Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu gözəl dünyadamənim bir gözəl nənəm vardı.
Qəzəl 1391Gəldi gül fəsli, könül, bil ki, bu rindlik çağıdır,Tulla səccadəni, al kuzəni, mey qəm dağıdır.
Rübai 63Hüsnün gözəlləri salır həycana,İşvəkar gülüşün ruh verir cana.
Qitə 20Dərdü möhnət torudur dairəsi dünyanın,Arif oldur ki, belə dairədən durdu kənar.
Cami-Cəm, fəsil 111Bir rəngdə olsa da nurla can əgər,Yenə bədənlə də yaxınlıq edər.
İki möcüzBiri vaqe olub min üç yüz il bundan qabaq İraq səhrasında, o biri də vaqe olub həmin iyun ayının 16-da gecə saat 11-də, Kürdəmir vağzalında.Qabaqkı möcüzün təfsili belədir: zəmani ki, həzrət İmam Hüseyn başladı İraq davasına hazırlaşmağa, Ümmisəlimə çox yalvar-yaxar elədi ki, “bala, getmə İraqa, səni orada şəhid edəcəklər!”. İmam bu sözə çox təəccüb elədi və soruşdu ki, “Ey mənim anam! Sən haradan bunu bilirsən ki, məni orada şəhid edəcəklər?”.
Bahalı kara gözüm şol sâkınaBahalı kara gözüm şol sâkınaBahmağa sâ'idlerine sakına
Şərəfnamə, fəsil 15Ey saqi, ver könül açan bir şərbət,Dərdim var, getdikcə etmədə şiddət.
XXII. Generalın yanındaDoktor Araratyan qızı Esterlə bərabər Ənzəlidə quruya çıxarkən, 39-cu ingilis briqadasının kiçik bir hissəsi də Bakıya göndərilmək üçün gəmilərə otururdu.Araratyan yeni toplar və yeni zirehli avtomobillərin Bakıya göndərildiyini gördükdən sonra cibindən yazılı bir kağız çıxarıb çırdı. Bu kağız Araratyanın generala deyəcəyi sözlərin müxtəsər konspekti idi. Araratyan Bakıya göndərilən hərbi ləvazimatı gördükdə, öz-özünə:
Qəzəl 216ای رهنمای ملک معانی، چه گویمت؟دردین حق مساعد جانی چه گویمت؟
Qəsidə 8آ، الف اوّل امیر و اعلم و اعلا علی استافتخار اولیاء الله مولانا علی است
Töhfeyi-Sami, bölmə 499از ولایت زواره ی خراسان است در شعر همین تخلص دارد چه در عمر خود همین یک مطلع گفته بود :اما بخوش آمد گفتن شهرت تمام داشت و با سید علی درویش زواره ای مصاحب بود اگر سید مذکور گفتی که فلان شربت بیاورید او سوگند میخورد که در خاطر من آن میگذشت و گاه بود که افیون او را فرو برده بود گاهی در مجلس کسی رباعییی میخواند از او می پرسیدند که چون شعری بود؟ میگفت من هرگز مثل این قصیده ی پر زور نشنیده ام و گاه گه در مجلس نشسته بودند داد میکردند که تریاکش فرو برده ناگاه او سر بر میآورد و میگفت عجب شعرهای سوزناک خواندید!! آخر از سوگند دروغ بسیار هلاک شد.
Zahidin gər güzəri bir düşə meyxanə sarıZahidin gər güzəri bir düşə meyxanə sarı,Kafərəm gər dönə ol məscidi-viranə sarı.
Qitə 17همیشه شاه شدادی ز بخت خویشتن شاد استبملک اندر چو پرویز است و بد خواهش چو فرهاد است
Umulmaz zəfərYoxdu ərdəmli oğullarda o gün hey sanki,Güllələrdən gərilən duyğuları key sanki,
Müləmmə 24اتی النیروز محفوفا بهذا الحسن والاحسانتفضل واشرب الصهبا بهذا الروح والریحان
Zindan görürəmZülfini bas yarama, qoyma məni qan aparır*S.Ə.Şirvani*
Nə faidəOlma vəfalı, əhdü vəfadən nə faidə?Ol biəda, vəfavü ədadən nə faidə?
BağçaAdil zirək uşaq idi,Həm də bir az şıltaq idi.
Rübailər, 95Hicrinlə yetər, səbrimi, ey gül, qırma!Zulmünlə yetər, əhdini gəl sındırma!
Rübai 5بر خاک نظر کرد که زر میسازمبر آب گره زد که گهر میسازم
Əlhəzər, qoyma baxa əksimə zahid ki, onunƏlhəzər, qoyma baxa əksimə zahid ki, onunNuri-həq dideyi-xudbininə zülmət görünür;
Qəzəl 8صنما نه میل مسجد نه سر کنشت ما راکه قمار عشق از این غم همه داد گشت ما را
Qəzəl 49از وقت صبح هست دلم را صفای صبحجانم منور است به نور لقای صبح
MuştuluqBir ay olar ki, Əşrəf burada, şəhərdən bir az kənarda düşərgədədir. Birinci dəfədir ki, anası ona icazə verib, yola salmışdır. Birinci dəfədir ki, Əşrəf öz evlərində yatmır.Bura "El bağı" deyilən gözəl bir yerdir. Ağaclar baş-başa verib, hər tərəfə ətir səpilib, arxlarda sular pıçıldaşır, ağaclarda quşlar səslənir. Günəş - göylər sultanı güclü günəş sanki, aşağı enib, lap yaxına gəlmişdir. Uşaqlar çox vaxt qolsuz bir köynəklə yaşıl ot üstündə ayaqyalın gəzirlər.
Səlyan gözəliMənə hər gün bu yaxın pəncərədənDəli bir gözlə baxırsan, bu nədən?
Ölüm qorxur qələmdənQələm mənim yol yoldaşım,Qələm mənim oxum, nizəm.
Bu bahar fəslində, gül mövsümündəBu bahar fəslində, gül mövsümündəHər kimin ki, ola yarı yanında,
SübhKaş ey pərvərdigarım, olmayaydı var sübh,Körpələr ac, pul da yox, eylər tifillər zar sübh
Vurğun göylərMənə elə gəlir vurulub göylərYerin cəlalına – bağçaya, bağa,