Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Əlinizə bayraq alın,Yaxanıza qızıl lalə
Sən dedin dünyaya kimdir qəsbkarSülh carçısı əziz*Heydər Əliyevə ithaf*
Qəzəl 1597Nə qədər çox ola şadlıq, yenə qəm kamil olar,Bir kəsin xərci gəlirdən çox ola, aqil olar?
Rübai 256Xaqani, tükənməz zülmü fələyin,Gör, necə olmuşdur əhvalın sənin:
Rübai 58Fəryad ki, oyunbaz gərdişi-dövranHiylə qapısını açmışdır əlan.
Qəzəl 582باز قلندر شدیم، خانه بر انداختیمعشق نوایی بزد، خرقه در انداختیم
Tacül-hacBəli, buna iyirminci əsr deyərlər ki, Vatikan kimi dağı da tərpətdi. Hünər bircə simsiz teleqraf icad eləmək deyil: hünər bircə havaya qalxmaqda deyil; hünər bu idi ki, katoliklərin bütü mənzələsində olan və İsanın vəkili hesab olunan Rim papaslarının nüfuzunu azaltmaq, katolik ruhanilərin istibdadını pozmaq və biçarə əhalinin boynundan keşişlərin zəncirini qopardıb, inkvizis günlərini min-min nifrətlərlə yad etmək və min-min lənətlərlə rəhmət oxumaq.Belə də oldu.
La'l durur leblerün velî şekerîdürLa'l durur leblerün velî şekerîdürAl yanağun tâze ter zî-verd-i tarîdür
Xosrov və Şirin, fəsil 21Gül rəngli at səhər zərrin nalındanDaşlara od rəngli toz səpən zaman
Böyük quruluşda(Səkkiz pərdəli dram əsəri)*Əsərdə iştirak edənlər
Qəzəl 46عاشقم، خسته ام، خراب و یبابغرق دریای حیرتم، دریاب
Rübai 51ذاتی که عبارت است از سی و دو حرفعین دو جهان است چه مظروف و چه ظرف
Töhfeyi-Sami, bölmə 281از قضات کره رود است و کره رود ولایتی است از قم ملاو دانشمند و در شعر و انشاء بی مانند بود، بر افاضلش در فنون فضایل رتبه اولایی و بر اعالی و اهالیش در صنوف خصایل مرتبه اعلایی در اوایل حال منصب انشای بعضی از سلاطین ترکمان تعلق بدو داشت بعد از آن گاهی در اصفهان و گاهی در تبریز بسر میبرد و آخر در اصفهان داعی حق را لبیک گفته برحمت خدای واصل شد وکان ذالک فی شهور سنه ست و ثلاثین و تسعمایه اکثر اشعار او مطبوع و مقبولست خصوصا قسم مناقب آن. این یک بیت از یک منقبت او نوشته شد :غزلیات او بسیار پر سوز و درد است این مطلع از آنجمله است :
Qəsidə 174منم غلام خداوند زلف غالیه گونکه هست چون دل من زلف او نوان و نگون
Qılıb hər tarına bir binəvanı mübtəla zülfünQılıb hər tarına bir binəvanı mübtəla zülfün,Olubdur əhli-eşqə, ey sitəmgər, min bəla zülfün,
Qurban verərdimMənə bircə kəlmə can söyləsəydin,O bircə kəlmənə min can verərdim,
Qəzəl 44دوش دلبند من آن مهر گسلآنکه زو ماه به خوبی است خجل
O, mənəmYaz ayları vəcdə gəlib vətənini dolaşan –O, mənəm!
Zənn edərİnsan müdam aqili divanə zənn edər,Öz dost, aşinasını biganə zənn edər.
PayızPayız olur, əsir soyuq küləklər,Solur dağda, çöldə əlvan çiçəklər.
Rübai 93Mən tikansız, təzə, ətirli güləm,Qəmlərini çəkən şeyda bülbüləm.
Qəzəl 54کلبه احزان من بزم وصال تو باددیده حیران من محو جمال تو باد
Qəzəl 139نکرد از لابه ای بیمهر اگر خوی تو تغییریبسازم من بخویت هین بکش زارم بشمشیری
Bir müdirin ki, keçməyə qolunaBir müdirin ki, keçməyə qolunaQolu bulvarda bir gözəl sənəmin,
Rübai 54شد دوش میان ما حکایت آغازاز هر بن موییم برآمد آواز
Odlu mahnılarHəmin bu şamağacının kölgəsində, dərə sularına baxan yaşıl yamacda əlini çənəsinə qoyub əyləşən Mustafin yaz muştuluğuna gələn sığırçına bənzərdi. Ancaq o, qara geyinməzdi. Müsibətləri nə qədər ağır olsa da, geyinməzdi. Papağına yaşıl budaq sancar, çiçəklər, yarpaqlarla örtünərdi. Dağlarda vuruşan əmilər hərdən atlarını sulamaq, ya sərinləmək üçün aşağı enərdilər. Mustafin cəld yüyürər, sirlər danışan kimi, pıçıldardı:– Dayı, kənddə faşist var. Qaynulinin evində!
Azərbaycan (Gəlin sizə bir-bir danışım)Dostlar! Gəlin sizə bir-bir danışımMin bağın, bağçanın barı məndədir.
Səbrimdən inadıma məktubHər «səfər» qabağı mənimlə danış,Məni məşvərətçi baba bil hərdən.
Var özgə vilayətdə də tək-tək köpək oğluHüseyn bəyə həcv*Var özgə vilayətdə də tək-tək köpək oğlu,
Bu adam, bizim adamdırGözü ac, xəyalı xamdır, bu adam, bizim adamdır,Yediyi tamam haramdır, bu adam bizim adamdır.