Sabir Rüstəmxanlı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Maşın dağdan dərəyə, dərədən düzə dönür,Uçurumlar üstündə ürəklər buza dönür,
Tanımaq istəsənGəl tutub əl-ələ qaçaq bu gündənQayıdaq
YollarımızAzərbaycan yollarının ilqarı dönməz,Qanadlanıb bir oymaqdan
Müqəddəs adətlərMüqəddəs adətlər ucaldır məni,Mən onun eşqiylə yaşayam gərək.
Xatirə qatarıFikrimin işıqlı vadiləriyləBir maşın şütüyər, bir qatar gedər.
RəqqasəSən ortada ağ şam kimi yanırdın,İşığına axışırdı alqışlar.
Səndən küsmüşəmDağ mavi qartaldı, duman qanadı,Laləni köksümə sıxdım, qanadı.
Təzə pərdəUlu babam RüstəmxanınAlapaça atı varmış.
Məni sevirsənsəDüşünsək, düz gəlməz sözünün çoxu,Ocaqsız bir evdə necə köz olar?
YoxlamaSənsiz itib yolum, sönüb ulduzum,Sənsiz tamı yoxdu çörəyin, duzun,
Xəbər gözləyirəmYetmiş ildi dünyanın altıda biri qırmızı alova bürünüb yanır. Kənarda dayananlar da, alovun içindəkilər də bilir ki, bu söndürülməlidir. Amma öz-özünə yanıb qurtarmayana qədər yaxın düşmək olmur. Mübarizə adına qalxırsan, səni də yandırır. Amma sərçə kimi hərə bir damla su atsa yanğın böyüməz. O tək-tək damlalar zamanı nə qədər irəli çəkir, yanğının tez sönməsinə nə qədər xidmət edir? – bunu hesablamaq çətindir. Amma vaxtın dəyirmanını işlədən də o damlalardır.*Xəbər gözləyirəm... Kimdən; hayandan?
Geri dönməliyikAstara yolları uzanıb gedir*Təbrizə bir baş.*
Qan yaddaşıNüşabə qalasınınYarıuçuq bürcündə,
Yardımlının dağlarıYardımlının ay dumanlı dağları,Həm o yanlı, həm bu yanlı dağları.
Xoşbəxt olmaqYolu çətin imiş xoşbəxt olmağın,Doğruluq, duruluq bəs eləmirmiş.
Bu cavan yaşımda...Bu cavan yaşında stol dalında,Qoymayım, kişilər qocala bilər.
Salam, Gəncə qapısıKutaisi yaxınlığındakı Gelati monastırında*qədim Gəncə qapısını gördüm...*
Məktəb zəngiÇatır qulağıma illərdən bəriO kənd məktəbinin doğma zəng səsi.
Məktəb yollarıGüllərə, kollara dolaşan izimÇəkərdi dalınca düşüncələri.
Biçin nəğməsiBiçin başlanmamış əllərində çin,Zəminin ağzında vərə düzülən.
Birinci – sonuncuAtam ucaboylu bir cavan idi,Bu saçıqırovlu yaşımdan cavan.
Analar ağlamasınTəkcə analar ağlamasın,Analar ağlayanda dözə bilmirəm.
Üç addım yer ayır...Üç addım ayır, kənd qəbristanı,Günlərin birində qayıdacağam.
Bir şam yandırarsanEy bayram axşamı yalqız qalan kəs,Bir şam yandırarsan adıma mənim.
Dalımca ağlamaYolumu kəsəndə buludlarDalımca ağlama –
GəlsəydiMəni sevən kəsi sevə bilmədim,Sirli arzuların uçdum əlində.
Açılan yolların mahnımıYollar açılacaq bir gün, bilirəm!Yollar göyərəcək cavan meynətək
DoğmalıqDayandığım bu zirvədən“Yurdum...” deyə pıçıldasam,
Tarixi yaradanlarSağ olsun ulularım,İşığı ərzə düşən
TərcüməçiməMəni bir ocağa, kəndə, rayona,Bir dağ arasına,