Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Düşüb ürəyimin oda danəsi,Onunçün xoş gəlir naləmin səsi.
Qəzəl 72Aşiqlik dünyasına qədəm qoymayan insan,Ürəyinə gözündən axıtmamışdır al qan.
Qəzəl 84بتی کز طرف شب مه را وطن ساختز سنبل سایبان بر یاسمن ساخت
Qəzəl 92Hüsnünün yüzdən birinə malik olmaz novbahar,Sən qədər zülm etməmiş məzlumlara bu ruzigar.
Qəzəl 128Eşqin işin içindən əlini çıxararkan,Fitnə-fəsad verdi baş ruzigarda çox yaman.
Qəzəl 148Qəlbimdə hicr dərdi asan ola bilərmi?Gəldi qiyamət, əhval şadman ola bilərmi?
Qəzəl 192Fəsli-gül oldu, gülüm, cami-güləfşan gətir,Keçdi dünənki xumar, indi mənə can gətir!
Qəzəl 213نه رای آنکه ز عشق تو روی برتابمنه جای آنکه به جوی تو بگذرد آبم
Qəzəl 221Bəzilərin fikrincə alçaq olsaq hamıdan,Lakin xalqın içində bizik nəcib bir insan.
Qəzəl 238İsminin zikrində dastan tapmışamMən bu adla abi-heyvan tapmışam
Qəzəl 245چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانمچون کار به جان آری جان دگرت خوانم
Qəzəl 275سوختم چون بوی برناید ز منوآتش غم روی ننماید ز من
Qəzəl 277Nuş edərəm fələk qəmin ağlamaqdan, yazıq mənə!Çərxi-fələk kəməndinə bağlı qalan, yazıq mənə!
Qəzəl 293Bilmirəm ki, könlüm düşüb nə dərdə, axıb, dırnağımı boyadı qanı,Dərdim azalmadı dırnaq qədər də ömrümün kədərlə keçdi hər anı.
Qəzəl 294تو چه دانی که از وفا چه نمودم به جای توعلم الله که جان من چه کشید از جفای تو
Qəzəl 295سینه پُر آتشم چو میغ از توچهره پُر گوهرم چو تیغ از تو
Qəsidə 15Sübh ulduzlara çəkibdir kaman,Lətif əndamlılar odlanıb ondan.
Qəsidə 17Dan söküləndə göyün örtüyün açdı külək,Səma ətirlə doldu rəngdən-rəngə girərək.
Qəsidə 20Məst yatan dilbərim sübh oyandı xumar,Badə tələb eylədi, sübh meyin hüsnü var.
Qəsidə 24Ahımla cigər yandı, kəsilmiş nəfəsim də,Yox dərdimi şərh etməyə bir həmnəfəsim də.
Qəsidə 50Gördüyün abad Misir xərab olubdur yaman,Kəramətli Nil çayı səraba döndü haman.
Qəsidə 53Bir tük qədər, ey könlüm, azad ola bilməzsən,Qəmdən tükə dönmüşsən, bil, şad ola bilməzsən.
Qəsidə 79گردون نقاب صبح به عمدا برافکندراز دل زمانه به صحرا برافکند
Qəsidə 93Tərk qılmaqçın cabanı seçmişəm,Eşqi canın mehribanı seçmişəm.
Qəsidə 143Mən kiməm, xilqətdən üstün nəfsimə qiymət verəm?Xilqətin tacı əgər olsa başımda, kafərəm.
Qəsidə 153Qəlbimin bir aşinasın görmürəm,Dərdimin əsla dəvasın görmürəm.
Qəsidə 157İndi ki, yer üzündə insafdan yoxdur nişan,Könül, sən də vaxt ikən, hazırlaş, göç dünyadan.
Qəsidə 160Ey dodağıyla xalı tuti və Hindustan!Hüsnünə qurban üçün-bir qulunam əldə can.
Qəsidə 166Gül indi ki, yaxasını açıb, gülür fərəhlə,Ətəyini əllərimdən çəkə bilməz gülüstan.
Qəsidə 200Bayram yetişdi, sübh ikən mey müjdəsi aldı xumar:Cami-Cəmin göydə dünən bir nisfı olmuş aşikar.