Pərakəndə şeir 254

در جنون عقل از سر دیوانه بیرون می رودخانه چون شد تنگ، صاحبخانه بیرون می رود

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 249

برد بیرون مرا ز ظلمت شکاین چراغِ یقین که من دارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Beni hayâliyile gönülüm karara gelür

Beni hayâliyile gönülüm karara gelürVelî saçını anıcah kaçan karâra gelür

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Təcnis

Ləngərli, laylalı dənizə dönsən,Say öz qucağında yar, ada məni.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 263

گل نشکفته من در چمن هرگز نمی‌خوابدبه شبنم در ته یک پیرهن هرگز نمی‌خوابد

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 266

دی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدمامروز جفت نعمت بسیار می‌روم

Xaqani Şirvani1 dəq
Gel iy seyyâh-ı pür-dîde bu yürekde yâr işin gör

Gel iy seyyâh-ı pür-dîde bu yürekde yâr işin görGözinün gamzesiyile cigerümde yarışın gör

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Təcnis

Qara gün gətirər qaraqabaqlı,Danışan, sevinən, gülən əm, gözəl.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 263

راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 270

خواجه بر من درِ نیکی دربستچه کنم لب به بدی نگشایم

Xaqani Şirvani1 dəq
Zîbâ nigâra cân u gönül terki sehl ola

Zîbâ nigâra cân u gönül terki sehl olaCânâneden gişi cânı ya câna cehl ola

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Bisavad aşığa

O nə “Kərəmi”ydi, sən çaldın, aşıq,Kərəm alışmadı, Əsli yanmadı.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 267

شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجدمحیط بیکران در تنگنای جو نمی گنجد

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 296

خواجه بر استر رومی خر مصری می‌دیدگفتم از صد خر مصری است به آن دُلدُل تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Konmasun şeh yüzüne toz çelebî

Konmasun şeh yüzüne toz çelebîGörmesün senden özge göz çelebî

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Oldu

Aşıq Şəmşirin “Şərəf nişanı” ordeni*ilə təltif olunması münasibəti ilə.*

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 269

دیده سیر و دل بی مدعا داریم ماآنچه می باید درین مهمانسرا داریم ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qitə 308

زهر است مرا غذای هر روزهزین کاسهٔ سرنگون پیروزه

Xaqani Şirvani1 dəq
Nigârâ bir uzun gice senün ile mecâl olsa

Nigârâ bir uzun gice senün ile mecâl olsaKi sevdâ-yi ser-i zülfün tapunda vasf-ı hâl olsa

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Ağladı

Mat qaldım, şahımın kəsildi yolu,Evim yasa batdı, xanam ağladı.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 270

از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟چون مه کنعان عزیزی در سفر داریم ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qitə 311

تو همه کاخ طرب سازی و خاقانی رادر همه تبریز اندهکده‌ای بینم جای

Xaqani Şirvani1 dəq
Yoluna cân u dil virmek nigârînâ ibâdetdür

Yoluna cân u dil virmek nigârînâ ibâdetdürCân alup ışk virmeklik bu yolda hark-ı âdetdür

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Məni

De, sənsiz neyləsin, nəyinə gərək,Ya yaşıl dərələr, ya dağlar məni.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 280

کسی را از بزرگان می رسد نخوت به درویشانکه بر مبلغ فزاید از تواضع آنچه کم سازد

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 328

چون یوسف سپهر چهارم ز چاه دیآمد به دلو در طلب تخت مشتری

Xaqani Şirvani2 dəq
Ayruh kapusın hîç gönülüm kahmaya şâllâh

Ayruh kapusın hîç gönülüm kahmaya şâllâhGözüm yaşı cüz sinün içün ahmaya şâllâh

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Ay ustad

Aşıq Şəmşirə*Bir bağın var, bayatılı, qoşmalı,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 284

خون دل را باده گلفام می دانیم ماآه را خوشتر ز خط جام می دانیم ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qitə 362

سعد و نحس شب سپید و سیاهخاتم مُقتَفی نمی‌شاید

Xaqani Şirvani1 dəq