Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dərvişdə ilahi kəramət vardır,O bədən mülkündə bir hökmdardır.
Rübai 109Bir bax, necə bu rafizilər şeytandır,Gör bir necə bidin, necə bimandır.
Rübai 111Kişiyə şərəfdir bilik, etibar,Hörmət təvazölə olar bərqərar.
Rübai 116Ey saqi, dəyişməz rəngim heç zaman,Ürəkdən nalələr ucalır hər an.
Rübai 125Alçaq adamlarla doludur cahan,Mümkünmü yaransın müqəddəs insan?
Rübai 138Məktubun gələndə gecəydi, ey yar,Onu oxuyuram hər gecə təkrar.
Rübai 147Yuz dəfə çalışmış böyük Yaradan,Nəhayət, yaratmış sənin kimi can.
Rübai 170Bilirsən, nə üçün Qəffardır Allah?Yəni, əfv edəcək kim etsə günah.
Rübai 192Ovçum, Xaqanini etdinsə əsir,Öldürmə, axı o ölmək istəmir.
Rübai 195Qaç paxıl, yalançı adamlardan sən,Qaç südə su qatan hər hiyləgərdən.
Rübai 207Dərdim var ki, sonsuz səmayə sığmaz,Naləm hər ucalan nidayə sığmaz.
Rübai 211Hanı ürəyimin dərmanı zəhər?Hanı həyatıma son qoyan xəncər?
Rübai 223Ay üzlüm, gəmidə qorxu çəkən mən,Gəmitək çalxanıb, titrəyir bədən.
Rübai 237Canıma yeni dərd verir o canan,Hicr ilə eyləyir qəlbimi şan-şan.
Rübai 238از حلقهٔ زلف تو سر افکندهترموز جرعهٔ جام پراکندهترم
Rübai 246Odlu göz yaşlarım axar hər zaman,Odla su içində yatıram, inan.
Rübai 248Olsam da, əzizim, layiqli bəndən,Sevsəm də bu gözəl şəhrinizi mən,
Rübai 251Fələyə söz ilə bu gün ox atdım,Onun zəncirini qırıb qopartdım.
Rübai 264Eşitdək - şirləri yıxan ceyranım,Yas tutmuş, qalmadı canda tavanım.
Rübai 279Xaqani, bu bəla yurdunu at, get,Bu qəm ocağını söndürüb, şad get.
Rübai 285Bizə gözmü dəydi yoxsa, a dilbər,Yenə də üz verdi ayrılıq, kədər.
Rübai 290Düşürsən cürbəcür xəyalə hər gün,Cırırsan get-gedə səbir örtüyün.
Rübai 322Xaqani, sən adi piyadasan, bil,Yeddi ev keçməyin çox asan deyil.
Rübai 325Nə ov iti kimi cumursan belə,Tülkütək qurursan hər kəsə tələ.
Rübai 326Sən haman daşqəlbli gözəlsən, canan!Əzəlkindən artiq şirinzəbansan.
Rübai 335Sən Allah, canımı almaq istəsən,Elə et, azca da inciməyim mən.
Qitə 7Sən qiymətli gövhər ikən, qəvvas kimi baş vurub,Tapdın təbin dəryasından daha qiymətli gövhər.
Qitə 9خواجه یک هفته اضطرابی داشتدو شش افتاد چرخ ازرق را
Qitə 14Çoxdan vardı ürəyimdə Xorasanın arzusu,Reydə ikən arzulardım: yerim olsun Xorasan.
Qitə 20Göy cəlallı at üstündə şah bənd vurub gur çaya,Baklan səddi kənarından dönüb gəldi saraya.