Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Aşiği kim, girdi hicründən fəna toprağinə,Bir məzari üstünə dəgməzmidi varmağinə?
O torpaq bizləri götürməyəcək!Üzümə dağların nəfəsi dəyir,Alışır, danışır, yanır, inləyir.
Pərakəndə şeir 109اشک خالی کن دلهای غم اندوخته استسخن سرد نسیم جگر سوخته است
Rübai 249Dedin ki, gedirəm, getmə, a canan!Getsən, bil ki, məni öldürər hicran.
Qəzəl 547درهجر تو درمان دل خسته ندانمزان پیش که روزی به غمت میگذرانم
Rübai 69Bütün təbələrə vacib fərmanın,Hamıya bir borcdur sənin ehsanın.
Gönülüme derdün odı dâğdurGönülüme derdün odı dâğdurZülfünün her bendi câna bağdur
Müştərilərə1. İdarəmizə müraciət edən təbrizli ağayani-möhtərəmlərdən iltimas edirik ki, məcmuəmizdə dərc olunası məqalələri bəqədri – imkan şəhər postu vasitəsilə idarəmizə göndərsinlər; çün məqalələr barəsində zəbani sual-cavaba vaxtımız azdır.2. Təbrizdən və qeyri şəhərlərdən göndərilən məktublar və məqalələr ya fars dilində, ya türk dilində, müxtəsər yazılmalıdır və illa idarəmizin şənində müfəssəl və zınqırovlu ibarələri, tərif və tövsifləri yazmağa yazanların vaxtı və oxumağa bizim vaxtımız nahaq yerə zay olur.
Qəzəl 341«یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟مگر در آینه جان جمال خود را دید؟
Qəzəl 160بر سر کوی تو دارم سر سربازی بازصید شد مرغ ظفر، چون نکند بازی باز؟
Töhfeyi-Sami, bölmə 85نیز از سادات کاشانست دیوانه وش و سودائی مزاج بود جنونش او را بر کارهای عجیب وامیداشت، نوبتی در پیش یکی از حکام گفته بود که بمن چنین نمودند که در قم در فلان ویرانه گنجی است و از آنجا که خام طمعی های حکامست باور کرده بحفر آن حکم کردند اما بغیر از مشقت و رنج از گنج چیزی نیافتند بعد از آن میر مذکور اظهار جنون کرده متوجه گیلان شد این مطلع از اوست :خط تو گرد خجالت بروی ماه نشانده
Mir Cəfərə xitabCəfər, ey qönçeyi-gülüstanım!Ey mənim bülbüli-xoşəlhanım!
GələrYamanlıq eyləyən abdal olmalı,Yaxşılıq igidin əlindən gələr.
Qitə 146کجائی تو این راحت جان کجائیکجائی که هر چند خوانم نیائی
Qəsidə 68خسرو زرین سپر دوش شد اندر کمانتافت چو نیم آینه جرم مه از قیروان
Sevgilim, bülbülə olsaydı gülün imdadıSevgilim, bülbülə olsaydı gülün imdadı,Bülbülün aləmi ağlatmaz idi fəryadı.
Ürəyim parçalanırMəncə, hər doğru məhəbbətdə siyasət olmaz,Olsa bir azca siyasət, o, məhəbbət olmaz.
Rübai 152دلها تو بری و قصد جانها تو کنیبر چهره ز خون دل نشانها تو کنی
Rübai 51از خون جگر شراب خواهیم گرفتاز پاره دل کباب خواهیم گرفت
Qəzəl 191خجسته زمانی و خوش روزگاریکه بازآید از در مرا چون تو یاری
Kəndli deyir ki ("Bakıda nafiz ikən əllidən artıq üləma")Bakıda nafiz ikən əllidən artıq üləma, –Rəməzan eydini tək bircə gün e’lam etdi;
Ləali-mənzumə, fəsil 29از نقطۀ توحید کسی آگاه استکاور با حد زمیم احمد راهست
Ya rəbbim, bu dünya sən quran deyilİnsandan insana körpümüz sınıb,Ya rəbbim, hamımız sənə sığınıb.
Ünvanı, o ünvan deyilYüksələn alçaqların yüksəlməsi nöqsan deyil,Xisləti alçaq olan, alçaqlığa peşman deyil.
Dün hökm qıldı qətlimə ol şəh itab iləDün hökm qıldı qətlimə ol şəh itab ilə,Şad eylədi gədasını bu xoş cavab ilə.
Kimsə tanımırdı Məcnunu hələKimsə tanımırdı Məcnunu hələ,Gəlmirdi Kərəmin səsi, sorağı.
Şair taleyindən yarıya bilmir“Mənə bir it hürür, bir qara çaqqal”*Ə.Cavad*
Ey səba, degil məhəl tapsan güli-xandanımaEy səba, degil məhəl tapsan güli-xandanımaKim, düşüpdür atəşi-ğəm laləyanlıq canıma.
Dünya gözəldi ancaq...Dünya gözəldi ancaq, xəyanətkar gözəldi,Fitnədi başdan-başa sözüylə işvəsiylə.
Qəzəl 115O acı sözlərə səbr eyləyərək dözdüm mən,Çün kamal əhli olan nakam olur, sezdim mən.