Sabir Rüstəmxanlı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
İlk dəfə gəlmişəm məzarın üstə,Dağıtdım nigaran bir həsrətimi.
BarışıqSevinc atlı, biz piyada –Yüzillərlə yüyürmüşük arxasınca.
QayıtmaSəni xatırlaram ömrün başında,Barmağın son dəfə dəyəndə simə.
Gəncə qapısıHər kəs bilir ki, onun çiynində nə isə qeyri adi bir yük var, amma ciddi-cəhdlə bu yükü unutmağa çalışır. Çünki yada salan kimi etiraf etməlidir ki, belə yaşamaq olmaz. Bəs necə yaşayasan? Hələ ki, ayrı cür yaşamağın da yolu tapılmayıb. Beləcə bir nəsil bir-birinin üzünə baxmaqdan çəkinə-çəkinə dünyada hər şeydən danışır və ürəyini əridə-əridə çalışır ki, ən başlıca şeydən danışmasın. Axı o qeydən danışan kimi nə isə bir iş görmək lazım gələcək. Bu adamlar üçün isə bulaqdan, qeyrətdən, qələbədə, Təbrizdən, kainatdan danışmaq balaca bir iş görməkdən daha asandır.*
Şəhər kənarında...Şəhər kənarında avara itlərMəqsədsiz, mənasız dolaşır elə,
Səni gözləyirəmSəni gözləyirəm günlər uzunu,Saatlar uzunu, anlar uzunu!
Ölüm – görüşDünyanın üstündən keçdim sel təki,Bilmirəm irəli, bilmirəm geri.
BulaqBu çeşmənin gözü burda,sözü o tayda, o tayda.
QorusunYol tapmayıb üz tuturam Tanrıyaİşimizi sözümüzdən qorusun.
ƏləkMetroda bir qarı əlində ələk aparırdı...*Ay nənəcan, hardan aldın
Nəyə gərək belə qardaşBəzi rayonlarda qədim abidələri uçurub*daşını, kərpicini daşıyırlar...*
I. Yetim adlarGöylərə sancılan minarələrdənGecələr qapqara bayraqlar kimi
Unut məniSaralan yarpaqlarısaxlamırsa budaqlar,
Gözəllik ilahəsi ilə görüşSənin bu ilahi gözəlliyinə,Dünya min illərdi baxır heyrətlə.
Xəbərsiz getməXəbərsiz tökülür yaz yağışları,Çəmənlər xəbərsiz bəzər dünyanı.
“Xoşbəxt ol” söylədin“Xoşbəxt ol!” söylədin, “ayrılaq daha”Bu sözlər qarğışmı, həsrətmi, qəmmi?
Belə yaşayıramNə isə çatışmır xoşbəxtlik üçünGör nələr ummuşam “nə isələrdən”.
Yurdun bayrağıƏhməd Cavada*Yol ver yurdun bayrağına,
QayıtQul olmağa yarandınsaQul ol... sənə sözüm yoxdur.
Mən hara qaçımMeşə ağ dumanı tel-tel didəndə,Yarpaq leysanında çaylar itəndə,
Üzünə vurmazGünəş işığını əndərər yerə,Cücərən otların üzünə vurmaz.
Özün bilirsənÖzün bilirsən ki, mənim kimimsən,Uzaq mənzillərə üzən gəmimsən.
Axır ki, həsrətin soyuyub oduAxır ki, həsrətin soyuyub odu,Ayrılmaq istəyi görüşməkdən çox.
QədərimAramızda Araz oldun,İçəcəyəm, bəxtim, səni.
Dağdan danışa bilmirəmHarda qaldı buz bulaqlar,Çağlayıb daşa bilmirəm,
ÇəpərHərə çəpər çəkir öz bağçasınaBiri sevincinə, biri yasına.
VətənBir əlçim buluddu,Bir ömür umuddu,
Yardımlı yollarındaMaşın dağdan dərəyə, dərədən düzə dönür,Uçurumlar üstündə ürəklər buza dönür,
Xatirə qatarıFikrimin işıqlı vadiləriyləBir maşın şütüyər, bir qatar gedər.
Anaya məktubƏziz ana, nə zaman ki,Mənim işim tərs gələrdi –