Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Nəvəmə*Gəl oturaq,
Varınsa gər ədavət zahirən təcili qətlim qılVarınsa gər ədavət zahirən təcili qətlim qıl!Sənin məqtulun olsa aşiqin müsbəti şəhadətdir!
Məndən fələk ayırdı vəfapişə yarimiMəndən fələk ayırdı vəfapişə yarimi,Tar etdi zülfi-yar kimi ruzigarimi.
Qitə 18دیده ام من رُبعِ مَسکون را، برادر جان من!در تمام ربع مسکون این چنین کون هیچ نیست
Yetkinlik yaşına çatanda qızlarAtanın olsa da min dərdi-səri,Qüssəni bir ana, bir də qız yeyir.
Sən getdinSən getdin, elə bil dünya boşaldıYaz da köçüb getdi, yeri boş qaldı,
Qəzəl 155چو ابرویت نچمیدی به کام گوشه نشینیبرو که چون من و چشمت به گوشه ها بنشینی
Bir meynə vardıMəhlə yaraşığı bir meynə vardı,Yaşıl çətir idi neçə eyvana.
Məşədi Qulam qiraət öyrənirBir pərdə, iki şəkildəİştirak edənlər:
Bu qəmzə deyil, bəladır, ey dustBu qəmzə deyil, bəladır, ey dust,Bu xəndə deyil, cəfadır, ey dust.
Ay keçmiş cəbhəçiBir cəbhəçi dostuma*Bilirəm, köksüylə cəbhələr yaran
Yaxşı adamların həsrətindəyikBu sözü Ağdaşda - mötəbər bir məclisdə mərhum dostum Qulu Xəlilov dedi.*Balaca, bəstəboy,
Mənim də çinara çox bənzərim varÇinarın yarpağı qızıla çalır,Çinar yarpaq tökür, sanma qocalır.
Adım gəldi bu dünyayaYığırdım ömür köçümü,Adım gəldi bu dünyaya.
Nə üçünsə yadımaNə üçünsə yadımaBir bulaq düşdü bu dəm.
Qəzəl 195Aya bənzər o gözəl aldanar hər yağlı dilə,Kişi istər ki, yolun rişəsini alsın ələ.
Qəsidə 38Ürəyimdə tapılmaz bir nişanə fərəhdən!Xilas edə bilmərəm canımı dərdü qəmdən!
Qəzəl 334Sən bir göz açıb, bir də məni-zarə nəzər sal,Dami-qəmi-eşq içrə giriftarə nəzər sal.
Qəzəl 365هر که مشغول تو گشت از دگران باز آیدوانکه در پای تو افتاد سرافراز آید
MəəttəlDünyada çox az ittifaq düşüb ki, birisinə cavab verməyə aciz qalam. Həmişə hazırcavab olub, hər bir kəsin sözünü haman saat rədd eləmişəm. Amma dünən bir söz məndən soruşdular və mən cavab tapa bilməyib məəttəl qaldım.Dünən küçədə nuxalı dostlarımdan birisi mənim qabağımı kəsib başladı məni məzəmmət eləməyə ki, “a kişi, hələ utanmırsan da köhnə sultanı pisləyib təzəni tərifləyirsən?” İstədim ki, dostumun cavabını verəm, tez cibindən təzə sultanın şəklini çıxardıb, tutdu qabağıma və bir az hirsləndi və başladı:
Nesîm irdi yine bize sabâdanNesîm irdi yine bize sabâdanKi uryân itdi destâr u kabâdan
Sirlər xəzinəsi, fəsil 23Nuşirəvan qoşunla çıxmışdı bir gün ova,Düşdü öz dəstəsindən uzaq, at qova-qova.
ŞiələrYetişib mahi-əzası şiənin,Təzələndi yenə yası şiənin.
Qəzəl 678دل ما بغمزه بردی، رخ مه نمی نماییبکجات جویم، ای جان، ز که پرسمت؟ کجایی؟
Qəzəl 119چشمی که جز مطالعه روی او کندآن به که بر جهان در منظر فرو کند
Töhfeyi-Sami, bölmə 182اصفهانی است در فن سیاق مهارت تمام دارد این مطلع از اوست :سرکویش که شد اهل نظر را سجده گاه آنجا
Rübai 125گر بنده بُدَم کنون شدم یِکرَهْ شاهمانده شود از پیاده بر یکره شاه
Oldu sünbüllər xəcil zülfi-pərişanın görübOldu sünbüllər xəcil zülfi-pərişanın görüb,Qönçələr qan oldular ləli-dürəfşanın görüb.
OlmalıTək çırpıdan qığılcımlar saçılmaz,Tək olanın könlü heç vaxt açılmaz,
Rübai 86چون کار من از شهاب بر چرخ رسیدوز دست غمم به لطف خود باز خرید