Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در جنون عقل از سر دیوانه بیرون می رودخانه چون شد تنگ، صاحبخانه بیرون می رود
Qitə 249برد بیرون مرا ز ظلمت شکاین چراغِ یقین که من دارم
Beni hayâliyile gönülüm karara gelürBeni hayâliyile gönülüm karara gelürVelî saçını anıcah kaçan karâra gelür
TəcnisLəngərli, laylalı dənizə dönsən,Say öz qucağında yar, ada məni.
Pərakəndə şeir 263گل نشکفته من در چمن هرگز نمیخوابدبه شبنم در ته یک پیرهن هرگز نمیخوابد
Qitə 266دی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدمامروز جفت نعمت بسیار میروم
Gel iy seyyâh-ı pür-dîde bu yürekde yâr işin görGel iy seyyâh-ı pür-dîde bu yürekde yâr işin görGözinün gamzesiyile cigerümde yarışın gör
TəcnisQara gün gətirər qaraqabaqlı,Danışan, sevinən, gülən əm, gözəl.
Qəzəl 263راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما
Qitə 270خواجه بر من درِ نیکی دربستچه کنم لب به بدی نگشایم
Zîbâ nigâra cân u gönül terki sehl olaZîbâ nigâra cân u gönül terki sehl olaCânâneden gişi cânı ya câna cehl ola
Bisavad aşığaO nə “Kərəmi”ydi, sən çaldın, aşıq,Kərəm alışmadı, Əsli yanmadı.
Pərakəndə şeir 267شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجدمحیط بیکران در تنگنای جو نمی گنجد
Qitə 296خواجه بر استر رومی خر مصری میدیدگفتم از صد خر مصری است به آن دُلدُل تو
Konmasun şeh yüzüne toz çelebîKonmasun şeh yüzüne toz çelebîGörmesün senden özge göz çelebî
OlduAşıq Şəmşirin “Şərəf nişanı” ordeni*ilə təltif olunması münasibəti ilə.*
Qəzəl 269دیده سیر و دل بی مدعا داریم ماآنچه می باید درین مهمانسرا داریم ما
Qitə 308زهر است مرا غذای هر روزهزین کاسهٔ سرنگون پیروزه
Nigârâ bir uzun gice senün ile mecâl olsaNigârâ bir uzun gice senün ile mecâl olsaKi sevdâ-yi ser-i zülfün tapunda vasf-ı hâl olsa
AğladıMat qaldım, şahımın kəsildi yolu,Evim yasa batdı, xanam ağladı.
Qəzəl 270از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟چون مه کنعان عزیزی در سفر داریم ما
Qitə 311تو همه کاخ طرب سازی و خاقانی رادر همه تبریز اندهکدهای بینم جای
Yoluna cân u dil virmek nigârînâ ibâdetdürYoluna cân u dil virmek nigârînâ ibâdetdürCân alup ışk virmeklik bu yolda hark-ı âdetdür
MəniDe, sənsiz neyləsin, nəyinə gərək,Ya yaşıl dərələr, ya dağlar məni.
Pərakəndə şeir 280کسی را از بزرگان می رسد نخوت به درویشانکه بر مبلغ فزاید از تواضع آنچه کم سازد
Qitə 328چون یوسف سپهر چهارم ز چاه دیآمد به دلو در طلب تخت مشتری
Ayruh kapusın hîç gönülüm kahmaya şâllâhAyruh kapusın hîç gönülüm kahmaya şâllâhGözüm yaşı cüz sinün içün ahmaya şâllâh
Ay ustadAşıq Şəmşirə*Bir bağın var, bayatılı, qoşmalı,
Qəzəl 284خون دل را باده گلفام می دانیم ماآه را خوشتر ز خط جام می دانیم ما
Qitə 362سعد و نحس شب سپید و سیاهخاتم مُقتَفی نمیشاید