Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تا شد از گل بوستان سیمگون بیجاده فامبوی و رنگ از گل ستاند و باده و بیجاده وام
Qəsidə 147بتی که لاله چند از رخانش لاله ستانچه لاله ای که ندیده است خلق لاله چنان
Qəsidə 158حور حریر سینه کام روان حورانچشمم چو بحر دارد دل جایگاه بحران
Qəsidə 162ز ابرو باد آزاری بشد آراسته بستانکنون داد از می و جانان ببستان اندرون بستان
Qəsidə 174منم غلام خداوند زلف غالیه گونکه هست چون دل من زلف او نوان و نگون
Qəsidə 178هر آنچه هست نهان از منجمان جهانز رای روشن شاه زمانه نیست نهان
Qəsidə 187آدینه و مهرگان و ماه نوبادند خجسته هر سه بر خسرو
Qəsidə 197بار خدایا بسی عذاب کشیدیانده و تیمار گونه گون بچشیدی
Qəsidə 198بتی را که بودم بدو روزگاریجدا دارد از من بد آموزگاری
Qəsidə 207که را مهربانی نماید نگاریبخوشی گذارد همی روزگاری
Qəsidə 211نیازم ز گیتی به توست ای نیازیکه دل را امیدی و جان را نیازی
Tərcibənd 2هوا شد عاشق آسا باز و صحرا دلبر آیین شدیکی را گریه رسم آمد یکی را خنده آیین شد
Tərkibbənd 3تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کردبوستان را روزگار از لاله و گل کرد فرد
Qitə 6Gözəllər firqətindən pis bu aləmdə əzab olmaz,Mənim tək yar fəraqını görəndə xürdü xab olmaz!
Qitə 10بسرای سپنج مهمان رادل نهادن بممسکی نه رواست
Qitə 17همیشه شاه شدادی ز بخت خویشتن شاد استبملک اندر چو پرویز است و بد خواهش چو فرهاد است
Qitə 19گوشی که در حلقه او بود لفظ تومالیده سفاهت هر بدگهر شده است
Qitə 30Apardı könlümü, verdi mənə könlünü bir dilbər,Mən ondan razıyam, şaddır o da, çox razılıq eylər.
Qitə 45جایگاه شاه یا برگاه یا بر تخت بادوز بداندیشان او روی زمین پردخت باد
Qitə 61ای آنکه همیشه دل تو رادی جویدطبع تو همه گرد در رادی پوید
Qitə 69Tale üzünə güldü sənin, taxtını qurdu,Düşmənlərinin ömrünü dövran başa vurdu.
Qitə 71برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیرمی خور که بمی گردد اندوه جوان پیر
Qitə 78بوصل اندرون یافتم کام خویشرهاندم ز دام غم اندام خویش
Qitə 79دلشاد نشستم بمقام پدر خویشبرغم نکند سرد دلم رهگذر خویش
Qitə 83ایا چراغ شهان جهان امیر اجلبدست مایه پیروزی و بتیغ اجل
Qitə 84به اورمزد و مه تیر ای امید کرامنبید خوردن بر خویشتن مدار حرام
Qitə 85ای بکریمی چو ابر دختر شاه کریمماهت خاک قدم ملکت واصلت قدیم
Qitə 93هان صائم نواله این سفله میزبانزین بی نمک ایا منه انگشت بر دهان
Qitə 94سرنگون مانده است جانم زان دو زلف سرنگونلاله گون گشته است چشمم زان دو لعل لاله گون
Qitə 100گر ندیدی بهشت و حورالعیناینک این مجلس امیر ببین