Tofiq Bayram
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Çinar kölgəsində durub son kərə,Ovcuna su alıb içdin bulaqdan.
Təzə olsunGəlirsən, müjdələr gəlir səsində,Bütün yer üzünə sevinc yayırsan.
Pərvizin şəkliŞəhərdə gəzdirirdiAnam bu səhər bizi,
Üçüncü şəkilÖvqaf idarəsi. Qapı ağzında bir neçə əyni-başı cırıq kəndli və bir nəfər əli uşaqlı qadın dayanmışdır. İçəri iki məmur və bir də xəzinədar var. Onlar camaatın şikayətini ağızucu dinləyib, onları yola salırlar. Bəzisini də heç eşitmək istəmirlər.*Uşaqlı qadın**
Təbrik çiçəkləriİlk müəllimim Kübra*Əliyevaya ithaf edirəm*
Yaralı nəğməAzərbaycan dramaturgiyasının banisi,*böyük inqilabçı-demokrat M.F.Axundovun*
Ünvansız şeirBilirəm yerini, ünvanını da,Ancaq görüşünə bel bağlamıram.
Vaqifin məqbərəsi önündəZəmanənin hər üzünü görə-görə,“Görmədim” ilə sona çatdı söz vuruşun.
Mehdi Hüseyn küçəsiBir küçə var –Dünyanı
Səməd Vurğun görüşdəKeçən bir tarixi salıram yada,Şirin xatirədir körpəliyimdən;
Atanın arzusuQəşəngdir oğlumun xurmayı saçı,Qaşları qaradır, gözləri qonur.
Şair qocalmazDeyirsən şairlər niyə qocalır?Ömür bahar olsa, şair qocalmaz.
VurğunVurğunun saçları vaxtsız ağardıGümüş dalğalar qondu başına.
ŞöhrətAdam var şan-şöhrət qonaqlığında,Elə məst olur ki, ayılmır qəti.
Sənətin məcnunuİlahi eşq ilə alışıb yandın,Qəlbin öz odundan gileyli oldu.
QıfılDüzlüklə döyünsün qəlbi hər kəsin,Hamı halal gözlə baxsın həyata.
KorluqDeyirlər kor olub Homer əzəldən,Gözləri seçməyib qaradan ağı.
Qaya və təpəQumluqdan sal qaya çıxdı bir dəfə,Karxana küncündə atılıb qaldı.
Kürsüdə və həyatdaAğzı köpüklənir yenə kürsüdən:– Köçkünlər, canım da qurbandır sizə.
Qızıl və poladQramla ölçülür qızıl həmişə,Qapan tərəzidə çəkilir polad.
Qız qalasıBakıda bir qədim Qız qalası var,Bəlkə, qalaların ən göyçəyidir.
ŞöhrətŞöhrət bir sürüşkən, möhtəşəm qaya,Ləl, gövhər parlayır başında onun.
İntizarBir göyün altında gəlib görüşən,O iki taleyi bezar bizimdir.
Qızıl və gümüşİnsan dərə keçib, dağ gəzə-gəzə,Can qoyur tapınca hər qəniməti.
DağlarGördüm ilqarını, vüqarını mən,Qartal tək başına qonalı, dağlar.
Ən gözəlEy könül, umanlar coşsun səsində,Şerin qanad açan günüdür bu gün.
RaketlərRaketlər əriyir, gözünüz aydın!Əriyir qəlblərdə o səksəkələr.
Quşsuz yuvalarBakıda göyərçin yaman azalıb,Görəsən onlara kimdir qəsd edən?
Bir səhnəÇeşməyim qəfildən düşüb qırıldı,Kəlməni kəlmədən seçə bilmədim.
Yeddi gəmi adasıOnların ayağına poladdan bənd vuruldu,Kəsildi göy sulardan yeddi gəmi nidası.