Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
همانا با منت یاری همین بودفغان و گریه و زاری همین بود
Kerem kıl imdi bize sâkî vir ayakı toluKerem kıl imdi bize sâkî vir ayakı toluMükedder itme bizi vir mey-i revâkı tolu
DağlarQış keçəndə yağar yazın yağışı,Qarışar axına, haraya dağlar.
Qəzəl 198از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته راچون صدف کن پرده داری گوهر ناسفته را
Rübai 339خاک شوَمی گر، نه چنین خون خوریینازت بَرَمی گر، نه چنین کافریی
İsfahan ləhcəsində şeir 3هردم ای دل بکمند غم یاری در کودینه ویبو و بسوادی نگاری در کو
Dîvâneem tutılmışam şol dilberün zencîrineDîvâneem tutılmışam şol dilberün zencîrineMüştâkam oda yanmışam la'l-i lebi iksîrine
Dönə-dönəGəldim hüzuruna, ay çiçəkli dağ,Dolandım qoynunda mən dönə-dönə.
Pərakəndə şeir 206زخم گستاخم لب تیغ شهادت میمکدشبنم من خون خورشید قیامت میمکد
Rübai 344شبهای سده زلف مغانفش داریدر جام طرب بادهٔ دلکش داری
Yârun cemâli dünyâda bedr aya benzemezYârun cemâli dünyâda bedr aya benzemezSerhoş gözi cefâsı bizi aya benzemez
Mən olumSözümüz sözdürsə, əməl eyləyək,Yanaq sən olanda, dodaq mən olum.
Qəzəl 205می کنم از سینه بیرون این دل افسرده رابشنوم تا چند بوی این چراغ مرده را؟
Rübai 351دود تو برون شود ز روزن روزیمرغ تو بپرد از نشیمن روزی
Nakkâş benleri gibi hîç şâme yazmadıNakkâş benleri gibi hîç şâme yazmadıHattat hüsni hattı gibi şâme yazmadı
SənsizAy mənim çiçəyim, küsdün, gəlmədin,Çiçəklər üzümə baxmadı sənsiz.
Qəzəl 208کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده راپایکوبی آب شد این سبزه خوابیده را
Qitə 10بترس از بدِ خلق خاقانیاولیکن ز بد دِه امان خَلق را
Kaşun göreli tapun oldı gönlüme mihrâbKaşun göreli tapun oldı gönlüme mihrâbGözün ki teşne-i hûndur gönüldedür sîr-âb
İnsan darıxandaİnsan darıxanda həmdəm axtarır,Ona lazım olan hava, su kimi.
Qəzəl 217نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه رادیده شیرست کرم شبچراغ این بیشه را
Qitə 40زین اشارت که کرد خاقانیسرفراز است بلکه تاجوَر است
Nesîm irürdi yine subh-dem bize haberünNesîm irürdi yine subh-dem bize haberünKi rûhı tâze ola başladı bu dem cigerün
DünyanınÇoxları bac aldı eldən, mahaldan,Heç kimə qalmadı bacı dünyanın.
Qəzəl 221نیست در طالع قدوم میهمان این خانه راسیل بردارد مگر از خاک، این ویرانه را
Qitə 46شاکرم از عزلتی که فاقه و فقر استفارغم از دولتی که نعمت و ناز است
Subh-demdür al ele çengi begümSubh-demdür al ele çengi begümGiderdüm arada cengi begüm
Divaniİnsan oğlu tez qocalar,Vaxtsız ağarar başı.
Qəzəl 225کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه راسوختن شد باعث نشو و نما این دانه را
Qitə 77نه معن زائده دانم نه حاتم طائینه آنکه از پی هجران میهمان بگریست