Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
به قدر حسن خوبان دلفروزندچو خوبی بیش باشد، بیش سوزند
Niçe niçe zülf-i anber tolaşa şehüm tenümeNiçe niçe zülf-i anber tolaşa şehüm tenümeTonum yabana salgıl urayım cânun cânuma
Dünyaİnsanın qəlbində həsrət olanda,Yüz ilə döndərər yüz günü dünya.
Pərakəndə şeir 181آغاز خط آن شوخ به عشاق رحیم استدر آخر بازار، فروشنده کریم است
Rübai 171دل کوفتهام چو تخمکان ز آتش قهرلب شسته به هفت آب ز آلایش دهر
Məntiqül-üşşaq, fəsil 42اگر صد چون تومیرد غم ندارمکه سر گردان و عاشق کم ندارم
Yüzüne bir nazar itdüm idi ay ahi begümYüzüne bir nazar itdüm idi ay ahi begümÇü serhoş itdi gözün leb ile ay ahi begüm
Ümid bağlayanda...Qayadan yaranır, daşdan yaranır,Abbas yaxşı deyib, küldən dağ olmaz.
Pərakəndə şeir 182از وصل، ملال دل خرم نمکین استدر دامن گل گریه شبنم نمکین است
Rübai 182دل، سُغْبهیِ عشقِ توست، با تن مَسِتیزاینک دل و تن، تو راست؛ با من مَسِتیز
Məntiqül-üşşaq, fəsil 44نخواهی گشت با وصلم هم آوازکناری گیر و با هجران همی ساز
İşiginden özgeye ben yüzümi sürmeyeyümİşiginden özgeye ben yüzümi sürmeyeyümAy yüzünden özge hûbı göreyüm görmeyeyüm
Dağ eşqiQar zirvəmdə bəzək, gül ətəyimdə,Torpağın qoynunda yüksələn dağam.
Pərakəndə şeir 188تا به برگ سبز، خط او چمن را یاد کردباغبان از خرمی گل را مبارک باد کرد
Rübai 255بس کور دل است این فلک بیسر و بنزان کم نگرد به صورت آرای سخن
Məntiqül-üşşaq, fəsil 49سبک خیز، ای نسیم نوبهاریچو دیدی حال من، پنهان چه داری؟
Yine zülfün çeri kıldı bilimezem siyâhîsinYine zülfün çeri kıldı bilimezem siyâhîsinNideyim çün seçimezem çü giceden sipâhîsin
Bir vaxtBir vaxt uşaq idim, qürrələnərdim,Özümü hamıdan yekə bilərdim.
Pərakəndə şeir 191(در گلستانی که روید دام چون سنبل ز خاکبلبل دون همت ما میل پروازی نکرد)
Rübai 320چون مجلس عیش سازی استاد علیجان تو و قطرهٔ میِ قُطرَبلی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 50چو با من رای پیوندی نداریدلم سیر آمد از پیوند و یاری
İşvelerine gözlerünün şâhâ dem didümİşvelerine gözlerünün şâhâ dem didümYâkût leblerüne kıyâs et ne dem didüm
Narahat olmaSəndə hünəri var yer ilə göyün,Adınla, eşqinlə fəxr elə, öyün.
Qəzəl 196نیست پروای فنای خود دل وارسته راتیغ خضر راه باشد دست از جان شسته را
Rübai 337بیدل نیَمی گر به رخت بنگرمیگمره نیَمی گر به درت بگذرمی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 54به گل گفتند: بلبل بس حقیرستترا با او چرا این دارو گیرست؟
Hatı miskîn ü yâ hâme degül miHatı miskîn ü yâ hâme degül miYapışdı ışkı yahama degül mi
BilmirəmOlan olub, tutduğuma peşmanam,Məni yaxın yar alarmı, bilmirəm?
Pərakəndə şeir 198از فضولی چشم بستم خار و گل همرنگ شدگوش را کردم گران، هر نغمه سیرآهنگ شد
Rübai 338سیمرغ وصالی ای بت عالی رایدادی لقبم همای گیتی آرای