Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
پرده شرم حجاب امروز یک سو می کنمبا نقاب بی مروت کاریکرو می کنم
Tanıdı yüz yaşlı qocalar məniKarvan yollarına çıxdı köhlənim,Gördü bəzirganlar, xocalar məni.
Qəzəl 5428هرکه ادراک زلف و روی جانان را به همدید با صبح وطن شام غریبان را به هم
Şairlər küsəyən olurŞair ömrü bənövşədi,Dərdə boyun əyən olur.
Qəzəl 5434ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایمچون گهر در خلوت روشندلی بنشسته ایم
Yanğı üstə bəstələnən sətirlərYarıb çıxıb cövhərindən, canından,Dodağında istilənən sətirlər.
Qəzəl 5445ما به روی تلخ صلح از اهل عالم کرده ایمچشم شور خلق را بر خویش زمزم کرده ایم
Bir az torpaq, bir az Vətən canımızVaxtsız əcəl qapımızı tanıyıb,Yaxamıza əl uzatmaz olaydı.
Qəzəl 5452ما چو سرو از راستی دامن به بار افشانده ایمآستنی چون شاخ گل بر نوبهار افشانده ایم
Zaman adlı yumruğu var dünyanınQış vaxtında budaqlarda bar qalmaz,Əncir nədi, alma nədi, tut nədi?
Qəzəl 5453ما به چشم انجم و افلاک خار افشانده ایمآستین چون شعله بر دود و شرار افشانده ایم
Ozan oldum, ozanlara qarışdımTale məni bir söz üstə köklədi,Ozan oldum, ozanlara qarışdım.
Qəzəl 5466ما ز حیرت در حریم وصل هجران می کشیمدلو خود خالی برون از چاه کنعان می کشیم
Ölümdən sonra həyat varDilim sözümdən başlanıb,Sözüm dilimin davamı.
Qəzəl 5478دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویمکعبه مقصد کجا و ما کجاها می رویم
Aydın üfüqlərə bax, durul, dediNəyi istəyirsən, hər şeyi verdi,Dünyaya baxmağa göz verdi Allah.
Qəzəl 5479گرچه ما راه طلب را پای در گل می رویمپیشتر از برق رفتاران به منزل می رویم
Ömür min sorğudan-sualdan keçirÖmür neçə dəfə sınaqdan keçir,Yaz dövrü, yay dövrü, qış dövrü varmış.
Qəzəl 5489به پای خفته دایم حرف از شبگیر می گفتمز آزادی سخن در حلقه زنجیر می گفتم
Mənim sözlərimin yalan yeri yoxDünyanın suyunu bulandırmışıq,Bir qarış salamat qalan yeri yox.
Qəzəl 5490زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچمکه من چون تاب می خواهم بر آن موی میان پیچم
Su gözünə çöp yığılıbİşığı söndü şamların,Kərəni yatdı damların.
Qəzəl 5493به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردمدعای طاق ابرویت به محراب دگر بردم
İtirdiyim “dosta” ərməğanYoxsulluq əlindən göz açmayaydım,Kasıb doğulaydım, kasıb öləydim.
Qəzəl 5494غبار هستی خود سرمه چشم فنا کردمکفی خاکستر افسرده در کار صبا کردم
Əlini üzmə millətdənDüşəcək düşmən başına,Bu daş iridi, qardaşım.
Qəzəl 5495نظر را تا چراغ گوشه محراب خود کردمتماشای فروغ گوهر نایاب خود کردم
Bələkdən təzəcə açılan uşaqBələkdən təzəcə açılan uşaq,Allahın bir parça işığı, nuru.
Qəzəl 5499اگر بیپرده در گلزار افغان ساز میکردمزر گل را سپند شعله آواز میکردم
Haqqa arxa çevirsənYaradanın yanında günahımız olmasa,Başımıza bu qədər qan gəlməz, qada gəlməz.