Vaqif Bayatlı Odər · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sevsən, sevənə dəyməzsən, qara torpaq,sevginən sevginə dönüm,
Bir min il də keçdi səni görəcəyimdənBir min il də keçdi səni görəcəyimdənkipriyimi qaldırıb sənə baxmaq
Sevişək, itək bir-birimizdəBu yıxılan qədəhtəkayıla bilmirəm səndən
Deyən, lap çox sevişdikBu qədər sevgimi olar?!Deyən, lap çox sevişdik,
Bircə-bircə öpən kimi saçının hər teliniBal saçlım!Bircə-bircə öpən kimi
Bu yıxılan qədəhtək ayıla bilmirəm səndənNarım, gilənarım,Can eşqlə,
Səni pələng cəngəlliyi, cəngəllik pələngi yaşadantək yaşayıram, narım, gilənarımMən səni sevmirəm, səni sevmək azdı,mən səni pələng cəngəlliyə,
Dünya təhlükədə – dünyanın altda canına dünyacan köz düşən adamSevişdik, sevişəliYanıldım, ucuz oldun,
Onsuz da balacasan, büzüşmə, balaca qadınQəmin üzündəsən hələ,Qəmin dibinə düşmə.
Nə qədər aşiqi oxutmadılarBir eşqli gecə var, keçilməz, könül,durub qəm çəkincə, get, ara, barı,
Nə yaxşı tanış olmadıq ondaNə yaxşı tanış olmadıq onda,Tanış olub sevişmədik nə yaxşı,
Qönçə qadın barmaqlarıyla yandırılmış qönçə şamQönçə qadın barmaqlarıylayandırılmış qönçə şam sevmək istəyir.
Yıxılmamısansa ay işığının üstünəQoy öldüyümüz yerdə ölək,dirildiyimiz yerdə dirilək,
Dünyanın sonuna nöqtə qoya bilmir TanrıGecə saat 25:00qısılıb göyüzünün bir küncünə
Yalqızlıq, yalquzaqlıq sevgi kimiƏn çox kim sevgi kimi?!Ən çox kim yalqız bu dünyada?!
Ancaq Allah sevər sən deyəntəkSəni sevən tale kimiSəni candan ata bilməz,
Öpürəm telindən, ey üç kəlmə sözYatar, yuxusunda bir gənc dənizçidurmadan elə hey kiməsə deyər:
Qonşu toyuna on hasar o yana oynayan uşaqQonşu toyunaon hasar o yana
İndən belə ağlama, uçDahilik ruhi hadisədir, ağıldan yox, ruhdan gəlir. İlahi hamını dahi yaradır. Milyonlar Allahın onları nə üçün yaratdığını duymur. Dahilər Allahın onları nə üçün yaratdığını duyanlar, İlahinin onlarçün ayırdığı İlahi yolu tapıb gedənlərdir.Heç olmasa yaxşı insan ol.
Qəribik, şairim, qəribik, sözümŞairlər qəribdi bu yerüzündəKüçədə, bayırda, evdə, eşikdə,
Yenisey şeirlərindən Yenisey-ana suAna yanında ölməkdidünyanın ən gözəl ölümü,
Analar doğmur şairləriAncaq, ancaqgöyüzünün dar ağacından
Təbrik! mən də ucaldımGöyün durulu, dağlar,Yolun dirili, dağlar.
Qanadlı adamdan yadigar göz yaşıÖmrü uzunu xəbəri olmadı qanadlarından,Böyrünə yapışan qanadlarını
Zalım, nə durmusan o ulduzun altında yenəYenə qulaq verib göylər deyənə,Durmusan bir ulduz altında yenə?!
Donurdu hadinin əlləriSoyuğu başladı yetim bir məmləkətin,Keçən ilin soyuğu qıçında
Adamlar silahla arardı onu, mələklər qaytardı qanadlarındaCavidə şeirlərdən*Bu şeirlər 1981-də Cavidi mələklərin qanadında Vətənə qaytardı. 82-də insanlar onun nəşini gətirdilər, ancaq əsil Cavid ruhdu, o da şeirlə geri dönmüşdü.*
Cavid əfəndi, kim var insan adındaCavid əfəndi, kim var insan adındahamısı günahkardı
Hər insanı doğulub ayaq açdığı torpaqda dəfn edəkOnun son dəfə baxdığıbir yarpaq göyüzünü
Söyüd ağacı – soy ağacıBir söyüd budağı sancından yerinin altına,