Qəzəl 4534

شوخی حسن کی نهان زیر نقاب می‌شودخنده برق را کجا ابر حجاب می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4537

هر که رنگ شکسته ای دارددل در خون نشسته ای دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4538

دل ز سیر وسلوک بینا شدقطره بر خویش گشت دریا شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4544

مورنه ای پیش قند تنگ میان را ببندخاک قناعت بمال بر لب وشکر بخند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4545

فلک از ناله ما نرم نشدکجروان سخت کمان می باشند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4551

چندان که خواب صبح بود بر جوان لذیذبیداری شب است به صاحبدلان لذیذ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4556

بیشتر گردد دل نازک ز غمخواران فگاروای بر چشمی که از دستش بود بیماردار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4563

می پرستان را به دل ننشیند از دشمن غبارزود بر در می زند از خانه روشن غبار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4567

از زمین برخاستن چشم از زمین داران مدارراست گردیدن توقع زین گرانباران مدار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4572

اشک در چشم من بیتاب چون گیرد قرار؟درکف لرزنده این سیماب چون گیرد قرار؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4575

خون دل تا هست چشم تر نمی گیرد قرارتا بود درشیشه می ساغرنمی گیرد قرار

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 4580

تا تو ای سرو روان از باغ بیرون رفته ایمی تراود ناله از هر غنچه ای منقاروار

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 4589

نیست بی می باغ رانوری می روشن بیارتیره می سوزد چراغ لاله ها روغن بیار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4593

شد خرابات مغان از توبه ام زیر و زبرمی زند باد مخالف بحر را بر یکدگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4594

ای بر روی تو از آینه گل صافترفتنه روی زمین زلف تو را در زیر سر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4597

از فروغ ماه می گردد به آب وتاب ابرجلوه شکر کند باشیر، در مهتاب ابر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4599

می شود در وسمه ابروی بتان خونخوارتردرنیام این تیغ خونریزست بی زنهارتر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4601

هرکه وحشت می کند ز آمیزش ما بیشتردردل سودایی مامی کند جا بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4602

ناقص از کامل برد لذت ز دنیا بیشتردیده احول کند عیش دو بالا بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4606

تلخکام ایمن ز چشم شور ماند بیشترباده انگور از انگور ماند بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4617

خامشی سازد من بیتاب را دیوانه ترمی کند بند گران سیلاب را دیوانه تر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4619

یاسمینش لاله گون از تاب نظراز تماشایش بود خون رزق ارباب نظر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4624

چشم مارا صبح پیری شد شکر خواب دگرقامت خم شد کمند عمر را تاب دگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4625

از عزیزان با تو ما را هست پیوند دگرجای یوسف را نگیرد هیچ فرزند دگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4643

می شوی آواره از عالم عنان ما مگیرراه بر سیلی که دارد روی دریا مگیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4644

به نادانی کند اقرارهرکس هست داناترزحیرت پرده خواب است هر چشمی که بیناتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4646

خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراترلب میگون زخون بیگناهان است گیراتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4651

سخن کز عشق شادابی ندارددردهان بهترعقیقی راکه رنگی نیست درزیرزبان بهتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4652

نمی دانند اهل غفلت انجام شراب آخربه آتش می رود این غفلان از راه آب آخر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4655

فریب دل مخور از دیده شیرانه اخگرکه از یک قطره (می)پر می شود پیمانه اخگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq