Rəfiq Zəka Xəndan · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qulaqları bir sos kimi dolduranCan xitabı olmalıdır şairin.
Ey oğul, zərrəcə qansızlaşmaEy oğul, zərrəcə qansızlaşma,Dostuna qarşı amansızlaşma,
Arazam Kürə bəndəmİçimdə bir bürkü var,Könlümdə bir türkü var,
Ərzurumun gədiyinə varandaƏrzurumun gədiyinə varanda,Türkü deyib, Kərəm kimi alışdım,
İgid ərlərİgid ərlər ölümdən qorxmayan ölməz ərənlərdir,İgid ərlər döyüşdə ad alıb da can verənlərdir.
Təbiət qarşısındaBöyüklər bir çocuqdur məhəbbət qarşısında,Cavahir qiymət almaz o sərvət qarşısında,
Ax, annə!..Gözündə şanlı yurdun,Gözəlliyə uyurdun,
Ulduzlara qarşıBir yaz gecəsində uca bağlar üzərindənUlduzlara dalmaq nə gözəldir!
Bir daşBir daşa rastladım Qobustanımda,O daşa çevrilən gülüstanımda.
Ulayan bayquşu susdur ki, o bir kabusdurUlayan bayquşu susdur ki, o bir kabusdur,Qara kabusdur o, susdur onu, qardaş, susdur!..
Gerçək arzuAraz mənim can sirdaşım,Könüldaşım, ömürdaşım,
Qurtuluş bayramıSəsimi türkülərimlə yayıram,Adlayır duyğularımdan bu qoşun!
Göz yaşlarımEy mənim yurddaşlarım, qardaşlarım,Zillətə düşmüş ömür sirdaşlarım!
Vay o gündənDostsuz insan qara bayquş, çünkiGərək ülfətlə əzizlənsin dost.
İnsan sevgisiYaşasın ölümə üsyan eyləyən,Həyatın canıdır cahan sevgisi.
Canım İstanbulCanım İstanbula candan vurulub, can bul da,Can desən, can eşidərsən canım İstanbulda.
O, insan deyildir, iri böcəkdirO, insan deyildir, iri böcəkdir,Tapdanılmayınca, dəbərəcəkdir.
Sonu olmalıVarlıq öz sirrini saxlar özündə,Yoxluq bir sınaqdır insan gözündə.
Sevməyən kimsəSevməyən kimsə nədir qüssə, nə anlar, gözəlim,Qüssə nə anlamayan kimsə nə anlar, gözəlim?!
Yerə girmişlər üçünBorc almamış ömründə atan kimsədən, oğlum,Qaçmış tiyan altında yatan kimsədən, oğlum!
Özün öz köksünə qoydun bir daşÖzün öz köksünə qoydun bir daş,Uğrayıb təkliyə, qurdun bardaş,
Öz aramızdaBir qoşma söyləyim, onuKimsə yozmaya, yozmaya,
Yavaş-yavaş...Andırır yarı gözlərimdəki yaşOyanır sanki varlığımda təlaş,
Bu varlıqdaSevgidir, məncə, bəxtiyarlıq da,Ulusa sevgidən əzəl şey yox.
Bura müstəmləkəmi?!Dedi: müstəmləkədir yurdum, aman, ağlayaraq,Öz əliylə özü öz mənliyini dağlayaraq.
Bizim əsrinEy yer üzünün, göy üzünün nifrəti alçaq,Alçaqlarının dadı sən oldun bizim əsrin!
Bir türküm olaydıBir türküm olaydı, ona ustadlar uyaydı,Şairlənib, ilhama gələydi eşidənlər.
Yaxşıdır, oğlumYaxşılar gözəllik nuru yayırlar,Yaxşılıq gözəlin naxşıdır, oğlum.
OlmazUlus kimi yar olmaz,Yurd kimi diyar olmaz,
Kim görübÇirkinliyi pisləməyən olubmu?Gözəlliyi pisləyəni kim görüb?!