Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dile dil gerek ki diye dilümün ne dili vardurSagunun bilüne karşu sanemâ ne kılı vardur
Mənim yaddaşımdaHeç yerdə, heç zaman qış gecəsini,Bahar gecəsinə tay görməmişdim.
Pərakəndə şeir 510به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟ازین قند مکرر سیر من یکبار چون گردم؟
Bir dil kanı ki yana odına bu nigârunBir dil kanı ki yana odına bu nigârunBir mey kanı ki ola devâ işbu humârun
OlsunQoynuna baharla qoşa gəlmişəm,Dağlar, yanaqların yansın, al olsun.
Qəzəl 514تلخیِ عالمِ ناساز شراب است مراتریِ بدگهران عالمِ آب است مرا
Sen bini ki benden aparursın ne kılursınSen bini ki benden aparursın ne kılursınIşkunı ki benden koparursın ne kılursın
Muraz üstədiZirvədən-zirvəyə atını çapanCilovsuz küləklər muraz üstədi.
Pərakəndə şeir 523برون ز شیشه افلاک همچو رنگ زدیمبه عالمی که در او رنگ نیست چنگ زدیم
Ne güneşsin i dilber simâk ile semekdenNe güneşsin i dilber simâk ile semekdenKi toğımadı bir ay sinün gibi felekden
GətirrəmMən dağda, sən düzdə – bu ola bilməz,Enib, dağ eşqimi düzə gətirrəm.
Pərakəndə şeir 526فرهادم و ثبات قدم هست پیشه امناخن دوانده در جگر سنگ تیشه ام
Koymadı cân ü gönül mâh-ı dü hefte neçünKoymadı cân ü gönül mâh-ı dü hefte neçünKalmadı la'liyile sırr-ı nühüfte neçün
Kürə baxdım“Bir gecəlik Kür olmuşam”*şeirinin müəllifi Əli Kərimə*
Qəzəl 528سبک از عقل به یک رطل گران کرد مراصحبت پیر خرابات جوان کرد مرا
Kaçan ki göre gözüm yüzünde hat ay ileKaçan ki göre gözüm yüzünde hat ay ileGiceyile gündüze benzede hatâyile
MənimYazın oğlan çağı yollara çıxdım,Gül açdı yolum da, izim də mənim.
Pərakəndə şeir 530کو می که اختیار خرد را به او دهم؟مستانه دست خویش به دست سبو دهم
Bir vech ile aldı dili ol gözi mükehhelBir vech ile aldı dili ol gözi mükehhelKi kıssası gîsûsı gibi ola müselsel
Gedəsiyəm mənQol açıb qoynuna çağırır məni,Bağlıyam torpağa, heyranam suya.
Pərakəndə şeir 536راه نشاط بر دل دیوانه بسته ایمما راه آشنایی بیگانه بسته ایم
Rûhı gördün rûh rûhın isdegilRûhı gördün rûh rûhın isdegilKamu cânlarun fütûhın isdegil
QaldıDağdan ayrılmağım dağ oldu mənə,Gözlərim çatılan qaşında qaldı.
Qəzəl 535می کند گرم طلب شعله آواز مرامی شود زمزمه بال و پر پرواز مرا
Gözlerüm yaşı iriserdür başaGözlerüm yaşı iriserdür başaKim anun ile çıhısardur başa
SaxladıAğır yarasını çətin illərin,Sarğılar qorudu, bağlar saxladı.
Qəzəl 538دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مراکی بود آینه زین زنگ شود پاک مرا؟
Gözümün yaşı gerek bir gün taşaGözümün yaşı gerek bir gün taşaSığmaya yazılara tağa taşa
Şeir yazacaqBaşımı, beynimi yorsa da fikir,Səhərlər yatmağa qoyma sən məni.
Qəzəl 539آشنایی به کسی نیست درین خانه مرانظر از جمع به شمع است چو پروانه مرا