Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Hardasan, çox gəzmişəm, ey nazlı canan, hardasan?Bir məkanın yoxmudur, söylə, doğrudan hardasan?
Rübai 205Ey könül, yenə də gəlmişdir bahar,Nəsimin ətrindən badə tutub yar!
Qəzəl 42Bu qədər məndə həvəs kim, qədi-rənadən olub,Feyzi-məxsusdur ol, aləmi-baladən olub.
Qəzəl 475تا دل اندر پیچ آن زلف به تاب انداختمجان خود در آتش و تن در عذاب انداختم
İrsİrs iki qismdir. Yaxşı, ali imarət, gözəl bağ içində növ-növ meyvə ağacları, evin içində hər qism əşya. Və belə də ola bilər ki, birisinin atası ölən gündən üç gün sonra borc sahibləri gəlib deyələr ki, “çıx evdən, buranı atan bizə satıb”.İranı indi biz o halda görürük ki, borc sahibləri gəlib durublar iranlıların başının üstündə və deyirlər: “çıxın buradan, buranı atalarınız bizə satıblar”.
Sağlıh sanemâ âşıka dînâr ü diremdürSağlıh sanemâ âşıka dînâr ü diremdürSanma ki seni sevene hîç neşene kemdür
İqbalnamə, fəsil 10Müğənni, dayanma, sübh açılarkən,Püxtə bir mizrab vur o xam rudə sən.
Mollanın yuxusuGecə yatmışdı bir nəfər molla,Yuxuda gördü bir qısa rö’ya:
Qəzəl 46عاشقم، خسته ام، خراب و یبابغرق دریای حیرتم، دریاب
Məsnəvi 2ای بی خبر از حقیقت خویش!از غصه بیش و کم دلت ریش
Töhfeyi-Sami, bölmə 264تبریزیست و نقش ها و صورت ها را طوری می بندد و در هجو عمل ها دارد و از جمله برای مولانا زینی که بغایت سیاه و جسیم بود عملی بسته تاریخ وفات او خرس سیاه پیدا کرده و روی برویش بسیار میخواند و بسیار میخورد با وجود آواز گرفته خوانندگی هم میکند و اعتقاد تمام بشعر خود دارد خاطر به زیب و زینت خود می گمارد و خود آرای است تخلصش فراقی است این مطلع از اوست :دمبدم میگردم از شوق لب لعل تو مست
Qəsidə 122تا جهان از گل خرم شده چون باغ ارمآهو ایمن شده بر سبزه چو مرغان حرم
Bir ay rəməzan oruc tutub hər axşamBir ay rəməzan oruc tutub hər axşam,İftarımı eylədim şərabi-gülfam,
QərəzBu dünyada ən murdar, ən pis mərəzQərəzdir, qərəzdir, qərəzdir, qərəz!
Qəzəl 6هر دیده که در تو یک نظر کردستدل را ز هزار غم خبر کردست
Azərbaycana gəlsinVətənimin seyrinə çağırıram elləri,Sərvət görmək istəyən Azərbaycana gəlsin!
SevgilimSevgilim qaşların çatıb baş-başa,Hüsnünə etməyə hər gün tamaşa
Yeni köməkçiTarlaya gəldi Nəbi,Gördü səhərdən bəri
Rübailər, 68Qurdu suyun ahıyla fələk çardağı,Tonqal qaladı canda qəmin yığnağı.
Rübai 41زن خنده به فکر ارشمندیس و مترسسر کن خبث ارسطالیس و مترس
Qəzəl 130طوقی ز خط بدور زنخدان کشیدهایبر دور مهر و مه خط بطلان کشیدهای
Fə’lə, özünü sən də bir insanmı sanırsan?!Fə’lə, özünü sən də bir insanmı sanırsan?!Pulsuz kişi, insanlığı asanmı sanırsan?!
Qəzəl 47بی آفتاب رویت روزم بود چو مویتبا زلف مشک بویت باشد شبم چو رویت
Ananın yarışıSəhər yenicə açılır. Göz işlədikcə görünən buruqlarla örtülü sahil görünür. Get-gedə buruqlar böyüyür, yaxınlaşır. Kaçalkaların səsi eşidilir. 80 nömrəli buruq həm ucalığı, həm də avadanlığı ilə başqa buruqlardan seçilir. Buruğun yağlayıcısı Mehrab Kamalov quyu başında çarxları yağlamaqla məşğuldur. Taxta budkanın kiçik və açıq qapısından onun enli kürəyi görünür. Kənardan yeyin gələn 45 yaşlı bir qadın - Tutu, mədən yolunun yoxuşunu tövşüyə-tövşüyə çıxır, Mehrabın yanına çatan kimi, əlini can köynəyinin qoltuğuna salır, bir kağız çıxarır:– Bala, səni çağırırlar!
Ömrümün gündəliyindənBu gün qızcığazım Aybənizlə mənGöz-gözə baxışıb güldük ürəkdən.
Bir dağa açıq məktubBəri bax!Yaxından pis görünən
AğarıbdırDivanə könül, dəxi usan yal ağarıbdır!Pərvaz eləmə, bəsdi pəri bal ağarıbdır!
Bu əcəldir, susginən!Bir xəta söz bir fəlakətçün təməldir susginən,Hər fəlakət çox həlakətçün əməldir susginən.
Xəstəxana qucağındaXəstəxana qucağındaSəsin gəldi otağıma.
Məhəbbət qədərMən insan görmüşəm, ürəyi buzdu,nə sözə yatıbdı, nə də söhbətə.