Rübai 62

نیمی ز تنم کمان شد و نیمی تیرنیمی ز دلم جوان شد و نیمی پیر

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 67

نیمی ز دلم کبک شد و نیمی بازنیمی ز تنم به ناز و نیمی به گداز

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 72

ای گشته به بیداد و بدی کردن فاشخواهم که کنم به وصل هجران تولاش

Qətran Təbrizi1 dəq
Qəsidə 12

اگرچه من نکنم عاشقی به طبع طلبکند طلب دل من عاشقی ز مهر . . . ب

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 23

تا دیده سوی دوست دلم را دلیل گشتبی خواب گشت و جای خیال خلیل گشت

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 24

تا ملک با شاه جستان یار و هم دیدار گشتگوهری کآن خفته بود از کان کین بیدار گشت

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 44

ابر آزاری بلؤلؤ باغرا قارون کنددر چمن بیجاده از پیروزه سر بیرون کند

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 46

بوستان را مهرکانی باد زر آگین کندرنگ بستاند ز گلها باده را رنگین کند

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 49

هرکه جانان را بمهر اندر عدیل جان کندگر تواند جان خویش اندر ره جانان کند

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 89

نگه کن روی آن دلبر چو نقش لعبت بربردو گلنارش ببین پر مار و دو مارش ببین پرپر

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 173

من آن کشیدم و آن دیدم از غم هجرانکه هیچ آدمئی نیست دیده در دوران

Qətran Təbrizi10 dəq
Qitə 21

بهشت من بدو گیتی بجز سرای تو نیستمرا بهشت و سرا هم بجز برای تو نیست

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 26

ملکان را ز آسمان کبودچون تو هرگز کریم و راد نبود

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 27

فراق دیدن جانان دل و جانم دژم دارددلم پر آب و چین دارد تنم پر تاب و خم دارد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 38

یاد نیاری ز قندهار وز نو شادنیز نگوئی حدیث بصره و بغداد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 44

همیشه چشم دل و جان شاه روشن بادبروز مردیش از فتح ترک و جوشن باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 86

هرگه که من از طلعت تو دور بمانمچون ماه ز روی خور بی نور بمانم

Qətran Təbrizi1 dəq