Sabir Rüstəmxanlı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
zarafatla*Tufanı səngiyib dava-dalaşın,
Dünyadan umduqlarımBir çiçəklik gözüm vardı çəməndə,O bir çiçəyi dolmuş gözümə
Ölüm də bir işdiÖləcəyəmbu əlacsız sevgidən –
Kıprısda ilk səhərSaralan zəmilər sahil boyunca –Ana laylasıtək doğma bir nəfəs.
Bakı qəbul eləmirÖmrümün sonu gələ qəzada, – istəmirəm,Bu ölüm yox, zülümdü, cəzadı, istəmirəm!
Gözümdə qaldınSəhərdin – ömrümə günəş doğuldu,Vüsaldın –
Niyə...Sən ki, o yolları son dəfə keçdinNiyə daş olmadın, ayağım, niyə?
Qar yağardıQar yağırdı, sübhün zəif işığıtək,Təbiətin uyğusuna qar yağırdı.
Dünya qədim dünyadıHeydərbaba, dünya yalan dünyadı...*Şəhriyar*
Sənə yovuşmaramGörüşə bilirmiş əvvəl axırla,Uçmusan gümanlı sorağın üstə.
Taleyimlə barışmağımHa gedirəm yol çətindir,Mən inadcıl, yol mətindir,
YapışmazKülüng çaldın, könlüm qaldı virana,Sınan sındı o bir daha yapışmaz,
Yaylaq yolunaGözlərimlə yoxuşları biçərdim,Diş töksə də çurçurundan içərdim.
YollarımBir ucu dənizdə, bir ucu göydəTorpaqdan Allaha çatan yollarım.
Ələsgər ocağındaAşıb getdik Kəlbəcərdən Göyçəyə,Atımızı dağa-daşa sürmədik.
Qayıdan deyiləmBaxmadın ürəyiminQanadlı arzusuna.
Bakıya zəng vurdumKüskün danışırsan mənimlə yenə,Sevgim xırdalanıb küsüyə gəlməz.
Sənin görüşünə gəlmişəmGör harda açıldı sözün düyünü,Gör harda alışdı çatdığım ocaq,
Dözə bilmirəmMən bir zərif dağ otuyamArana dözə bilmirəm.
Səhər yelinəSəhər yeli, astaca əs,Mən də sübhün sirdaşıyam.
Nə söyləyimÖvladımı yad dil iləDindirənə nə söyləyim?
Sonu başdan yaşayanamNamərd qardaş, məndən ona,Ondan mənə nə deyirsən?
Sevən deyilTaledən daranıb gəlir,Bəxtim daraq sevən deyil,
Baxa bilmirikGörən bizi kim qarğıyıb,Tilsimdən çıxa bilmirik.
AyrılıqAyrılığa nə var ki,Bir acı söz, ayrılıq.
Yumruqlar çiçək açıbGözəl dünya, təbili çal,İtib getdi qara xəyal,
Vur gülləniİnanmıram mərd oğulDava günü darıxsın.
Ölümə doğruMən ölümə getməsəm,Ölüm mənə gələcək!
Vaxtı deyilQılınc səslənirsə dinən olmasın,Döyüş köhlənindən enən olmasın,
Üzümə dururVaxt ötür, qol yorulur,Silah üzümə durur.