Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماهنه تیره شبی به سان زلف تو سیاه
Rübai 135گر برده دلم بر تو حاصل نبدیاز خون دلم دو پای در گل نبدی
Rübai 138هرگه که کنی مصاف لشکر شکنیوز خشم و رضات شهد و شکّر شکنی
Qəsidə 3تا داد باغ را سمن و گل بنونوابلبل همی سراید بر گل بنونوا
Qəsidə 29ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد استاورمزدی تو و فرخنده سپندارمذست
Qəsidə 38چون شمال مهرگان اندر هوا پویا شودزاغ گنگ اندر میان بوستان گویا شود
Qəsidə 40Könlümü verdim ona, sandım könül şadan olar,Candır o, can istəyən yerdə könül qurban olar.
Qəsidə 54هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بوداو برنج و خواری ارزانی و ارزانی بود
Qəsidə 75دگر فکار نباشد دلم ز هجر نگاردکر نباشد رویم ز خون دیده نگار
Qəsidə 92یاقوت سرخ شد ز می از ابر در بارشاخ درخت دارد یاقوت و در بار
Qəsidə 120ای آنکه ترا بوده بر اندام جهان دامچون بست ترا دست جهان دام بر اندام
Qəsidə 126هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به همدلش ناویزد به درد و جانش ناویزد به غم
Qəsidə 139ایکام دل دوست و بلای دل دشمنروزه شد و دیمه شد و عید آمد و بهمن
Qəsidə 140ای مرا دیدار تو جان و جهانبی تو هرگز نی جهان خواهم نه جان
Qəsidə 146بتی که سجده برد پیش او مه گردونبه نیکوئی بر او نیکوان دیگر دون
Qəsidə 151Bahar gəldi, cahan cənnət oldu, bəxt cavan,Qızılgül örtüyü üzdən atıb, olub xəndan.
Qəsidə 157چه سرو است این میان بزم نازانچه مشگست این بگرد ماه تابان
Qəsidə 182ایا بهار من و عید نیکوان سپاهچو ماه ز ابر همی تابی از قبای سیاه
Qəsidə 184ای روی تو از چشمه خورشید سما بهدر روی زمین یار نیابی تو ز ما به
Qəsidə 194ای ماه شبه زلف مشک خالیخالی نشود جانم از تو حالی
Qəsidə 202دماری تو ای چشم و دل را دماریدم آری به چشم اندر ای دل دم آری
Tərcibənd 1بمهر ماه دیداری سپردم دل بدیداریهمه بیمار و غم دل را ز چشم آید پدیداری
Qitə 57آن را که همی جست و دلم بخت بمن داداکنون بستاند دلم از ناز و طرب داد
Qitə 74Ey zamanın tacdarı, sən ki etdin şad məni,Tanrı xəlq etmiş, demək, nurdan, səadətdən səni.
Qitə 75ای بسته جفا با دل و گشته ز وفا دورکرده دل من زار بقول و سخن زور
Qitə 96به تبریز خانه برین بر زمین؟بکردم بدینار و در ثمین
Qitə 99Çölləri şaxta, sazaq sardı, yaman əsdi külək,Zəfəran tək saralıb soldu gülüstanda çiçək.
Qitə 102آواره شد از مسکن و مأوا صنم مناز طعنهٔ بدگوی و ز بیغارهٔ دشمن
Qitə 130ای همه از رادی و از راستیجان و دل از راستی آراستی
Rübai 11ای گشته خجل ماه فلک از نظرتشد تیره شکر زان لب همچون شکرت