Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Başlandı yenə od nəfəsi burda baharın,Yüz rəngə çalan qönçələri pozdu qərarın.
Qəzəl 283Yar əlindən nə haldayam, eşitmədin, ey dost, məgər?Qəmi məni öldürsə də, incimədim bir tük qədər.
Qəzəl 37Afət olsan da, könülsən, cismsən, cansan mənə,Mən sənə dostam, nədir illət ki, düşmansan mənə.
Cami-Cəm, fəsil 96Riyayla Allaha tutma üzünü,Hiyləylə araya soxma özünü,
Ne türkîdür bu âhû-yı tatârîNe türkîdür bu âhû-yı tatârîKi kıldı şehri miskîn zülf târî
TəməllüqKəlküttədə çıxan “Həblül-mətin” ruznaməsi üçüncü nömrəsində yazır ki, sultan Əbdülhəmid insan deyil, bəlkə məlaikə kimi bir şeydir; yazır ki, sultan Əbdülhəmid “dər qətari-əvvəlin-ricali-siyasəti-aləm bəşümarəst”; yəni siyasət aləmində əvvəlinci adamlardan hesab olunur. Və yazır ki, “hərçənd avropalılar sultan Əbdülhəmidi müstəbid və müxalifi-məşrutiyyət hesab eləyirdilər, amma sultandan artıq məşrutəxah heç bir padşah dünyaya gəlməyibdir”.Söz yox ki, indi “Həblül-mətin”in 3-cü nömrəsini hər bir iranlı oxuyubdur və indi hər bir iranlı bu əqidədə olacaq ki, sultan Əbdülhəmid məlaikə kimi bir şeydir, siyasət aləmində əvvəlinci bir vücuddur və məşrutəxah padşahların hamısından artıq məşrutəxahdır.
Qitə 3قاسمم، قاسم انوار، که اسرار ازلنیست پوشیده ز من، خلق چه دانند مرا؟
Rübai 54از خال و خط تو، ای بت بی خط و خال«از مویه شدم چو موی از ناله چو نال »
Töhfeyi-Sami, bölmə 186والد امیر خواجگی قزوینی است، جوانی بغایت مقبول و شیرین کلام بود و با اشراف سر و کار داشت و بمهم بعضی شاهزادگان قیام مینمود و در شروان کشته شد این مطلع از اوست :دارم از عشق رخت دیده ی خونابه فشان
Yurddaşların səsiBiz şöhrəti dillərdə gəzən yurdda doğulduq,Mərd bir ulusun sevgili övladları olduq.
Verdim könül ol şuxi-dilazarə əbəsVerdim könül ol şuxi-dilazarə əbəs,Qıldım özümü yovunca hər xarə əbəs.
Qitə 75ای بسته جفا با دل و گشته ز وفا دورکرده دل من زار بقول و سخن زور
Qəzəl 64Getsə ey dilbər, gözümdən xoş xəyalın bircə an, –Salmaz ənbər zülfünə könlüm tamah bir də, inan!
Mənim muştuluğumBəxtiyar Vahabzadəyə*Çoxdandır şad xəbər gəlmir o taydan,
Bu ceyranEy əhli-dərdlər, dinləyin məni,Əqlimi başımdan aldı bu ceyran!
Rübai 85Ey Puri-Xətib, dinlə öyüd gəl hərdən,Şadlıqla mey iç badə dolu sağərdən.
Yeddi gözəl, fəsil 18Səhər qızıl taclı, sabah xeyli şən,Bir taxt yaratmışdı fil sümüyündən,
Qəzəl 213سحر چون رخ نماید آفتاب آهسته آهستهکشد با ساغر زرین شراب آهسته آهسته
Nolur şirinməzaq etsə məni həlvayi-hürriyyətNolur şirinməzaq etsə məni həlvayi-hürriyyət,Yesəm bir löqmə ondan, söyləsəm oxqay, hürriyyət!
Qəzəl 135پیش یاران امشبی ناخوانده مهمان آمدمعاشقان تشنه لب را آب حیوان آمدم
Digər şeir 19دل چو بر عهد تو ای خسرو خوبان ستمرشتۀ الفت شیرین دهنان بگسستم
İtə daş atmaGəl, itə daş atma,Daş atma, bala!
Anam gəliniBaşına döndüyüm, anam gəliniSən ilk qönçəsisən bizim gülşənin.
Ağ atlı oğlan hardadır?Haram alıb marağmızı, ağ atlı oğlan hardadır?Aram tutub qırağmızı, ağ atlı oğlan hardadır?
Müştaqi-ləbin sağərü səhbayə baxarmı?Müştaqi-ləbin sağərü səhbayə baxarmı?Bir göz ki, səni görməyo, dünyayə baxarmı?
SünbüllərNeçə il əvvəldə olduğu kimiGetdim kəndçilərlə mən də biçinə.
AynurTərlan¹ ürəyində həyəcan duyurYuxusuz qalıbdı Qaxda bir ana.
Böyük sənətkaraBöyük ədibimiz Mirzə Fətəli Axundovun yubileyi münasibətilə*Hörmət sənə, böyük şair,
RamazanIRamazan sözü müsəlmanlarda oruc ayının adıdır. Amma bir adət də vardır ki, müsəlmanlar müqəddəs ayların adını adamlara da qoyurlar. Məsələn: məşədi Ramazan, kəblə Məhərrəm, Namazəli, Orucəli və qeyrə.
Ey nihali-qamətin sərvi-xuramanım mənimEy nihali-qamətin sərvi-xuramanım mənim,Vey cəmalın gülşəni firdovsi-rizvanım mənim,