Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gelün ki cümle işikde gulâm-ı şâh olalumHemîşe der-pey-i deryûze-i günâh olalum
MənimQəlbimdə, ruhumda yer sala bilməz,Qəm-qüssə yanımdan ötəndir mənim.
Qəzəl 285گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ماکار با اطفال چون افتاد مجنونیم ما
Tərcibənd 2بر کوس نوای نو بردار به صبح اندرگلگون چو شفق کاسی پیش آر به صبح اندر
Niçe bu yüregüm kanı aha ahıdanı kanıNiçe bu yüregüm kanı aha ahıdanı kanıŞimdi gözümden su ahar yüregümün kanı kanı
LövhəƏrik ağacında çiçəklərə bax,Elə bil budaqda yaza qar yağıb.
Pərakəndə şeir 293چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشدکه عاشق هر دو عالم را به یک نظاره می بخشد
Tərkibbənd 6این جان ز دام گلخن تن درگذشتنی استوین دل به بام گلشن جان برگذشتنی است
Niçe ki bu şu'arâ zülf ile hâli didilerNiçe ki bu şu'arâ zülf ile hâli didilerNûrını görmeyiben anları hâlî didiler
QardaşımƏlə düşən deyil bu fürsət, bu dəm,Ürəklə, ilhamla oxu, qardaşım.
Qəzəl 292خنده ها بر شمع دارد دیده گریان مامو نمی گنجد میان گریه و مژگان ما
Qəzəl 100هر زمانی بر دلم باری رسدوز جهان بر جانم آزاری رسد
Tûbî kaddün ile hak servi hırâmân yazmışTûbî kaddün ile hak servi hırâmân yazmışBu seri hüsnün ayağına yasaman yazmış
Yaxan dağlarYaxan dağlar,Seldə çim, yaxan, dağlar.
Pərakəndə şeir 298اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالشهمان از حرص، چین بر جبهه فغفور می ماند
Qəzəl 106ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسدعین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد
Gözün yaraladı bizi tîr ü kemân ileGözün yaraladı bizi tîr ü kemân ileAğzun depeledi yine bizi gümân ile
DağlarMən sizdən yazanda söz özü gəldi,Gəzmədim bölgünü, hecanı, dağlar.
Pərakəndə şeir 299گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داندنسیم صبح محشر را فسون خواب می داند
Qəzəl 368هدیهٔ پای تو زر بایستیرشوهٔ رای تو زر بایستی
Gözün aceb sanemâ niçe bir apara gönülGözün aceb sanemâ niçe bir apara gönülYa niçe ışkunı başara bile yara gönül
Səməd VurğunaHeç vaxt axar sular durğun olmadı,Alovlu ürəklər yorğun olmadı.
Qəzəl 300ای ز مژگان تو در چشم گلستان خارهاگل ز سودای رخت افتاده در بازارها
Qəsidə 97چشم بر پردهٔ امل منهیدجرم بر کردهٔ ازل منهید
Öldüm yolma anun bilmezliği nedendürÖldüm yolma anun bilmezliği nedendürCândan tuzağ eyler ilmezligi nedendür
GörümUzat ömrümüzü arzular qədər,Gözəlim, hüsnünü daim şən görüm.
Pərakəndə şeir 303حجاب بیزبانم رخصت گفتار میخواهدبرات بوسهای زان لعل شکربار میخواهد
Qəsidə 138حضرت ستر معلا دیدهامذات سیمرغ آشکارا دیدهام
Işkun var ise cehd idü mâhbûba irişdürIşkun var ise cehd idü mâhbûba irişdürGörürse gözün sa'y idü hir hûba irişdür
Arzu-istəkMən dağ istəyirəm, başı qarlı dağ,Mənə daş yığını, təpə verməyin.