Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
با من ز قضای بد برآشفت دیارآرام دلم یکی و خصمان بسیار
Rübai 69گر خیزد هیچ دیبه از هیچ طرازتارش گل و پودش ز می و مشک طراز
Rübai 84هم هست مرا هوای آن زلف بِخَملیکن تب عشق از نخستین شده کم
Rübai 113از کبر دلا دست بعیوق مزنلافی که زنی ز دست معشوق مزن
Rübai 121از دیده میان رود خونم بی توگوئی که به آتش اندرونم بی تو
Rübai 123ای دل صنمی برده قرار من و توآشفته چو زلف اوست کار من و تو
Rübai 125گر بنده بُدَم کنون شدم یِکرَهْ شاهمانده شود از پیاده بر یکره شاه
Rübai 129گر سوی هوا دلم همی جوید راهپیوند مرا سوی زمین آمد ماه
Rübai 134تا از بر من تو دوست دور افتادیجان و دل من دور فتاد از شادی
MəsnəviCəmi bu nökərlər içrə, cəmi bu qulamlar içrə,Cəmi başçı ərlər içrə, ya uca məqamlar içrə –
Qəsidə 10مرادی رسول آمد از نزد یاراکه نز یار یادآوری نزد یارا
Qəsidə 11نگار ناردانی لب بهار نارون بالامیان لاله نعمان نهفته لؤلؤ لالا
Qəsidə 20نسیم آب بماند ببوی عنبر نابسرشگ ابر بماند بلؤلؤ خوشاب
Qəsidə 26سرشک ابر به کردار لؤلؤ لالاستنسیم باد به کردار عنبر ساراست
Qəsidə 27کاخ ملک خوبتر ز خلد برین استبا همه دیدارهای خوب قرین است
Qəsidə 30ایا به تیغ و قلم رنج خصم و دشمن گنجتن عدوی ترا داده روزگار شکنج
Qəsidə 33ای نگار خند خندان یک زمان با من بخندتا کی این خشم تو تا کی چند از این ناز تو چند
Qəsidə 34ای خداوندی که یزدان خاصت از داد آفریدوز همه عیبی تن پاک تو آزاد آفرید
Qəsidə 37تا ز آمدن دوست بر من خبر آمدگوئی سرم از ناز به خورشید برآمد
Qəsidə 52تا ترا گرد مه از مشک سیه پرهون بوددر تمنای رخت جان و دلم مرهون بود
Qəsidə 63Bənövşədən gül üzün, ey sənəm, edibdi süpər.İki hörük qoşa əfi kimi yanağın öpər...
Qəsidə 67بفرخ فال و خرم بخت و میمون روز و نیک اختربدارالملک باز آمد شه نیک اختر از لشگر
Qəsidə 68تا بیشتر زند به دلم عشق نیشترباشد مرا به مهر بتان میل بیشتر
Qəsidə 69تا سپاه گل هزیمت شد ز خیل ماه تیراز ترنج افروخت بستان چون سپهر از ماه تیر
Qəsidə 72چون روز بر کشید سر از قیرگون حریربر کوهسار زر بگسترد چون زریر
Qəsidə 80شنبه شادی و اول مه آذرزخمه بر افکن بعود و عود بر آذر
Qəsidə 83گلستان شد چون بهار از فر ابر نوبهاربوستان آراسته چون لعبتان اندر بهار
Qəsidə 115تا عدیل دوست گشتم با طرب گشتم عدیلبر جهان و جان بدیل آرم بدو نارم بدیل
Qəsidə 118خیال شام فراق بتان بروز وصالمرا گداخته دارد ز غم بسان هلال
Qəsidə 122تا جهان از گل خرم شده چون باغ ارمآهو ایمن شده بر سبزه چو مرغان حرم