Zeynal Xəlil
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Harda bir ocaq söndüDönüb o gün bir şama
Əsrim, taleyim mənim!Səngərlərdə doğulubŞair olduğum gündən,
Qoy çaxsın ildırım, sönsün kiçik şamQoy çaxsın ildırım, sönsün kiçik şam,Dağlara, daşlara tökülsün işıq,
– Bulaq, gözəl bulaq, belə axıb sən– Bulaq, gözəl bulaq, belə axıb sənSöylə, bu dağlardan hara gedirsən?
Dağ mehiDağ başından meh əsdi...Aşdı təpə, keçdi düz,
Bağbanla söhbət– Bağban qardaş, nə əkirsən? –Yerə qoydu pöhrəni,
Dağ cığırı haqqında şeirBir cığıram dağlarda!..Yollarımda al günəş,
Ey boz çinar, xan çinarBu dünyaya gələndənGöz açıb səni gördüm,
AzərbaycanQabağımda Qara dəniz,Ürəyimdə dəli Xəzər;
SevgilimOtağımda dəniz ətri,Yatağımda dəniz ətri,
KoktebelÜç tərəfin boz dağlardır,Qabağında Qara dəniz –
Koktebeldə bir dağ gördümKoktebeldə bir dağ gördüm –Kəpəz kimi haçadil!
Qabağımda kağız, qələm...Qabağımda kağız, qələm...Göy üzündə əzəmətlə
Bir yarpağam... Axşam çağıBir yarpağam... Axşam çağıYerə düşdüm budaqdan.
3. Şairin səsiGözəl yay günü... Günəş yavaş-yavaş dağların dalına çəkilir. Mən qayıqla gölü o tərəfə keçərək meşədə asta addımlarla gəzir, bəzən günəylərə çıxıb çiyələk yığıram, bəzən də qoca bir kötüyün üstündə oturub xəyala gedirəm.Elə bu vaxt mis sifətli, uzun ağ saçları çiyinlərinə tökülmüş bir adamın mənə tərəf gəldiyini gördüm.
Şairin ölümüBalladaNazim Hikmətin ölümü münasibətilə*
ÜrəkDeyirlər: uçsa ürək, qopsa candan,ölər insan.
Uzaqda sanma məni...Gecə səhrada azsan,Əgər getdiyin yolu,
Sünbül dənə dolub əydi başınıSünbül dənə dolub əydi başını,Səhərin mehində baxdı torpağa:
– Gözünü zilləyib o göylərə sən– Gözünü zilləyib o göylərə sən,De, orda nə məna, nə sirr gəzirsən?
Xəyanət – gözü kor, qulağı da karXəyanət – gözü kor, qulağı da kar,Dayanıb mal kimi baxır üzünə...
Başı qırxılmayıb dağlı başı təkRəsul Həmzətova*Başı qırxılmayıb dağlı başı tək,
Birisi pəhləvan deyib özünəBirisi pəhləvan deyib özünə,Yaxına qoymadı bir pəhləvanı.
Iıı şəkilYenə də saray. Sarayda bir otaq. Hicran pəncərə önündə dayanıb göylərə uçan ağ buludlara baxır. Asta-asta oxuyur. Səhərdir.*Hicran**
V şəkilXaqaninin evi. Evin yan tərəfində yaşıl bir yer. Səhərdir. Evdən yaşıllığa kiçik bir pilləkən enir. Nizami və oğlu yaşıllıqda söhbət edirlər.*Nizami**
Mən odlu bir qılıncamİgid oğlan, min ata,Döyüşə apar məni.
– Neçin pəncərəmi döydün, ey külək?– Neçin pəncərəmi döydün, ey külək?– Odur bax, yar gəlir... Çiynində örpək!
Yenə səhər-səhər başımın üstdənYenə səhər-səhər başımın üstdənQaqqıldaşıb keçir durna qatarı...
Bir cığır istəyirəm mən...Ən yüksək zirvəyə qalxmaq üçün mənBir cığır istədim ömrüm uzunu.
Qızıl qumlardaBolqarıstan...Qızıl qumlar...