Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bizi öz şirin dilinlə ələ al, əzizlə, canan!Quru bir salamla bəxş et neçə xəstə qəlbə dərman.
Qəzəl 16Namən ilə tez mənə imdada çat!İkicə barmaq kağızla dada çat!
Qəzəl 20Bu dünyanın zatında, bax, heç insafdan yoxdur əsər,Rahatlıqçün, səadətçün yaranmayıb sanki bəşər.
Qəzəl 28Zəmanənin əlindən kimsə aman tapmadı,İnsan oğlu dünyada xoş bir zaman tapmadı.
Qəzəl 29Fikir, xəyal odundan tutuşub, canım yanıb,"Allah, Allah" deməkdən axır dəhanım yanıb.
Qəzəl 36Düşüb ürəyimin oda danəsi,Onunçün xoş gəlir naləmin səsi.
Qəzəl 72Aşiqlik dünyasına qədəm qoymayan insan,Ürəyinə gözündən axıtmamışdır al qan.
Qəzəl 84بتی کز طرف شب مه را وطن ساختز سنبل سایبان بر یاسمن ساخت
Qəzəl 92Hüsnünün yüzdən birinə malik olmaz novbahar,Sən qədər zülm etməmiş məzlumlara bu ruzigar.
Qəzəl 128Eşqin işin içindən əlini çıxararkan,Fitnə-fəsad verdi baş ruzigarda çox yaman.
Qəzəl 148Qəlbimdə hicr dərdi asan ola bilərmi?Gəldi qiyamət, əhval şadman ola bilərmi?
Qəzəl 192Fəsli-gül oldu, gülüm, cami-güləfşan gətir,Keçdi dünənki xumar, indi mənə can gətir!
Qəzəl 213نه رای آنکه ز عشق تو روی برتابمنه جای آنکه به جوی تو بگذرد آبم
Qəzəl 221Bəzilərin fikrincə alçaq olsaq hamıdan,Lakin xalqın içində bizik nəcib bir insan.
Qəzəl 238İsminin zikrində dastan tapmışamMən bu adla abi-heyvan tapmışam
Qəzəl 245چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانمچون کار به جان آری جان دگرت خوانم
Qəzəl 275سوختم چون بوی برناید ز منوآتش غم روی ننماید ز من
Qəzəl 277Nuş edərəm fələk qəmin ağlamaqdan, yazıq mənə!Çərxi-fələk kəməndinə bağlı qalan, yazıq mənə!
Qəzəl 293Bilmirəm ki, könlüm düşüb nə dərdə, axıb, dırnağımı boyadı qanı,Dərdim azalmadı dırnaq qədər də ömrümün kədərlə keçdi hər anı.
Qəzəl 294تو چه دانی که از وفا چه نمودم به جای توعلم الله که جان من چه کشید از جفای تو
Qəzəl 295سینه پُر آتشم چو میغ از توچهره پُر گوهرم چو تیغ از تو
Qəsidə 11Eşq oyun xalçası üstə elə ki, tutdu qərar,İlk oyunda bizi uddu, elədi dərdə düçar.
Qəsidə 14Mənə ömrüm boyu dövran eləyib çoxlu cəfa,Kimə mən ərz eləyim: görməmişəm onda vəfa.
Qəsidə 19Sübhün üzü pərdədən çıxdı, açıldı səhər,Yaydı qızıl telləri aləmə altun göhər.
Qəsidə 24Ahımla cigər yandı, kəsilmiş nəfəsim də,Yox dərdimi şərh etməyə bir həmnəfəsim də.
Qəsidə 25Şahdan tərif tacını istəmirəm geri mən,O verdiyi çörəyi geri istəyir nədən?
Qəsidə 26Ruhum bu can mulkünü tərk edib gedən kimi –Rahatlığın pərisi atıb getdi qəlbimi.
Qəsidə 50Gördüyün abad Misir xərab olubdur yaman,Kəramətli Nil çayı səraba döndü haman.
Qəsidə 53Bir tük qədər, ey könlüm, azad ola bilməzsən,Qəmdən tükə dönmüşsən, bil, şad ola bilməzsən.
Qəsidə 55Nə səbəb var ki, Xorasanə məni qoymurlar?Bülbüləm, baği-gülüstanə məni qoymurlar.