Ramiz Rövşən
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ağlanmayan dərd də var;göz yaşından yuxarı.
Soğan acısıSoğan soya-soya ağlayan qadın,ömrün soğan kimi acıdı, acı.
Məhəbbət oyunuBu məhəbbət oyunuqəribəydi, qəribə
İki gün sonraİki gün sonrabir qız
Sən ölən günSən ölən gündünyadakı
Gecə nağılıHər gecəəsgərlər keçər kəndimizdən;
İlan balasıBöyüyür bu körpə ilan balası,gah o başa, gah bu başa sürünür.
Şəhərin işıqlarıBu şəhərin işıqlarıMənə isinişir, bacım.
Bu evin kişisiƏlini bağrının başına sıxıb,Dişini dişinə sıxıb,
TabutAydın Məmmədovun xatirəsinəHələ çiyinlərdə gedir tabutun,
Çərpələng uçuran bir uşaq kimiDörd yanın bomboşdu ağ varaq kimi,özündən savayı kimin var daha?
SevgiHəlimənin saçlarıdağılmışdı otların içinə,
YıxılırÇaşıb solunu-sağını,Hamı bir ucdan yıxılır.
Nə var Allahdan yuxarıNə var Allahdan yuxarı?Nə var qəbirdən aşağı?
Yoldan ötən xanımlaraYoldan ötən xanımlaraBaxım, gözümü aldadım.
QayıqBu qayığın içi bizim,Çölü dənizin, dənizin,
YolYa bir geniş yolu tut get,Ya düş ensiz cığırına.
DaşƏli Kərimin xatirəsinəBu sulara kim daş atdı?
Dərdimi danışdım suyaNazim Hikmətin xatirəsinəDərdimi danışdım suya,
Gəmi– Hara gedirsən, ay gəmi?– Uzaqlara, uzaqlara.
Tək adamGəzər küçələri, gəzər tinləri,Səhərdən axşama təkdi bu adam.
Öz içindəDırnağından telinəcənBu adam sənsən beləcə,
GetmədimHa ki, yüyür, ha ki, tələs,Addım-addım, nəfəs-nəfəs
DarıxırBu nə təhər danxmaqdı,Axı, belə kim darıxır?!
Gəlin, açın yumruğumuSıxılmaqdan əlim şişib,Dırnağım ovcumu deşib,
Üz tutduğum adamlar daÜz tutduğum adamlar daÜzümə durdular mənim.
Bütün dostlar sağ ola kaşMən öləndə ağlamağaBütün dostlar sağ ola kaş.
Çox dostların döndü üzüÇox dostların döndü üzü,Kim dost edər indi bizi?!.
ŞükürŞükür hər ötən axşama,Hər gələn sabaha şükür.
Nə hirslə oxuyur bu quşNə hirslə oxuyur bu quş,Mahnı deyil, qarğışdı bu.