Qəsidə 200

خریدم به دل دلبری رایگانیکه هست او به جان و به دل رایگانی

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 201

دلا تا تو اندر هوان و هوائینه جفت زمینی نه جفت هوائی

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 214

بخد و قد تو ای شهره ترک کاشغریخجل شدند گل سرخ سرو غاتفری

Qətran Təbrizi3 dəq
Müsəmmət 1

نگاری لاله رخسار و سمنبرصبا زو مشگبویست و سمنبر

Qətran Təbrizi8 dəq
Qitə 13

چو باد خزان بگذرد بر درختکند پرنیان بر تنش لخت لخت

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 14

شهریارا خرمی کن کاول شهریور استبا دلارامی که با هر شادئی اندر خور است

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 29

خدایگان جهان را طبیب دارو دادموافق آمد از بهر آنکه نیکو داد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 39

جان بدخواهان تاج خسروی رنجور بادگنج شادی را همیشه جان او گنجور باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 40

دولت خورشید شاهان جاودان بر پای بادملکت امید میران سرمدی بر جای باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 41

آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست دادشاه را بالنده کرد و تن درستش کرد شاد

Qətran Təbrizi2 dəq
Qitə 46

از بلای دهر جان شاه گیتی فرد بادجان بدخواهان او جفت بلا و درد باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 50

خسروا گر دون بتاج و تخت تو محتاج بادکار تو با ناز جفت تخت و جام و تاج باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 54

بباغ برگ بدینار جعفری ماندز برگ باغ بمنسوج ششتری ماند

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 62

ملکا کار تو بسامان بادکار اعدای تو پریشان باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 66

مرا رنج بسیار و کم روزگاربشادی کسم نیست آموزگار

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 70

تا هست جان مؤمن بدخواه جان کافرنوروز باد خرم بر میر ابوالمظفر

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 88

آرزومند روی جانانمبرود زار زو همی جانم

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 103

از یار بریدن بسزا وار گزیدنمستم ز بنفشه بسمن برگ گزیدن

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 107

ای آفتاب روشن تابان میان گلشنآرام شهر مائی نام تو شیر اوژن

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 110

اکنون دهند خصمان ای شاه کام توواکنون کنند جان جهان را بنام تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 135

ای پادشاه عالم بایسته پادشائیرادی و راست گوئی پاکی و پارسائی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 137

خدایگانا کار جهان شناخته‌ایبه تیغ سر ز همه مهتران فراخته‌ای

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 142

ای سر رادان و راستان بدرستیروی زمین از بلای بخل بشستی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 143

همی گذشت بکوی اندرون بت مشکویز روی او شده جای نشاط و رامش کوی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 146

کجائی تو این راحت جان کجائیکجائی که هر چند خوانم نیائی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 148

آن ماه سرو بالا آن سرو ماه رویاز روی او دلم نشکیبد به هیچ روی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 149

ای میر اگر تو قصد بخان حرم کنیاطراف او برتبت باغ ارم کنی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 1

ای وصل و هوای مهر تو بس ما رامهر تو بفرساید ازین پس ما را

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 2

چون بنوازد به پیش من زیر کیامدهوش کنم همه دلم زیر کیا

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 3

با روی تو دی ماه بهار است مراوز دو لب تو شکر شکار است مرا

Qətran Təbrizi1 dəq