Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
پیام داد سگ گله را، شبی گرگیکه صبحدم بره بفرست، میهمان دارم
Pillələr, illər– Ata, neçə pillədiryerdən bizim mənzilə?
Varınsa gər ədavət zahirən təcili qətlim qılVarınsa gər ədavət zahirən təcili qətlim qıl!Sənin məqtulun olsa aşiqin müsbəti şəhadətdir!
M.T.Sidqiyə məktublar(Farscadan tərcümə)1
Pərakəndə beyt 17به انگشتان پا از زیر کرسیز کس ها کردهام احوال پرسی
Gəlin düşünür...Düşüncə var – şirin olur,Düşüncə var – acı olur.
Daş ürəklərdə yanıb daşları sındırdı muğamDaş ürəklərdə yanıb daşları sındırdı muğam.Haqqa düşmən olanı haqqa tapındırdı muğam.
Qəzəl 144رفتی و در دل هنوزم حسرت دیدار باقیحسرت عهد و وداعم با دل و دلدار باقی
Bir meynə vardıMəhlə yaraşığı bir meynə vardı,Yaşıl çətir idi neçə eyvana.
Beşinci şəkilKənd idarəsi qırmızı bayraqla bəzənmiş. Xalq, cavan və qoca, idarənin qarşısında toplaşmış. İdarənin qabağında qırmızı örtüklü bir masa və bir neçə sandalya qoyulmuş.Birincikəndli** (yanındakına). Ay Səfiqulu, bu şəhərdən gələn, hər kəs isə, gərək çox böyük adam olsun.
Bağdaş qurub otursa nigarım, fəğan qoparBağdaş qurub otursa nigarım, fəğan qopar,Dursa-otursa, fitnəyi-axirzaman qopar!
Şəngül, Şüngül, MəngülBiri varmış, biri yoxmuş,Məzlumların dərdi çoxmuş.
İlk sevgi məktublarıBu saralmış varaqlarGözümlə sığallanıb,
Terek qanlı fərat olub...İnanmıram sən bu qanıYerdə qoyasan.
Meşələr yadıma düşdüBəhərli, barlı meşələr,Qışlı, baharlı meşələr,
Ərzin ən əvəzsiz, ən saf insanı…Səsin qulağımda, adın dilimdə,Gəzdim Mərdakanı, İbrahim dayı.
Otağı doldurub yenə tənhalıqOtağı doldurub yenə tənhalıq,Bir udum havaya yer qoymamışdır.
Qəzəl 155می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرانیست جز حسرت، نصیب دیده از رویش مرا
Qəzəl 264Çünki, düşüb ürəyim zülfün içrə kəməndə,Bəzən şamtək ağlaram, gözüm gülər bəzən də.
Qəzəl 334Sən bir göz açıb, bir də məni-zarə nəzər sal,Dami-qəmi-eşq içrə giriftarə nəzər sal.
Qəzəl 325تا کی از هجر تو بیخواب و خورم باید بود؟به تو مشغول وز خود بیخبرم باید بود؟
ZəhrimarA kişi, bu Tiflis məscidinin mövqufatı lap əngəl oldu. Bu zəhrimar qoymur Allah bəndələrini rahat evlərində yatsınlar. Nə bilim, hansı rəhmətliyin də işi-gücü yox imiş, gedib Tiflis məscidinə, nə bilim, nə qədər mülk-maş vəqf eləyib.Hələ mülk-maş qalsın kənarda. İndi bu saat padşahlıq xəzinəsində Tiflis məscidinin həştad min manat pulu var. Ay balam, bu pul olub bir dərd, bəla. Dəxi nə deyim? Nə gedib xəzinədən götürmək olur ki, bu zəhrimar birədi puça çıxsın, nə də oğurlamaq, çalıb talamaq olur. Xülasə, bir böyük əngəl.
Gönül la'lün ile kana boyandıGönül la'lün ile kana boyandıGözün ile uyır idi oyandı
Leyli və Məcnun, fəsil 21Nofəlin Məcnunla tanış olmasıLeyli çadırdaydı, o gizlənmiş ay
Taxtkahi-CəmBir qəm sarayı möhnət imiş taxtkahi-Cəm.Həp əski uyqusunda durur kişvəri-Əcəm.
Qəzəl 648با روی دل فروزت عیشیست جاودانیای منبع مکارم وی معدن امانی
Qəzəl 113آنان که به تقلید مجرد گرویدنددورند ز حق، زان به حقیقت نرسیدند
Töhfeyi-Sami, bölmə 168پسر ملک محمود جان مذکور است و در مسائل حکمی اوصاف و فضائلش مضبوط و اجزاء کمالاتش مربوط در اکثر علوم شاگرد مولانا حاجی محمود تبریزی است طبعش در غایت تصرف و شوق انگیز، بعد از برادرش امیر بیک بوزارت صاحبقران مغفور رسید و بعد از اندک وقتی ترک آن کرده قناعت ورزید این دو مطلع از اوست :خوبرویی کاو ندارد رحم، دلدار منست
Rübai 121از دیده میان رود خونم بی توگوئی که به آتش اندرونم بی تو
Sahib-mənsəbBir nəfər şəxs mənsəbi-vəzarətə nail oldu. Onun bir nəfər qədimidostu var idi. Mübarəkbad üçün onun hüzuruna gəldi. Sahib-mənsəb