Qəsidə 113

Olar mahal mənə eyləmək ümidi-məhal,Cahanın olmayır əhvalı olmayır hər zaman bir hal.

Qətran Təbrizi7 dəq
Qəsidə 133

آن غیرت یزدان نگر و قدرت یزداناز قدرت یزدان چه عجب غیرت چندان

Qətran Təbrizi7 dəq
Qəsidə 137

ای جان من خریده بدیدار خویشتنکرده مرا بمهر خریدار خویشتن

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 141

این برکه مبارک این بزمگاه میمونفرخنده باد دائم بر شاه افریدون

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 145

بتی چون رامش اندر می مهی چون دانش اندر جانبلای دل بدو سنبل شفای جان بدو مرجان

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 160

دل ببرد از من پری روئی گرامی تر ز جانآنکه بر دیدار او بسته است جان انس و جان

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 170

که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندانکه چندان کاندر او بند است دل‌ها برده صد چندان

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 175

Elə bil kanun ayına şəbixun eylədi neysan,Səmanı tozla doldurdu, çölü, səhranı tutdu qan.

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 183

ای بفر و خرد و خوبی خورشید سپاهاو فرزنده ز گردون تو فروزنده ز گاه

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 185

بتی که پیش رخ او چو میغ باشد ماهچراغ مجلس و شمع سرای و ماه سپاه

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 199

پوشیده مشگ ز ابر سیه چرخ چنبریکافور بر گرفت ز که باد عنبری

Qətran Təbrizi7 dəq
Qəsidə 203

دهد روی آن سرو سیمین نشانیز ماهی که بر سرو سیمین نشانی

Qətran Təbrizi4 dəq
Tərcibənd 3

بر گل سوری ز مشک تبتی پر چین کنیتا رخ من همچو زلف خویشتن پرچین کنی

Qətran Təbrizi7 dəq
Tərkibbənd 5

آن دلبری که خوبی بسیار یار اوستدردا که در دلم همه پیکار کار اوست

Qətran Təbrizi4 dəq
Qitə 18

این جهان را سایه تو باد بر سر جاودانزانکه چندانی که هستی این جهان جان پرور است

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 32

Yerin rəngi soldu, hava soyudu,Qırmızı şərab iç, al sarı heyva.

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 63

خدایگانا چرخ برین زمین تو بادبروز کوشش روح الامین امین تو باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 68

ای مکان سعد و کان جاه و ارکان ظفرجشن فروردین فرخ بر جهان افکند فر

Qətran Təbrizi2 dəq
Qitə 92

خدای داند کز غم چگونه رنجورمغمان گیتی گنج است و من چو گنجورم

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 104

Ey könül, çox söylədim, aşiqliyə son qoy dəxi,Əl götür gəl şux gözəllərdən, sular tək az bulan.

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 122

شد پیر جهان و شد جوان بادهوز نقش و نگار باغ شد ساده

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 140

ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهیگل رفت و لاله رفت و ترنج آمد و بهی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 145

ای آفتاب شاهان شاهی و بی قرینیپاک از همه بلائی چون گیتی آفرینی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 25

یک نیمه جهان سراو باغ شاه استیک نیم دگر سراو لشکرگاه است

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 35

گویند به هر درد بود صابر مردتا کی خورم اندوه و غم و حسرت و درد

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 46

ای شاه نخستین سفرت میمون بادهر روز یکی حصن حصینت افزون باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 49

آن را که چو من زبان گهربار بودبرداشته از ابر گهربار بود

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 59

با من ز قضای بد برآشفت دیارآرام دلم یکی و خصمان بسیار

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 69

گر خیزد هیچ دیبه از هیچ طرازتارش گل و پودش ز می و مشک طراز

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 84

هم هست مرا هوای آن زلف بِخَملیکن تب عشق از نخستین شده کم

Qətran Təbrizi1 dəq