Tofiq Bayram
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Salmayın fikrimi qəribliyə siz,İnanın, harda ki, şair sözü var.
Alqış deyimAlqış deyim bu torpağın nemətinə,Elin halal qismətinə alqış deyim.
Xəstə gedirHəkimlər sevinir qürur duyurlar,Dirildi, kəfəni yırtdı bu insan.
Arxiv şeirləriSən mənim qədrimi biləsən deyə,*Bu cavan yaşımda ölümmü indi?*
Şair haqqında düşüncələrBəzisi düşünür: – Şairə nə var,Sözdür, qafiyədir tapıb düzəldir.
Səttar möcüzəsiŞəninə hər yerdə tərif, söz olub,Rəqibin az olub desəm düz olmaz.
Millətin gül balasıGül çıxıb ceyran belinə,Qızğın alver gedir, tələs.
Son borcƏl çəkə bilmirdi tutduğu işdən,Özünə bir sənət seçmişdi bunu:
NankorluqGözləri qapıda, fikri uzaqda,Çırpınır, sıxılır öz yatağında.
Əli KəriməI**Sındı şerimizin kövrək qanadı,
Əlfi QasımovaSevinci özündən oğurlayıb sən,Halalca payladın hər xeyir işə.
Məhəbbət nəğməsiMübarəkdir dostluğun, sədaqətin bayramı!Polad kimi sarsılmaz bir dövlətin bayramı!
Üçüncü şəkilÖvqaf idarəsi. Qapı ağzında bir neçə əyni-başı cırıq kəndli və bir nəfər əli uşaqlı qadın dayanmışdır. İçəri iki məmur və bir də xəzinədar var. Onlar camaatın şikayətini ağızucu dinləyib, onları yola salırlar. Bəzisini də heç eşitmək istəmirlər.*Uşaqlı qadın**
Qadın ürəyiNecə rəhmlidir, necə amansız,Necə mehribandır qadın ürəyi!
GörüşBiz ki unutmuşduq ilk məhəbbəti,Ah, bu qəfil görüş kaş olmayaydı.
Dost töhmətiDedi: – Oxumuram təzə şerini,Xeyli var heç yanda görünmür imzan
Vaqifin məqbərəsi önündəZəmanənin hər üzünü görə-görə,“Görmədim” ilə sona çatdı söz vuruşun.
El məhəbbətiŞeriylə dil açır körpələrimiz,Hər evdə, eyvanda şəkli asılır.
RəqibsizAqillər mehriban, nadanlar sərtdi,Bircə gün olmazdı evi təbibsiz.
NövbəDörd yandan bürüyüb qəzet köşkünü,Növbəni pozmayın – deyir adamlar.
ZəhərQızıldan bahadır ilan zəhəri,Onu da ölkələr minnətlə alır.
CavanlığımSəni mənə vüsal verdi,Hicran adlı, cavanlığım.
Birinci şəkilFüzulinin evi. Ev orta əsr üslubu ilə döşənmişdir. Məhəmməd Füzuli əynində əba, başında araqçın köhnə həsir üstə əyləşmişdir. Onun qarşısında bir neçə kağız, əlində isə qələm var. Qadını Nərgiz bir az kənarda ayaq üstə dayanmışdır.*Füzuli**
UlduzlarYüz illər, min illər sizin şölənizSularda səpildi hər yola, izə.
Zorla şair olmazsanDeyirsən ki, şairlikAncaq peşədir, peşə.
Türk müğənnisi Sevda AydanaBir cüt qara göz görmüşəm,Zülmətdən qara.
İllər boyuİllər keçir, ürək deyir:Gecə-gündüz yarat, şair.
BəlkəDöşdə sürü ağarır,Qucaqlaşır dağ, aran.
Qulaq asın, övladlarımHanı atılıb-düşən,Hay-küy salan çağınız?
Səttar Bəhlulzadənin xatirəsinəO fırça barmaqlar büküldü birdən,O mavi gözlərin işığı söndü.