Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dənizdə boy göstərib mahir üzgüçü kimiYavaş-yavaş batır gün.
GörürükHər nə var görürük:Suyu, odu,
Məhəbbət və vəfa şərtlərinin şərhiEy muxatəb, eşqə meyl et, dərdlərinə ver dərman,Allah eşqin bəlasilə edir bizi imtəhan.
Axşam çağıdırCəvahir oldumsa,Kimsə almadı,
MəhəmmədBir cavan tazədən gəlib ərsəyə,Əcayib oğlandır, adı Məhəmməd.
QaçqınÖrtünmə, dur! Kimsən, nerəlisən sən,Gözəl qaçqın, başı bəlalı qaçqın!
Böyük şəhidimizəMünir Kari üçün*Özün bir nur ikən “qanlı ulduzun”
Səndə, ey Qafqaz, ey gözəl gülzarƏlibəy Hüseynzadə hazrathrinin Qafqasiyada mühacirəti münasibatilə təhəssürat*Səndə, ey Qafqaz, ey gözəl gülzar,
Əllərin səninBir ağ göyərçin kimi ovcumun içindəSıxılmışdır əllərin sənin!
Məzə dağıYenə gəlib bahar fəsli,Süsən, sünbül, Məzə dağı,
SənəminGözəllərin gözəlidi,Var bu sədası Sənəmin.
Varİnsan oğlu yalan demə, yalan da var,Üzümə aydın görünmə, çiskinli duman da var.
“Əsəblərini qoru”Bəzən mənə deyirlərAsta danış, asta din.
GəlmişəmYahu,Yahu! deyə - deyə,Bu meydana gəlmişəm.
Doqquz ay keçmiş– Ay nənə!– Can nənə! Nənən sənə qurban nə var?
İnildərSənə deyim, aşıq Cünun,Gözlərimdə yaş inildər.
Qəzəl: Can nədir kimsə onu eyləyə cananə fədaCan nədir kimsə onu eyləyə cananə fədaOla ya olmaya bir mur Süleymanə fəda
Beşinci məclisVaqe olur meşə içində, Hacı Qurbanın səfərxanasında. Gecə vaxtı, Hacı Qurban otaqcada əyləşib, əlində təsbeh, kənarda lampa yanır.*Pirverdi** (daxil olub). Hacı, Camal bəy yoldaşları ilə gəliblər, dərənin qurtaracağında dayanıblar...
Qəzəl 2130Arif nəzərində bu kiçik lanə böyükdür,Nadan nə bilir ki, axı divanə böyükdür!
Qəzəl 354Niyə söz açım könüldən sənə, məhrəmim deyilsən,Qəmimi duyanmasan da, yanıram sənin qəmindən.
Qəzəl 87Sanma kim, könlüm pərilər kaminə yetmək dilər,Kamə çatmaq arzusu aşiqləri risva edər.
Cami-Cəm, fəsil 114Ustad tap, sonra da dürr deş hər zaman,Onda baş ağrısı çəkməz bir insan.
Câna belâ kılan bili bârı degül midürCâna belâ kılan bili bârı degül midürOl bârı yükleden bana bârî degül midür
Bisavad“Bisavad” bəzi vaxt pis sözdü, bəzi vaxt yaxşı sözdü. Elə adam var ki, ona “bisavad” desən – inciyər. Elə adam var ki, sən deməsən də özü döşünə döyə-döyə deyər “Mən bisavadam”.Adamına baxar və yerinə baxar.
Ənisül-arifin, 15چون هوی بر حب دنیی شد مزیدبختت اندر نفس شوم آمد پدید
Qəzəl 1یارب چه شد آن دلبر عیاره ما راکآزرد به هجران دل صد پاره ما را
Töhfeyi-Sami, bölmə 232از جمله خوش طبعان آنجاست این مطلع از اوست :
Şerin gözəlliyiOzanlar yurda bağlı insanlar, ey dost,Gözəl konuşmalıdır ozanlar, ey dost!
Məktəbli ilə müəllimin əhvalatıBir uşaq incimişdi məktəbdən,Dedi: – Ey xaliqi-zəminü zəmən,
Rübai 103یوسفرویی کز او فغان کرد دلمچون دستِ زنان مصریان کرد دلم