Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Varlıya dost olub,kasıba gülmə,Çox da havalanıb,coşma dünyada.
ZülfünHər zaman ki düşər başdan ayağa,Olur qədin ilə bərabər zülfün,
İki aşığın deyişməsiQoca aşıq**Cavan aşıq bir qulaq ver amandır,
Zahid, bu fəna mülkdə dövran sənin olsunZahid, bu fəna mülkdə dövran sənin olsun!Verdim sənə yeksər.
Əliqulu evlənir4 pərdə, 5 şəkildə*İştirak edənlər
Bu çöldə, bacı, möhnəti-hicran sənin olsunBu çöldə, bacı, möhnəti-hicran sənin olsun,Ağlar göz ilə zülfi-pərişan sənin olsun.
Salma gözdən bu zaman, ey şəhi-əbrar məniSalma gözdən bu zaman, ey şəhi-əbrar məni,Qılma ənduhü qəmü dərdə giriftar məni,
Gözəl qızSallana-sallana gedən gözəl qız,Ay qız, bu güzarın bulağadırmı?
Heyf, məndən ol mələksima pəri can istəməzHeyf, məndən ol mələksima pəri can istəməz,Cismi-bimiqdarımı rahində qurban istəməz.
Koreyada Sovet təcavüzünün məğlub olması(Koreya hadisələrinin 2 illiyinə)**Sovet imperialistlərinin bəşəriyyətə qarşı törətdikləri sonsuz qanlı cinayətlər içərisində Koreyadakı təcavüzkarlıq ən ağırıdır.
Nihani bəslənir ləlin xəyalı can arasındaNihani bəslənir ləlin xəyalı can arasında,Bəli, can riştəsi vardır, deyirlər, qan arasında.
Pərakəndə şeir 372محنت مردم آزاده فزونتر باشدبار دل لازمه سرو و صنوبر باشد
Rübai 202Ey könül, qızıldan qədəh istəməm,Saxsı piyalə ver, yox olsun bu qəm.
Qitə 27Bu təbiətdə böylədir adət,Yaşamaqçün cahanda növi-bəşər
Cami-Cəm, fəsil 64Əgər sən istəsən bir elm öyrənmək,Bütün ləzzətlərdən əllərini çək.
Şeha şol lebleründen emenŞeha şol lebleründen emenHayatâ irişür bir lahza âmen
MürəbbeAnın üçün uymaz qeyriyə könlüm,Bir əcəb molladır mənim sevdiyim,
Töhfeyi-Sami, bölmə 299اصفهانی الأصل بودست در اوایل عطاری کردی مولانای مذکور چون مدتی با من می بود. روزی ازوی پرسیدم که سبب ابدالی تو چه بود گفت در وقتی که عطاری میکردم عاشق جوانی شده بودم روزی برای جوان غزلی گفته بودم و در پیش دکان باو عرض میکردم که محصلی براتی باسم من آورد گفتم ساعتی صبر کن که این غزل را بخوانم از آنجا که انسانیت اتراک است چوبی بر من زد و جوان از مشاهده ی آن بر هم شده براه خود رفت آتش هجران در کانون سینه من شعله کشید. آتش در دکان زدم و روی بدروازه روان شدم. در بیرون شهر بقلندری برخوردم رخوت خود را بدو دادم و نمدی او را بستدم و آستینش را بریده بر سر نهادم و الف واری از دامنش بریده بر میان بستم و روی بکوی یار روان شدم چون اقوامم واقف شدند زبان نصیحت بلکه ملامت بر من گشودند، هیهات . هیهات،آخر از نصیحت به فضیحت انجامید مرا بدار الشفا بردند و مدت سه ماه در بند کردند اما فایده ای بر آن مترتب نشد زیرا که بزرگان گفته اند . لایصلح الدواء ما افسده الدهر .
Qəzəl 170بخون آغشته ام، درمان من چیست؟عجب آشفته ام، سامان من چیست؟
YelkənDənizdə tufan qopub,Hər dalğa bir dağ kimi.
Qəzəl 233عاقل دانا بیاب آیت سحر مبینچشم خرد باز کن در رخ یارم ببین
DeyirlərAşiq olanın bağrı dönər qanə, deyirlər,Atəşdə yanan aşiqə pərvanə deyirlər.
Qitə 16Vəfa quşu, Hüma quşu bu dünyadan qanadlandı,Uçdu birlik aləmindən, bəs haranı yuva sandı?
Şahbaz bəyəQəsidəHər aşiqi-sitəmzədə kim, pakbaz olur,
Şikayətnamə 36Şadlıq artıq büsbütün üz döndərib dünyadan,Göy də öz insafını qaldırıbdır aradan.
O gül mənə bu gecə həmzəban olan gecədirO gül mənə bu gecə həmzəban olan gecədir,Deyib, gülüb, danışıb, mehriban olan gecədir.
Rübai 162Od tək yuva qursan da daşdan, ey saqi,Axmazmı əcəl seli başdan, ey saqi.
Atəşkədə, fəsil 26کرد پور سعد ترسائی جوانبهر قتل آن امیر دین روان
Leyli və Məcnun, fəsil 9Oğlum Məhəmmədə nəsihətSən, ey on dörd yaşlım, hər elmə yetkin!
Qəzəl 191میگفت لیلی روزی به مجنوناز حسن من شد عشق تو افزون