Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Kim ki, azadə təriqətdi, itaət eləməz,İnanır, pərdədi səccadə, o, hörmət eləməz.
Qəzəl 1465Eşq gər örtülüdür, amma yenə məşhurdur,Hüsn açıq olsa belə, gözlə görünməz nurdur.
Qəzəl 1673O qədər heyran olub indi o dildar özünə,Baxsa da aynaya, o qalmış intizar özünə.
Qəzəl 2207Arx kənarında hər ot neştərdir,Zəhəri yoxdu onun, şəkkərdir.
Qəzəl 2229Yaz çağı bülbül ötər, həm də ki, bağban sevinər,Gül olar nəğməsinə bülbülün heyran, sevinər,
Qəzəl 3321Çəkilib bir yana nərgiz də baxar gözlərinə,Gəldi gül fəsli, çələng qoy başına taç yerinə.
Qəzəl 4049Heç kimsə mənim naməmi canana yetirməz,Heç kəs sarı bir yarpağı bustana yetirməz.
Qəzəl 4350Bir qəlbi ovlamaqçün, gülüm, tədbir nə lazım?Bu sadə işdən ötrü daha zəncir nə lazım?
Qəzəl 4354بیگانه معنی لب خاموش نداردخالی بود آن ظرف که سرپوش ندارد
Qəzəl 5661Zülfü afət, teli fitnə, o qara xalı bəla.Vay o gündən ki, bu kafirlər hələ əlbir ola.
Türki qəzəl 1Nə ehtiyac ki, saqi verə şərab sənə,Ki, öz piyaləsini verdi afitab sənə.
Qəzəl 21Bir nəzər salsa əgər nərgizə oxşarın sənin,Təzədən cana gələr, bil, neçə bimarın sənin.
Qəsidə 39Dərya təbim şeirdə çün gövhərəfşan eyləyər,Ağzını açmaz sədəf, dürrü o pünhan eyləyər.
Pərakəndə şeir 96تار و پود فلک از ناله پیچیده ماستپیله اطلس گردون دل غم دیده ماست
Qəzəl 125Ol qədər qəddim əyib, eşqim kaman eylər məni,Alıb əldən ad-sanım, o, binişan eylər məni.
Pərakəndə şeir 148قسم به شمع تجلی که پرتوش ازلی استکه عشق تازه عذاران بهار زنده دلی است
Pərakəndə şeir 155ما را بهشت نقد، تماشای دلبرستعمر دوباره سایه بالای دلبرست
Qəzəl 184Mən pərişan deyiləm hali-pərişanlığıma,Şəmşirəm, gülmə daha sən mənim üryanlığıma.
Pərakəndə şeir 240گه تبسم از لبش، گاهی سخن گل می کندفتنه ای هر دم ازان کنج دهن گل می کند
Qəzəl 243Kim deyir ki, bir yerə çatmaz bizim hər dadımız?Dağı yerdən oynadıbdır ahımız, fəryadımız.
Qəzəl 265Xoş o əyyama ki, həmdərdü dəva olduq biz,Fikri bir, arzusu bir, əhdə vəfa olduq biz.
Qəzəl 372O güləndam ki, onun çəkmişəm hər gün əzabın,Olmaram razı çəkə özgələr indi gülabın.
Qəzəl 451Görünsə nagahan Leyli əgər məstanə səhrada,Olar Məcnun əlində lalələr peymanə səhrada.
Qəzəl 491Aləmi-mənadan, ey ki, xəbərin yoxdu sənin,Susmağından savayı, bir sipərin yoxdu sənin.
Qəzəl 642Heyrətə saldın, əzizim, gəlişinlə bağı sən,Səni görcək maraq ilə baxaraq susdu süsən.
Qəzəl 703Başlandı yenə od nəfəsi burda baharın,Yüz rəngə çalan qönçələri pozdu qərarın.
Qəzəl 908Belə bir ahu gözü görməyib heç yan yuxuda,Qəribə söhbət edir bir para insan yuxuda.
Qəzəl 920Bir ayna kimi vəslinə canan tələb eylə,Əvvəl evi tik, sonra da mehman tələb eylə.
Qəzəl 1289Şişəni su ilə doldur, gər şərabın yoxdusa,Qayığı çəkmə sudan, bir iztirabın yoxdusa.
Qəzəl 1319رزق من زان نرگس مستانه جز خمیازه نیستفتح باب من ازین میخانه جز خمیازه نیست