Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yarım mənə cəfasını bir an kəm etmədi,Yandırdı qəlbimi oda, çeşmin nəm etmədi.
Qəzəl 139Bu əyyarlıq odu onun qırdı mənim əyarımı,Gərdəninin gümüşüsə apardı etibarımı.
Qəzəl 157زین وجودت به جان خلاص دهندبازت از نو وجود خاص دهند
Qəzəl 163Getdikcə bu eşqin mərəzi pur xətər oldu,Dərman elədikcə ona, döndu bətər oldu.
Qəzəl 167Bu hüsnünün sədası fəth edər asimanı,Eşqinin şahı alar, ey büt, iki cahanı.
Qəzəl 178Kim rahatlıq nişan verər? Verməz.Kim bəladan aman verər? Verməz.
Qəzəl 195Hədisi-tövbəni at bir kənarə, badə gətir!Xumarı dəf eləmə, mən xumarə badə gətir!
Qəzəl 227Qəlbimdəki bu dərdimi dərmanə satmaram,Sağlıq da üstəlik verələr canə, satmaram.
Qəzəl 239Qəlbim kimi odludur dəhanım,Çəkməz, odur, ismini zəbanım,
Qəzəl 264Çünki, düşüb ürəyim zülfün içrə kəməndə,Bəzən şamtək ağlaram, gözüm gülər bəzən də.
Qəzəl 291Gecəm xurşidə tor oldu, məger zülfi-nigardır bu?Bu adi bir gecə, yoxsa ki, eydi-ruzigardır bu?
Qəsidə 19Sübhün üzü pərdədən çıxdı, açıldı səhər,Yaydı qızıl telləri aləmə altun göhər.
Qəsidə 22Çıxdı dünən Dəlvdən Yusifinı üzdə niqab,Saldı səhər vaxtı tək aləmə bir inqilab.
Qəsidə 166Gül indi ki, yaxasını açıb, gülür fərəhlə,Ətəyini əllərimdən çəkə bilməz gülüstan.
Rübai 17O pəriüzlüyə olub vəfadar,Başqa gözəllərdən qaçmışam kənar.
Rübai 22Xaqani, itibdir can da, ürək də,Çətindir rəhm ola zalım fələkdə.
Rübai 28Xaqani, səndə bu hümmət var ikən,İstəmə fələkdən öz ruzini sən.
Rübai 31Güldü xəyalınla könül çəməni,Güzgü cilalandı görəndə səni.
Rübai 35Çətinsə həyatda vüsalın əgər,Xəyalın Xızrtək düz yol göstərər,
Rübai 43Gör necə bəlayə düçar olub can?Qəza ox yağdırır başıma hər an.
Rübai 56Eşqdir gönuldən hər dərdi silən,Eşqdir dunyada hər dili bilən,
Rübai 57Ağlımı əlimdən aldı məhəbbət,Könlümü qəm, kədər eylədi qarət.
Rübai 73Qurtarmaq çətindir bu dərd əlindən,Birləşə bilməzsən təzə ayla sən.
Rübai 75Vurub dağıtdığın qəlbi ələ al,Vurduğun şikarın, gəl, hayına qal!
Rübai 83Alçaq adamların tənəsn hər an,Ağırdır fələyin zülmündən, inan.
Rübai 84Xaqani əl çəkdi sevimli yardan,Özütək işi də olmuş pərişan.
Rübai 101Fələkdən yaxşılıq görməmiş bir kəs,Ondan xoşluq umma ömrünə əbəs.
Rübai 111Kişiyə şərəfdir bilik, etibar,Hörmət təvazölə olar bərqərar.
Rübai 116Ey saqi, dəyişməz rəngim heç zaman,Ürəkdən nalələr ucalır hər an.
Rübai 138Məktubun gələndə gecəydi, ey yar,Onu oxuyuram hər gecə təkrar.