Qəzəl 4253

رفتی و خط و خال تو از دل نمی‌روداین نقش دل‌نشین ز مقابل نمی‌رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4261

آنجا که خنده لعل ترا پرده در شودطوطی چو مغز پسته در شکر شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4263

از نور وحدت آن که دلش بهره ور شودکی از هجوم ذره پریشان نظر شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4266

در هر دلی که ریشه غم زعفران شودخندان چگونه از می چون ارغوان شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4267

وقت است از شکوفه چمن سیمتن شودهر خار خشک یوسف گل پیرهن شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4270

جوش درون کم از دو سه تبخال چون شوددریا تهی به چشمه غربال چون شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4273

از می چو آن غزال، سیه مست می شوددر جلوه هر که بیندش از دست می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4279

جان از وداع سبکتاز می شودلوح مزار، شهپر پرواز می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4283

از جلوه تو سنگ سبکبال می شودآتش ز خوی گرم تو پامال می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4284

روشن دلم ز باده گلفام می شودظلمت برون ز خانه به گلجام می شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4291

تسکین دل به شور محبت نمی‌شوداین داغ، خوش‌نمک به قیامت نمی‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4293

پایندگی به زور میسر نمی‌شودآب خضر نصیب سکندر نمی‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4294

بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شودرغبت به بوسه لب ساغر نمی‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4302

هر بلبلی که بوی گل از خار نشنوددر بر گریز نکهت گلزار نشنود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4309

هر کس سخن به دشمن انصاف می دهددر دست زنگی آینه صاف می دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4311

خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهدزان راز سر به مهر نشانم نمی‌دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4317

تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسیدجانم به لب رسید ولب من به جان رسید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4321

صبح شکوفه از افق شاخ سر کشیدجوش بهار رشته ز عقد گهر کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4322

با عشق انتقام توان ز آسمان کشیدنتوان به زور بازوی عقل این کمان کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4327

هر پرده که از چهره مقصود برافتادشد برق جهانسوز ومرا در جگر افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4334

کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرداین سوخته تخم از جگر سنگ برآرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4336

آن کس که تمنای بَر و دوش تو داردگر خاک شود دست در آغوش تو دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4345

تر دامنیم آه غم آلود ندارداین چوب تر ازبی ثمری دود ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4347

جویای تو با کعبه گل کار نداردآیینه ما روی به دیوار ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4361

نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برداز شیشه ما دهشت این سنگ صدا برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4368

خط از لب لعل گهرافشان تو گل کردیا خضر ز سرچشمه حیوان تو گل کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4369

رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کردنظاره زلف تو پریشان نظرم کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4382

گل مرتبه عارض جانانه نگیردجای لب ساقی لب پیمانه نگیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4383

سرگرم تو با کشمکش دار نسازداین نقطه سرگشته به پرگارنسازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4387

تیغ تو می وساقی وپیمانه من شدهر زخم نمایان در میخانه من شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq