitə 28اسب طرب و عیش تو ای شاه بزین بادجان و تن خصمان تو پیوسته بزین باد
Qitə 43خدایگانا دائم ترا سلامت بادهمیشه از بر تو تاج بر علامت باد
Qitə 49خسروا طبع تو روز و شب نشاط آلود باددشمنانت را ز دیده روی خون پالود باد
Qitə 51خدایگان جهان را ز بخت یاری بادعدیل دولت و اقبال و بختیاری باد
Qitə 58تا آفریدگار مرا رای و هوش دادبی کس ترم نیاید از خویشتن بیاد
Qitə 72ای وصل تو آب و هجر تو آذرماننده تو نزاید از مادر
Qitə 76منم ز حسرت دیدار یار زار و نزارهمی بگریم چون ابر نوبهاری زار
Qitə 77ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرسایزد از هر دو بند و سختی مر ترا فریادرس
Qitə 81خزان ببرد بهاء همه بهار ز باغز برگ زرد بدینار زرد ماند راغ
Qitə 91نهادم بر جدائی دل نهادمنیایی تا تو باشی نیز یادم
Qitə 97آن کس که بیک چشم زدن برد دل منزد آتش افروخته در آب و گل من
Qitə 108آن کس که گشت ایران ویران بدست اوبسپرد جان بدولت بر شهریار نو
Qitə 109خداوندا به پیروزی همه گیتی گشادی توز بخت و دولت پیروز ماه و سال شادی تو
Qitə 111امیرا بر همه میران خداوند و امیری توبطبع و رای برنائی بعقل و هوش پیری تو
Qitə 118ای بند بلا دیده و از بند بجستهمردانه شده آمده بر شهر خجسته
Qitə 119ای نیزه تو گوی و دل دشمن انگلهخصم تو روبهست و حسام تو بنگله
Qitə 121دلی دیدم بسی تیمار دیدهفراوان سختی و خواری کشیده
Qitə 123ای نیکخوی مردم ای نیک خوی شاهتو نیکخواه شاه و ترا بخت نیکخواه
Qitə 131ای گشته یادگار ز کردار تو شهیدیدار تو مبارک و گفتار تو بهی
Qitə 144دلم بدیگر جای و تنم بدیگر جایتنم بغربت و دل با تو مانده اندر وای
Qitə 147چونان شدم از شادی زین نامه که گفتیدادند بمن خط بملک دو جهانی
Rübai 6مادر چو بزاد آن بدعا خواسته راکردهاست نشان آن مه پیراسته را
Rübai 14چون دیدهٔ من دید ترا روز نخستمسکین دل من هوای دیدار تو جست
Rübai 28تا پرده روی ماه من عنبر گشتآن دل که بر او فتنه شدی زو برگشت
Rübai 34هر کان رخ و آن زلف و دهان و لب دیدمی معدن سیم و روز جفت شب دید