Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
باده بی لعل لب دلبر نمی باید زدنغوطه در دریای بی گوهر نمی باید زدن
Quranı səhv oxumaBiz ona ilahidənverilən dərs demişik,
Qəzəl 6047از سرانجام سفر غافل نمی باید شدندل نهاد عمر مستعجل نمی باید شدن
Can yerin payıdıBaxdığım üfüqə, gördüyüm göyə,Ürəyimi verdim, beynimi verdim.
Qəzəl 6051عمر اگر باشد ز قید تن رها خواهم شدنبی گره چون موجه آب بقا خواهم شدن
Allaha qaytarmaq üçünTanrı gücü, Allah eşqi,Yaradana inam gərək,
Qəzəl 6067با کمند زلف تسخیر دل افگار کناین کهن اوراق را شیرازه از زنار کن
Bu xalqı ölçüdən eyləmə, AllahMən getdiyim elin ölçüləri çox,Mən dərdiyim gülün gülçüləri çox.
Qəzəl 6068زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن
Mənə yuxarıdan yol göstərən varÖmrün yollarında arxalanmağa,Kişi var, dədə var, ər var, ərən var.
Qəzəl 6086رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن
Tanrım, sənə şükürlərTanrım, sənə çox şükür,Sənə tapınmaq üçün,
Qəzəl 6087Dost olub düşmənim ilə, onu şən eləmə,Bu yanan qəlbimi, kim söylədi, abad eləmə?
Qələbə çalmağa nə varQorxaqlığı tərk eyləsən,Qələbə çalmağa nə var.
Qəzəl 6094دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من
Sözünü birbaşa deMilçəktək vızıldama,Çibantək sızıldama,
Qəzəl 6155ناله ما سینه چاک از سینه می آید برونگوهر ما سفته از گنجینه می آید برون
Bu Vətən bizimQara buludların yaxasını cır,Qəfıl şimşəklərin inadını qır.
Qəzəl 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون
Bu gün savaş yeridiBir parça vətən getdi,Dağ uçdu, daş yeridi.
Qəzəl 6161مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستیندست بالا کن، گلی از عالم بالا بچین
Heyif sənə, gözəl dünyaSənə lap yazığım gəlir,Heyif sənə, gözəl dünya.
Qəzəl 6202ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردنبه چاکی ینه را صحرای محشر می توان کردن
Açmır ürəyimi açılan səhərMənim yanağımda gördüyün çapıq,Gözümdən tökülən yaş yarasıdı.
Qəzəl 6242ز آه من ندارد هیچ پروا کج کلاه منز شوخی می کند چون زلف خود بازی به آه من
Bir qəribə yiyə durdumDərd əlindən Füzulitək,Neçə yol dağa çıxmışam.
Qəzəl 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی منگریه شسته است به طفلی خط پیشانی من
Bu dünyadan getdiyim günÖləndə də əl üzmərəm dünyadan,Məndən qalan bir səs, bir ün olaydı.
Qəzəl 6290من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟
Qəbir üstə qalan torpaqQəbir üstə səpələnən torpağaGül əkilir, bar ağacı əkilmir.