Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز روزنامه شاهان چنین دهند خبرچنین کنند بزرگان چیره دست هنر
Qəsidə 81عشق دارد هر کسی را مستمند و خوار و زارخوار باد آنکس که دارد عشق و کار عشق خوار
Qəsidə 90هم مساعد یار دارم هم مساعد روزگاربخت با من سازگار و یار با من سازگار
Qəsidə 106گشت کوه و باغ در زیر گل بیجاده رنگساق و سم از گل چریدن کرد چون بیجاده رنگ
Qəsidə 114تا شمر چون درع داودی شد از باد شمالگشت چون تخت سلیمان گلبن از حسن و جمال
Qəsidə 121ایا درفش تو باز سپید و خصم تو بومنرفت زیر فلک چون تو خسرویرا بوم
Qəsidə 127اگر باران نباشد در بهارانسرشگ و آه من بس باد و باران
Qəsidə 132آنچه هست اندر دل من نیست کسرا در دل آناز جفا و جور این نامهربان سنگین دلان
Qəsidə 134آن کجا کاوس کرد او نیت جادوستانوان کجا محمود کرد او نیت هندوستان
Qəsidə 138ای سهی سرو روان از تو بهشت آئین چمنروی تو ماهست و گرد ماه از انجم انجمن
Qəsidə 142باد نوروزی همی بر گل بدرد پیرهنلاله را کرد ابر آزاری پر از لؤلؤ دهن
Qəsidə 144بت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمانرخش ایمان دلش از کفر زلفش کفر بر ایمان
Qəsidə 148به زلف غالیهرنگی به روی آینهگونز عشق هر دو مرا روی زرد و رای نگون
Qəsidə 150بهشت عدن شد گیتی ز فر ماه فروردینکنون می خوردن آئین دان و رامش کیش و شادی دین
Qəsidə 153تا بپوشید بلؤلؤی ثمین باغ سمناز گل سرخ بیاقوت بیاراست چمن
Qəsidə 154تا باد ماه آبان بگذشت در چمنشد زرد و پر ز گرد به اندر چمن چو من
Qəsidə 155چه دید تشرین گوئی ز نرگس و نسرینکه باغ و بستان بستد زهر دوان تشرین
Qəsidə 166گر نگار من دو زلف خویش بسپارد بمنمشگ سایم من بکیل و غالیه سایم بمن
Qəsidə 177نشاط دل کن و از لعل یار پروردینکه لاله و گل پرورد باد فروردین
Qəsidə 180هلا شادی کن و می خور که بستان شد بهشت آئینکه جز می خوردن و شادی نباشد در بهشت آئین
Qəsidə 181هوا همی بنکارد بحله روی چمنصبا همی بطرازد بدر شاخ سمن
Qəsidə 186فغان من همه زان زلف تابدار سیاهکه گاه پرده لاله است و گاه معجر ماه
Qəsidə 189ایا خوشتر ز جان و دل! همه رنج دل و جانیبه رنج تن شدم خرسند اگر دل را نرنجانی
Qəsidə 190ایا سروی که سوسن را ز سنبل سایبان کردیز بوی سوسن و سنبل جهان پر مشگ و بان کردی
Qəsidə 193ای شکنج زلف جانان بر پرند ششتریسایبان آفتابی یا نقاب مشتری
Qəsidə 204روزی که تو آن زلف پر از مشک فشانیما را ندهد هیچ کس از مشگ نشانی
Qəsidə 206غزالی شدم من ز عشق غزالیز بس ناله گشتم بکردار نالی
Qəsidə 210ندانی درد هجر ای گل مرا زان زار گردانیدگر زارم نگردانی به داغ هجر گردانی
Qəsidə 213هنری مرد نباشد بر هر کس خطریچون چنین است ترا چیست کنون زین هنری
Tərkibbənd 1نوبهار آمد کز او گیتی جوان گردد همیروی هامون همچو روی نیکوان گردد همی