Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Nəmli gözlərimdən axan gilələrXəncərdən damlayan al qana bənzər.
İqbalnamə, fəsil 2Bəndəyə əl tutan sənsən, ilahi,Yoxdur səndən başqa onun pənahı.
Qəzəl 110به فکر نرگست افتاده نرگسبه خواب ناز رخصت داده نرگس
Mən şahi-qəvişövkətəm, Iran özümündür!Mən şahi-qəvişövkətəm, Iran özümündür!İran özümün, Rey, Təbəristan özümündür!
Qəzəl 161عاشقی چیست به جان بندهٔ جانان بودنگر لبش جان طلبد دادن و خندان بودن
Ləali-mənzumə, fəsil 55نسیم قدسی یکی گذر کنبه بارگاهی که لرزد آنجا
Sabahın imtahanıDünən mənə neçə-neçə xəzinəninaçarını bağışladı.
Bir az gülmək üçünSöylə sən ey, təbiət! Yoxmu sənin günəşin?Bu qaranlıq gecələr həmişəlikmi əşin?
Nöqsanlar arasındaTədris ili başlandı, xoş anlar arasında,Bir həftə sevinc gəzdi, insanlar arasında.
Vücudi-lətifin, ey taci-sərimCəfərqulu xana*Vücudi-lətifin, ey taci-sərim,
Daşlı qitələrƏzsin ayağımı qoy daşlar mənim,Düşmən köhləninə minən deyiləm.
Nə yaxşıTorpaqda, səmada sənin nəfəsin,bir yeni nəğmədi səhər, nə yaxşı!
Zamanın inqilabçılarınaHardasız, ey vətən qayıqçıları?Qaldı dərya üzündə yelkəniniz.
Qayırma hədislərHərdən bir mənim xəyalıma belə şey gəlir:Kah vaxt olur ki, bir rus, ya qeyri bir millət məndən soruşur ki, peyğəmbəriniz nə vaxt təvəllüd tapıb?
Ömrün yüküAğlın əzabı,Təsadüfən boynuna düşən
Ey ziyadə ləhzə-ləhzə hüsnünə heyranlığımEy ziyadə ləhzə-ləhzə hüsnünə heyranlığım,Günbəgün artux ğəmi-eşqində sərgərdanlığım.
OlduDəhrdə cəfa əlindən,Əlif qəddim kaman oldu.
Səadətnamə, 109پیشتر از جهان خدای لطیفجوهری آفرید پاک و شریف
İçindəOn səkkiz min aləm, yetmiş iki dil,Ülfət qılır bir bazarın içində.
Qəzəl 167زد حلقه دوش بر دل ما یار معنویگفتم که کیست گفت که در باز کن توی
Sənəmİşvə-nazın ağlım alır,De, bu nə cəlaldı, Sənəm.
Yaşamaq inadıBu gecə öz qəbrim girib yuxuma –Sonuncu limana yan almış gəmi.
Ordan-burdan 20Ha fikir edirsən, ha özünə təsəlli verirsən, ha deyirsən ki, Allah kərimdir, işimiz bu gün-sabah düzələr, ha papağını fırlayırsan ki, il gəlib keçsin, bir də baxıb görürsən ki, “millət irəli gedibdir”, ha eşidirsən ki, filan yerdə filankəs filan dana məktəb açdı, qiraətxana düzəltdi, pul bağışladı. Ha danışırlar ki, beş il keçməz müsəlmanlar yapon kimi tərəqqi edərlər. Ha deyirlər ki, indidən belə məscidlərdə başmaq, papaq, saqqal məsələləri müzakirə olunmayacaqdır. Ha inandırırlar ki, indidən belə orucluqda qəzetə oxumaq həlal olacaqdır. Ha söyləyirlər ki, daha ümumi mənafe üçün qurulan işlərin içinə qərəzi şəxsi soxulmayacaqdır. Ha deyirlər ki, daha bundan sonra müsəlmanlar arasında ittəhad və ittifaq olacaqdır, ha inandırırlar ki, müsəlmanlar millət, din və məzhəbi özlərinə bəhanə edib, partiyabazlıq salmayacaqlar. Ha deyirlər, ha söyləyirlər, ha inandırırlar, – yenə axırda baxıb görürsən ki:Əlif, zəbər ə, bey zən əb, cim, zəbər, cə, dal zən cəd – əbcəd!
Əfkari-pərişan, ya ki təraneyi-təhəyyüranəBu dəhrdə ismi-bimüsəmma –Hürriyyətü ədldir, müsavat.
Laylalar“Layla dedim yatasan...”Qulaqlarımda
MayısMən hər ildə bir mayısaLap çox ümidlər bağlaram.
Şeir 108دی، کودکی بدامن مادر گریست زارکز کودکانِ کوی، به من کس نظر نداشت
Həkim qızGülər üzlü həkim qız,Ey gözləri bənövşə.
Məsnəvi 14شنیدم یاوهگویی هرزهپوییگدایی، سفلهای، بیآبرویی
Biləydi kaş...Dedi: “Gəlləm, gözlə məni”,Gələydi kaş, gələydi kaş.