Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
O sərxoş yerişin, o sallanışınYetirdi dərdimi a yüzə tək-tək.
Qəzəl 132دیده وام گشته از تو برویت نگرمزانکه شایسته دیدار تو نبود نظرم
Nə varŞaxta gəzir şahlıq quşuBu soyuq qanlarda nə var?
Şeir 162آب نالید، وقت جوشیدنکاوخ از رنج دیگ و جور شرار
Qitə 48قبض آقای کمال السلطنه استبایدش امضا کنی بسیار زود
Kölgəm qədər yaxınsan...Niyaməddin Musayev bəstələmişdir*Ayrılığın eylədi,
Sən gedəliSən gedəli,Oldum dəli
Qəzəl 1829Ömrümün hər anı yox, illəri sürətlə keçib,Mən vüsal arzuladım, günlərim həsrətlə keçib.
Qitə 259Mənim pisliyimə danışmış xacə,Onun pisliyini demərəm, inan!
Qəzəl 221Kuyinə getdim, baxam bir dəm o gül rüxsarə mən,Eylə risva qıldı, oldum xar mən, biçarə mən.
Rübai 131خواهم که لب باده پرستت بوسمو آن عارض خوب و چشم مستت بوسم
Fəhlə aləmindənNeft fəhlələrinin məvaciblərinin çox hissəsini hər ay Neft idarəsi çıxır ki, onlara ərzaq və paltar versin.Bu, gözəl bir işdi.
Nesîmâ nola zülfine nigârînümün esmesenNesîmâ nola zülfine nigârînümün esmesenSeher vaktinde iriben bu yüregümi kesmesen
Sirlər xəzinəsi, fəsil 29Şam şəhərində xeyli qoca bir kişi vardı,Pəri kimi, cin kimi camaatdan qaçardı.
Birinci pərdəBirinci pərdə vaqe olur bir qoyun otlağında. Ara-sıra xurma ağaçları görünür. Qoyun sürüləri Şəriənin kənarında yatırılmışdır. Yə’qubun çoban qiyafətli oğlanları xurma ağaçlarının kölgəsində toplanıb danışırlar. Hava çox istidir. Yə’qubun oğlu Cad çoban qiyafəsində gəlir və çox qeyzli bir surətdə qardaşlarına yanaşır.*Cad** — Qovurur beynimi atəşli səma,
Qəzəl 271آیینه سبب گشت که روی تو عیان شدروی تو سبب بود که آیینه نهان شد
Əlavə 12سر زلفش دو عالم را به یک جو برنمیآردبیا ای خواجه! گر هستت سر سودای بازارش
Töhfeyi-Sami, bölmə 334به کسب خیاطی اوقات میگذرانید و در شعر طبعش بچاشنی بود چنانکه از این مطلع و بیت معلوم میتوان کرد:مرگ یا توبه نصوح دهد
Qitə 115شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تووز فراق روی تو بگداختم چون موی تو
Dastanın başlanğıcıNəql eləyim gəl sənə bir dastan,Farsi ilə nəzm eləyib bastan.
Dadmaq lazımGəlir insanlar, oğul, getmək üçün,Dərdini çəkmək üçün dağ lazım.
Qəzəl 33ز عالم دلربایی بر نیامدکزو شور و جفایی بر نیامد
Möhkəm birlikƏcəb şeydir: yazınızzəif əsərlər – o, sən,
Dün dilbərimi məclisi-meyxanədə gördümDün dilbərimi məclisi-meyxanədə gördüm,Əksi-rüxi-cananımı peymanədə gördüm.
Arazdan TuranaBin göl ətəklərindən coşğun Araz axaraq,Yıldırımlı, qartallı qayalara çarparaq,
Rübai 44قاضی چو زنش حامله شد زار گریستگفتا ز سر قهر که این واقعه چیست
Qəzəl 121ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زنچنگی بکف آر چنگ نائی تو هم آن نی زن
Qəzəl 96بده ساقی شراب ناب تبریزکه دارد فیض دیگر آب تبریز
Qoyma, gəldi! ("Xandostu, amandı, qoyma gəldi!")Xandostu, amandı, qoyma, gəldi!Didarı yamandı, qoyma, gəldi!
Qəzəl 126زهی مقبل که شد پیش تو مقبولبود دایم به سودای تو مشغول