Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Obalarmız səf-səf olub yüklənir,Başı ala qarlı dağlar, qal indi.
BilmərəmBaşına döndüyüm pərim,Get pərim, gələ bilmərəm.
Ay ağaDindirməyin halı müşgül olmuşam,Fələk məni başdan salıb ayağa.
BülbülBahar oldu düşdü ahu-fəryada,Həsrətsən lalətək yüzə sən, bülbül.
Qəsidə 7Könlümü hansı gecə ayrılığın qan etməz?Hansı çarən bu sınıq qəlbimi nalan etməz?
İstirahət günüXırda bir işçi otağı. Maşınkanın üstündə iri qazan. Arvad paltar yuyur. Əri otura-dura ona kömək edib girib-çıxır, su gətirir, əlinə tökür, kirli su aparır. Arabir hayxırır, küncdəki qaba tüpürür. Bəzən çarpayının üstə yarı uzanır. Arvad sinirlənir, deyinir. Onu köməyə çağırır. Kişi istər-istəməz yerindən qalxır. Yenə köməyə qoşur. Vedrəni dışarı çıxardanda arvadı şikayətlənir:– Şüşə zavodu... Bir az artıq pul verirmiş... Bu da artıq pul: ciyərləri
İstərəmKönül verib sevdiyimi,Hamıdan başda istərəm.
YoxduQəm, qüssəm başımdan aşıb,Mən tək dərddə qalan yoxdu.
Qəzəl: Getmə, başın sədəqəsi, ey sərvi-xoşrəftar, gəlGetmə, başın sədəqəsi, ey sərvi-xoşrəftar, gəl,Getdim əldən, ey dolanım başına, dildar, gəl
SinəsinTər köynəkdə qızıl düymə, yaxalıq,Gərdiş edir o dildarım sinəsin.
Uzun dəryaBəh-bəh, kənə bu çay nədəndir? Bu yəqindir ki, bunun əslini Allah yaradıb xəlqə, vəli Kızlı imiş tapdı bu dürri-ədəni, xarici məzhəb.Edib afaqə huveyda, salıb aləmlərə ğovğa qılıb hər işrəti icad eyləyib, Çayi-Xətanı adını qoydu Xətayi, belə pərmikər xətadır bu xətayı.
DağlarınAdəmdən cavandı, Nurdan qocadı,Bir sirdi, bilinməz yaşı dağların.
HardadıMolla Kərim, indi səndən soruşum,Söylə, sənin din-imanın hardadı?
Ay millət!Gözlərizi yummayın, ey dustan,Bir nəzər eylün qərə çaydanuza,
GörünməzHurilərin şahı, gözəllər xası,Mələklər qılmanı hanı? - görünməz!
Pişik *Uşaqlıqda nənəmiz bizim üçün bir nağıl deyərdi, o nağılın başı bu idi ki, bircociyi var idi, birceciyi yox İdi, bircə qan var idi. Bir gün getdi su üstə, sürüşdü düşdü buz üstə. Dedi:Ay buz, sen nə zalunsanmış?
Keçmişdə qaçaqlarƏhli-məclisİvan bəy Sərdarov – uyezd naçalniki. 50 yaşında, rəsmi libasda*
SaldınQulun ollam binalı yar,Məni gözdən nədən saldın?
DağlarınƏmimoğlu, bu naməni unutma,Yaman artıb kef-damağı dağların.
Dağılan tifaqFaciə dörd məclisdə, beş pərdədəİştirak edənlər
MərdAnalar oğlan doğanda qoy doğsun oğlanı mərd,Atası kamil olan tez tapar dövranı mərd,
Elim gələBahar gəldi bu dağlara,Gülüm gələ, gülüm gələ.
Faydası nəMənasız, məntiqsiz sözü bilmənin faydası nə?!Az anlayıb, çox söyləyib, gülmənin faydası nə?!
Yarəb, bu gedən sərvi-sərəfraz kimindir?Yarəb, bu gedən sərvi-sərəfraz kimindir?İnsan bu surətdə olur az, kimindir?
Kimdə varEy fələk sənin əlindən bu sitarə kimdə var,Mənim təki sinə dağlı, bəxti qarə kim də var.
SəninDün gördüm ol nigari-tərəbnakü ərcimənd,Kafur əliylə dəstələmiş ənbərin kəmənd,
NeyləyimUstam öldü, genə qaldım ortada,Yarımçıqdan aşıq olmaz,neyləyim.
Vüsali müjdəsidin əşkbar gözümVüsali müjdəsidin əşkbar gözüm,Gər ağlamas nə əcəb edir nisar gözüm.
QızılbaşoğluBir azdan Fatma nənəmi gətirən Qızılbaşoğlu Alı da gəldi. Bu, uzunboylu, xına rəngində saçları boynunun ardına tökülmüş, ayaqlarında uzunboğaz çəkmə, əynində sərdari çuxa, başında gümüşü papaq olan bir oğlan idi. Belində ağac qoburlu onatılan tapança var idi.– Necəsən, bacı? – deyə anamla hal-xoş eləyib Güllünün içəridən gətirdiyi stulda əyləşdi.
SevmişəmTəzədən bir işə düşmüşəm genə,Ala gözlü bir şux gəlin sevmişəm.