Xalq ədəbiyyatı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qəm, qüssəm başımdan aşıb,Mən tək dərddə qalan yoxdu.
Ağlama Nigar, ağlamaÜrəyimi eləyib qanAğlama Nigar, ağlama...
Göydə uçan o boz quşlarGöydə uçan o boz quşlarTelin qədrini nə bilər?!
VarmıBinadan gözəl olmayanTelin qədrini nə bilər,
QaldıQarşı yatan qarlı dağlar,Dağlar, sendə qanm qaldı.
MəniYağı düşmanın hərbəsi,Qaçırtmaz meydandan məni.
Qənim üstəHay-hay deyib qənim üstə varanda,Kəllə gərək bu meydanda qalansın,
OlaydıMindim Qıratın belinə,Kaş ki duşmən yüz olaydı
OlurUca-uca dağlar başı,Çənli də olur, çənsiz də olur.
HoyduDolun at belinə, qoç dəlilərim,Xotkarı taxtından endirən, hoydu!
İgid meydana girəndəİgid meydana girəndə,Qaynayıb coşmamaq gərək.
Mərd oluBizim elin dəliləriGirər meydana mərd olu,
Arvadını boşayan kişiBir gün birisi Molla Nəsrəddinin yanına gəlir ki:– Molla, gəlmişəm mənim arvadımı məndən boşayasan.
Həmzə, incitmə QıratıCanım Həmzə, gözüm Həmzə,Həmzə, incitmə Qıratı.
Mindim Qıratın belinəMindim Qıratın belinə,Kaş ki, düşman yüz olaydı.
Məclis qurduram həmişəMəclis qurduram həmişəİşrətim damağım ola,
OlduAy həzarat, ay camaat,Ürək zərd oldu, zərd oldu!
SəniSalam verdim, salam almaz,Görüm kessin salam səni.
ÜstünəHoydu, dəlilərim, hoydu,Yeriyin meydan üstünə.
ZəmanəmiTitrəyir əllərim, tor görür gözüm,Mənmi qocalmışam, ya zəmanəmi?
Mərd dayanarMərd dayanar, namərd qaçar,Meydan gumbur-gumburlanı,
Binadan gözəl olmayanBinadan gözəl olmayan,Telin qədrini nə bilər?
Uca dağların başındaUca dağların başında,Duman olu, çiskin olu.
Özü tək gedə, tək gedəİgid gərək yar sevməyə,Özü tək gedə, tək gedə...
Sənə deyim qoç igidin nişanınSənə deyim qoç igidin nişanın,Aça yağılarla meydan gərəkdi.
GörmüşəmBu dünyanı ələk-vələk eylədim,Namusu, qeyrəti atan görmüşəm.
Mənəmİstərəm ki, tanıyasan mən mərdi,Çəkib şəhərləri taladan mənəm,
Abbasını özün alBirisi molla Nəsrəddinin boynuna bir sillə vurmuşdu. Molla qazının yanına şikayətə getdi. Sillə vuran adamı tapıb gətirdilər. Qazı kitabını açıb bir qədər vərəqləyəndən sonra mollaya dedi:Boynunun ardında sillənin yeri qalmadığı üçün ondan bir abbası ala bilərsən.
Açar deşiyiMolla Nəsrəddin hələ mədrəsədə oxuduğu günlərin birində müəllimondan soruşur:
Nə çəkirəmMolla eşşəyini satmaq üçün bazara gətirir. Alıcılar yaşını öyrənmək üçün onun dişlərinə baxmaq istəyirlər. Eşşək adamları dişləyir, ona tərəf əl uzadana təpik atır. İşi belə görən dəllal deyir:Molla, bu eşşəyi satmaq olmaz. Heç kimi yaxına buraxmır.