Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu iki ruhun da əlaqəsi həmArtıb-çoxaldıqca, olduqca möhkəm,
Gönülde kopalı sanemâ birsafâ-yı ışkGönülde kopalı sanemâ birsafâ-yı ışkToldı bu âleme yine bizden nidâ-yı ışk
Bizim işlərimizMəlumdur ki, bu il çox yerlərdə quraqlıq keçir və əkinlər susuzluqdan yanıb puça çıxırlar. Və bir para yerlərdə camaat müsəllaya çıxıb Allahdan yağış istəyib. Və axırda bu da məlum oldu ki, Allahtaala müsəllaya çıxanların duasını qəbul eləməyib və heç bir yana yağış göndərməyib, necə ki, məsələn, Ağdamda və sair yerlərdə.Ədibi-biəvəz Mirzə Melkum xan “Qanun” ruznaməsində başdan belə yazır ki: “Mən sözümü o kəslərə yazıram ki, adamdırlar”.
Qəzəl 94آن را که قبله اش رخ خورشید انورستاعراض گر کند، بهمه روی کافرست
Qəzəl 57حیات زنده دلان جز به عشقبازی نیستمباز عشق به بازی، که عشق، بازی نیست
Töhfeyi-Sami, bölmə 240از ملک زادگان است، امید که در سخن بمرتبه خواجوی کرمانی رسد چه از بشره ی او پیداست که ملکی است در صورت بشر یا شاخ گلی است بارش پر ثمر آثار رشد و قابلیت از ناصیه او کالشمس نصف النهار ظاهر و هویداست و در مصحف جمالش آیه وافی هدایت، ما هذا بشر الی ملک کریم در دیده ی اولوالأبصار جلوه گر و پیدا با وجود آنکه سن او از پانزده نگذشته گویا از پیر روزگار نصیحت مضمون این شعر آبدارش بگوش هوش او رسیده که :یا نامه ای ز جانب دلدار میرسد
Dünya türküsüHəsən Əzizoğluna*Tanrının müridi dünya,
Qarınqulu abidVar idi bir qarınqulu abid,Əhli-təqva, müqəddəsü zahid.
Qəsidə 51تا بجان در عقل باشد تا بتن در جان بودجان و تن را از لب و جام و لب جانان بود
Qəsidə 19جان و دلم همیشه به عشقت اسیر بادجانا مرا خیال تو نقش ضمیر باد
ƏtəyimdədirVətən torpağının nəfəsi, ətriMənim duzumdadır, çörəyimdədir.
Fərsiz oğulLap gətirdin məni, ay fərsiz oğul, təngə, zara,Bir təhər dürt özünü sən də bu kolxozbazara.
Rübai 30Əsdi qara yel, yandı nəsin paltarı,Yandı bu nəsin nəsliyinə Rum yarı.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 37Tutularaq bəlaya bir zahid darda qaldı,Meyxanələr küncündə özünə məskən saldı.
Rübai 60جانا به شمارهای که من دانم و توپنهان به نظارهای که من دانم و تو
Olmur, olmasın! ("Ata: Kuçədə tullan, ey oğul, sənətin olmur, olmasın!"A t aKuçədə tullan, ey oğul, sən’ətin olmur, olmasın!
Qəzəl 200بگذشت بر نظارگان نگذاشت در قالب دلیاز حسن او پر دیدهام این شیوه در هر منزلی
Qəzəl 56یاد موی توام از دیده به در مینرودخط محویست که از روی قمر مینرود
Naməlum qəhrəmanSən dəniz qoynunda, dəzgah dalındaTarlada, zavodda... hər yerdə varsan.
Ah, paxıllar!Biri gedir, biri gəlir paxılların bu dünyada,Bir iblisdir ilan başlı, balıq qanlı bu insanlar.
Olub arvad bu ki?!Qalıb işsiz bu kişi, hər gün işi dad bu ki,İşinə yad düzəlib, öz işinə yad bu ki.
Gəzmişəm cahanı mən, görməmişəmGəzmişəm cahanı mən, görməmişəmSənin kimi gözəl ellər içində.
DağlardaMirzə İbrahimova*Haçalandı dağ yolları
GəlinSən gəlin gələndə tək idim, lap tək –atasız, anasız...
YetimSoyuq gecə, səs edirdi boran çox hiddət ilə,Bayırda bir uşaq ağlardı dərd, möhnət ilə.
Köhnə dünyanın şirləriSəd şükr ki, biz ziynəti-tarixi-cahanız,Səhrayi-səlabətdə gəzən şiri-jəyanız!
Mana ölmək nişanıdur xəzani-çöhreyi-zərdimMana ölmək nişanıdur xəzani-çöhreyi-zərdim,Diriğa, məndən ayrudur bəhari-nazpərvərdim.
Qara geyinməAğ incidən xal düzürsən üzünəGöz yaşların yanağına axanda.
Səadətnamə, 68شیخ الاسلام چون اشارت کردسوی این سر بدین عبارت کرد
OlmazQəm yemə, qəm yemə divanə könül,Həmişə ruzigar belə dar olmaz.