Rübai 132

ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماهنه تیره شبی به سان زلف تو سیاه

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 135

گر برده دلم بر تو حاصل نبدیاز خون دلم دو پای در گل نبدی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 138

هرگه که کنی مصاف لشکر شکنیوز خشم و رضات شهد و شکّر شکنی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qəsidə 3

تا داد باغ را سمن و گل بنونوابلبل همی سراید بر گل بنونوا

Qətran Təbrizi7 dəq
Qəsidə 29

ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد استاورمزدی تو و فرخنده سپندارمذست

Qətran Təbrizi1 dəq
Qəsidə 38

چون شمال مهرگان اندر هوا پویا شودزاغ گنگ اندر میان بوستان گویا شود

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 40

Könlümü verdim ona, sandım könül şadan olar,Candır o, can istəyən yerdə könül qurban olar.

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 54

هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بوداو برنج و خواری ارزانی و ارزانی بود

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 75

دگر فکار نباشد دلم ز هجر نگاردکر نباشد رویم ز خون دیده نگار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 92

یاقوت سرخ شد ز می از ابر در بارشاخ درخت دارد یاقوت و در بار

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 120

ای آنکه ترا بوده بر اندام جهان دامچون بست ترا دست جهان دام بر اندام

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 126

هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به همدلش ناویزد به درد و جانش ناویزد به غم

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 139

ایکام دل دوست و بلای دل دشمنروزه شد و دیمه شد و عید آمد و بهمن

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 140

ای مرا دیدار تو جان و جهانبی تو هرگز نی جهان خواهم نه جان

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 146

بتی که سجده برد پیش او مه گردونبه نیکوئی بر او نیکوان دیگر دون

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 151

Bahar gəldi, cahan cənnət oldu, bəxt cavan,Qızılgül örtüyü üzdən atıb, olub xəndan.

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 157

چه سرو است این میان بزم نازانچه مشگست این بگرد ماه تابان

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 182

ایا بهار من و عید نیکوان سپاهچو ماه ز ابر همی تابی از قبای سیاه

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 184

ای روی تو از چشمه خورشید سما بهدر روی زمین یار نیابی تو ز ما به

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 194

ای ماه شبه زلف مشک خالیخالی نشود جانم از تو حالی

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 202

دماری تو ای چشم و دل را دماریدم آری به چشم اندر ای دل دم آری

Qətran Təbrizi4 dəq
Tərcibənd 1

بمهر ماه دیداری سپردم دل بدیداریهمه بیمار و غم دل را ز چشم آید پدیداری

Qətran Təbrizi8 dəq
Qitə 57

آن را که همی جست و دلم بخت بمن داداکنون بستاند دلم از ناز و طرب داد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 74

Ey zamanın tacdarı, sən ki etdin şad məni,Tanrı xəlq etmiş, demək, nurdan, səadətdən səni.

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 75

ای بسته جفا با دل و گشته ز وفا دورکرده دل من زار بقول و سخن زور

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 96

به تبریز خانه برین بر زمین؟بکردم بدینار و در ثمین

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 99

Çölləri şaxta, sazaq sardı, yaman əsdi külək,Zəfəran tək saralıb soldu gülüstanda çiçək.

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 102

آواره شد از مسکن و مأوا صنم مناز طعنهٔ بدگوی و ز بیغارهٔ دشمن

Qətran Təbrizi2 dəq
Qitə 130

ای همه از رادی و از راستیجان و دل از راستی آراستی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 11

ای گشته خجل ماه فلک از نظرتشد تیره شکر زان لب همچون شکرت

Qətran Təbrizi1 dəq