Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yanarkən könlümün pünhan oduyla şəm tək canım,Zəbani-halım axır zahir etdi dərdi-pünhanım.
İy gözi karahçı lebi sâkî beni mey-nûşİy gözi karahçı lebi sâkî beni mey-nûşViy kaşları hâcib yüzi han kirpügi çavuş
LəkəLəkə pis şeydir. Bunun pisliyi iki babətdəndir:Biri budur ki, ləkə həmişə çirkindir və o yerdə ki, bir ləkə var, – o yer çirkin görsənir. İkinci pisliyi də budur ki, ləkə bir yerə düşəndə, çirkin ləkədən savayı, o yeri yavaş-yavaş deşib yırta da bilər. Onunçün ağıllı və səliqəli insanlar bir yerə ləkə düşən kimi, ciddi-cəhd eləyirlər ki, o ləkəni tezliklə rədd eləsinlər.
Məqamatül-arifin, 6پس کنم در معاملات شروعباتو گویم همه اصول و فروع
Qəzəl 24عشق تو گرفتار تو داند که چه درد استجانی که ندارد سر این درد، نه مرد است
Töhfeyi-Sami, bölmə 673ولد انصاری بود از عدم فضیلت به حمامی گری قیام میکرد این مطلع از اوست :
Eşq oduna yanmağı pərvanədən ögrəndimEşq oduna yanmağı pərvanədən ögrəndim,Zəncirə tutulmağı divanədən ögrəndim.
YoldadırYoldadır insanın ömrünün yolu,Sevgili dünyamız hər an yoldadır.
Qitə 8سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک نابآفت دلهاست و اندر دیدهام چون آفتاب
Rübai 59با من ز تو یادگار جز درد نمانددور از تو ز من جز نفسی سرد نماند
O gül ki, naz qılardı məni-pərişanəO gül ki, naz qılardı məni-pərişanə,Mən indi naz edirəm ol gülüzlü cananə.
Qıra bilməzHər kim ki, sevir, sevgidən ölməz,Qəlbimdə coşan telləri heç vaxt
Rübai 53جانا غم دل ز بینوائی خیزدوین دود ز آتش جدائی خیزد
Qəzəl 240تا شدم آشنای تنهاییفارغم از جفای تنهایی
Rübai 88ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحهگری
Tap görüm!.. ("Həp kiçiklər kiçik ikən böyüyür")Həp kiçiklər kiçik ikən böyüyür,O nədir ki, böyük ikən kiçilir?
Qəzəl 99چشم بر صیدم نیفکند آنشکار افکن دریغدر خور شاهین چشم او نبودم من دریغ
Sən o deyilsən ah!Sən o deyilsən, ah!.. Dəyişdin, döndün,Buludlar qoynunda parladın, söndün?!
Dostlar qazsın məzarımıGözlərimə payın yetsəGözün aydın, torpaq anam.
Səs elə, səslə məniBu payız seçkidir, ey kəs, səs elə, səslə məni,Tələsib mənsəb üçün əs, səs elə, səslə məni.
Tökülmüş hər tərəf zülfi-siyahın mişkbulənmişTökülmüş hər tərəf zülfi-siyahın mişkbulənmiş,Pərişanlıq görüb badi-səbadən tündxulənmiş.
Dördüncü pərdəSəhnə Jirikovun çadırını təsvir edir.*Jirikov**. Zəhra qaçmış, heç inanmıram.
Qonşu kupedəki cavan almanlaQonşu kupedəki cavan almanlaDurmuşam vaqonun dəhlizində mən.
Dayım oğlu Bayram MəsmalıyaBayram, hamıyla görüşdüm,səni sonraya saxladım.
Qarsia Lorkanın son anları(Qarsianın səhər alaqaranlıqda, yağışlı havada*güllələməyə aparırlar)*
Baxışında var nəzər ol nərgisi-pürxabninBaxışında var nəzər ol nərgisi-pürxabnin,Xeyrli baxış dəgül qoyun saru qəssabnin.
Qəzəl 189ای درخشان ز رخت مهر سپهر عالیسایه ات از رخ ذرّات مبادا خالی
Geriyə biletin yoxGeriyə biletin yox,geri dönə bilməzsən.
Nərm şodəne-dele-mə’şuq və həvadariye-əşk və tə’rif kərdəne-ura (Mə’şuqənin ürəyinin yumşalması, göz yaşına havadarlığı və onu öyməsi)Eşitdi bu sözni sərvi-dilcum,Oldu dili-səxti nərm çün mum.
Qanadı qanlı qaranquşQəmli-qəmli cikkildəməQanadı qanlı qaranquş!