Rəfiq Zəka Xəndan · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Getdi, bu dünyaya gətirən səni,Bu ana torpaqda bitirən səni,
Müşfiq küçəsindəGənclər, qocalar nəşəli, Müşfiq küçəsində,Parlar bir ömür məşəli Müşfiq küçəsində.
Arazın ölümdən olmaz hürküsüArazın ölümdən olmaz hürküsü,Həyat hörgüsüdür onun hörgüsü.
Qəribin üstünə sanki dağ gəlirQəribin üstünə sanki dağ gəlir,Qürbət alçaqlara oyuncaq gəlir.
Bir yurd ki...Bir yurdu iki çapqın əli parçalayırsa,Yadlar ulusun dərdinə min dərd calayırsa,
Ulular xəzinəsiŞanlı ustadlarındır nə varsa yaddaşımda,Saysız incilərini saxlayıram başımda.
Düşmənim varmı dedinDost olan yerdə tikanlıq da gülüstanlıqdır,Dostuna can verənin dostluğu dastanlıqdır.
Ana yurdOdum, közüm yurdum,Gülən üzüm yurdum,
ÜzeyirbəyAzərbaycan xalqının gözüdür Üzeyirbəy,Musiqi aləminin sözüdür Üzeyirbəy.
FüzuliEy Füzuli, adınla iftixar eylərik biz,Bir şair tuta bilməz sənətin tutan yeri!
Ana yurda yasaq olar ömürlükAna yurda yasaq olar ömürlükYad ellərdə, yad əllərdə qalanlar.
Bir sabah bir salıq yayılmalıdırBir sabah bir salıq yayılmalıdır,Dəyişir hər nə var, dönür hər şey.
YurdumSeyranım onun, seyrim onundur,Dünyada səfam, xeyrim onundur.
Cavid xiyabanı könlümdən keçirGözümü sənətə açandan bəri,Cavid prospekti könlümdən keçir!
Bu vətən torpağıdırBu vətən torpağıdır dövlətimiz, sərvətimiz!Ayla, ulduzla gülümsər, bu ulus bayrağıdır!
Yaşayacaq bu dünyadaAzərbaycan hökumətiYaşadırdı bu milləti,
Nizaminin “Xəmsə”siÖz dilində oxudum Sədini də, Qövsini də,Oxudum zövq ilə Xəyyamı da, Firdovsini də,
Ən sevdiyiYurd dahi Nizaminin özüydü,Xalqın açıq alnı, ağ üzüydü.
Mutludur yurdunun eşqiylə dolan yurddaşlarMutludur yurdunun eşqiylə dolan yurddaşlar,Qəhrəman bir ulusun oğlu olan yurddaşlar.
Atasız, anasız qalsam da, oğlumAtasız, anasız qalsam da, oğlum,Qanımda qaynayan gerçək inamdır.
Ulusun diliMərmiyə çevrilib qələm əlimdə,Efirdə səslənir ulusun dili.
Təbriz, gözəlim TəbrizBir vaxt çocuğun oldum,Sevginlə sənin doldum,
“Füzuli kantatası”Səslənir Cahangirin “Füzuli kantatası”,Kükrəyir qasırğası udun, qopuzun, tarın,
Qürbət eldəKönlümdə, gözümdə duman durubdur,Sanıram keçməyir zaman, durubdur.
GülüşGözəl insan gözəl insanlara gülsün candan,Gülüşü eybəcər insanlar uzaq vicdandan.
Canlılar canımızdırCanlılar insanın üstünə düşməz,Yaraqsız olanın üstünə düşməz.
Cır arılarGültək arılar gülləri şəfqətlə gəzərlər,Gizlincə pətək gözlərinə inci düzərlər.
Mənim dədəmDədəmi istəyərdim,Dədə Qorqud deyərdim –
Nə gərəkDoğmaya yad nə gərək,Yad yasaq muradlıdır.
İçdən səslərYurdumun bağlarının gülləridir ilmələrim,Dədə Qorqud qopuzundan ucalır nəğmələrim.