Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Biz vurğunuq sənə, sənə də dilbər ayinə,Seyr eylərik səni, səni seyr eylər ayinə.
Qəsidə 221Gecə gizlincə şəkkər səpməyə başlar gözüm qandan,Dizimlə alnımı cütləşməyə məcbur edər dövran.
Rübai 5Aləmi məhv etdi eşqin, a canan,Hər görən zülfünə bənd oldu, inan.
Rübai 12Daşlara çarparaq axdıq su kimi,Döşə tikan yükü taxdıq su kimi.
Rübai 19Çəməndə səs-səsə verəndə quşlar,Sürahi quşu da ruhumu oxşar.
Rübai 24Xaqani, qəlbinə dağ basmış fələk,Duzsuzdur dünyadan aldığın çörək.
Rübai 40Xaqaninin qəlbi qəmlə odlandı,Səbir de bu odda alışıb yandı.
Rübai 56Eşqdir gönuldən hər dərdi silən,Eşqdir dunyada hər dili bilən,
Rübai 60Ey tərsa gözəli, ey ruh bəxş edən,Sənə adi sənəm ad vermərəm mən.
Rübai 69Hər həftə o iki həftəlik qəmər,Gəlib Xaqanini yoxlardı səhər.
Rübai 86Başımda bir nazlı yar sevdası var,Ancaq, inadından dönmür o nigar.
Rübai 95Hər gün fələk mənə verir yeni qəm,Edir alçaqların əlilə sitəm.
Rübai 102Fələk bu taleyi düzəltsə əgər,İtən ürəyimdən gətirsə xəbər.
Rübai 131Ömrümün bağında becərildi qəm,Qalmadı nə sərvim, nə də ki, laləm.
Rübai 142Qəlbdə təzə qəmlə köhnə dərdim var,Onlar bircə sözlə olur aşikar.
Rübai 144Dün gecə ləbini dişlədim, canan,Ondan isitməyə düşdü bu gün can.
Rübai 154Aşiqin siması saralmalıdır,Arabir üzünü tər almalıdır.
Rübai 159Gecənin zülmətin qovmuşdur səhər,Tez ol, dur, şərab ver, sevimli dilbər!
Rübai 169ای داده تو را دست سپهر و دل دهراز بخت تو را تخت و هم از دولت بهر
Rübai 172Odlara salma bu yazıq bədəni,Həyamı aparıb, xar etmə məni.
Rübai 175Ey hüsnü şəhərdə şöhrətli canan,Min aşiq vəslini arzular hər an.
Rübai 177Tüstün öz bacandan çıxacaq bir gün,Quşun yuvasından ucacaq bir gün.
Rübai 190Buğdayı sifətin behiştə bənzər,Aşiqlər Adəmtək dövrəndə gəzər.
Rübai 193ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمعوز رشک تو در سرشک و در خون گل و شمع
Rübai 203Ey könül, o şuxdan olmaz sənə yar,Onun sevgisinə yoxdur etibar.
Rübai 205Ey könül, yenə də gəlmişdir bahar,Nəsimin ətrindən badə tutub yar!
Rübai 218Biz ki,mədrəsədə qələt dərs aldıq,Mənaya çatmayıb, ləfzdə qaldıq.
Rübai 222Şer səmasının günəşiyəm mən,Üstünəm əsrimin şairlərindən.
Rübai 229Günahım olmadan üzr istədim mən,Yüz dəfə əfvimi dilədim səndən.
Rübai 232Sənin məclisindən qalmışam kənar,Mey kimi qanıma qərq olmuşam, yar!