Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gönülde ben benün ile şeh-dâne sahlaramCânumda ben dişün ile dür-dâne sahlaram
Belə gördümAran yolu qovuşanda dağlara,Gül ətirli sərinliyə yetişdim.
Pərakəndə şeir 457هر که نبرد آب خود چشمه کوثر شودهر که فرو خورد اشک مخزن گوهر شود
Şol hokka-i yâkût ki vahdetden urur demŞol hokka-i yâkût ki vahdetden urur demBir câm durur ki dahi görmedi anı cem
Baxa biləydimYayın ortasında heç kəs inanmaz,Desəm, qara baxdım, qırova baxdım.
Pərakəndə şeir 464با بخت تیره کوکب ما را چه اعتبار؟در روز ابر، بال هما را چه اعتبار؟
Nizâmı nazmûmun vardur şehâ dürr-i semînündenNizâmı nazmûmun vardur şehâ dürr-i semînündenBaşum göge yeter ana irerse toz zemînünden
MənəmKönlü arzuların izinə düşən,Gözü uzaqlara dikilən mənəm.
Pərakəndə şeir 465درویش خامش است ز مبرم کشنده تراز پشه هاست پشه خاکی گزنده تر
Gözlerüm gibi şehâ düşmemiş ola göze gözGözlerüm gibi şehâ düşmemiş ola göze gözGönülüm gibi göze düşmemiş ola göze göz
Şuşada palıdDaşaltı üstündə palıd əkiblər,Boyu biçənəkdən seçilmir hələ.
Qəzəl 465مدار از منزلآرایان طمع معماری دلهاکه وسعت رفت از دست و دل مردم به منزلها
Düşeli göilerüm şol kara çeşmeDüşeli göilerüm şol kara çeşmeAhıdur gözlerüm sad bâre çeşme
Şuşa QayalarıQayalar Şuşada varaq-varaqdı,Hər qolda min dastan oxumaq olar.
Pərakəndə şeir 470سرو از قد تو کسب رعونت کند هنوزخورشید از عذار تو حیرت کند هنوز
Nevrûzdur cihân yine nevrûza başlagılNevrûzdur cihân yine nevrûza başlagılDi vü perîri terk kıl imrûza başlagıl
GözəllərÜzə vurmaz ürəyindən keçəni,Keçib-gedər duymazyana gözəllər.
Pərakəndə şeir 472مست ناز من چنین مغرور و بی پروا مباشپادشاه عالمی، در حکم استغنا مباش
Ben humâram nola gertolu müdâm içer isemBen humâram nola gertolu müdâm içer isemBu gice tanla degül anı müdâm içer isem
Səndən ötrüŞeirim, səndən ötrü varaq gəzirəm,Yazılma qələmim, mürəkkəbimlə.
Pərakəndə şeir 473یوسف من از زلیخا مشربان دامن بکشسر به کنعان حیا چون بوی پیراهن بکش
Harâm olsun bana vaslun eğer hecrün helâl iseHarâm olsun bana vaslun eğer hecrün helâl iseBoyum niçe kemân olmaz eğer kaşun hilâl ise
Şeirimə, sözüməBir gün ayrı düşdük, qarlı QoşqarınBaşında mən yandım, ətəyində sən.
Pərakəndə şeir 477آن که از چاک دل خویش بود محرابشنشود پرده نسیان عبادت خوابش
Mevc urdı gönülüm ki yine taşa efendiMevc urdı gönülüm ki yine taşa efendiSığmara yazılara tağa taşa efendi
OlduHeç düşmədi bu yol mənə,Arzum yoldan, izdən oldu.
Qəzəl 477صاف گشتن ز خودی باده ناب است اینجادست شستن ز جهان عالم آب است اینجا
Nigârâ niçe gözlerün gönül iline ahalarNigârâ niçe gözlerün gönül iline ahalarKemîne işveler ile nemüz var ise yahalar
YarpaqƏtri də, rəngi də cana can verər,Şamama tağında gözəl görünər.
Qəzəl 489چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟که می بی غمی از خون شکارست ترا